Als Blommenkinderen iéts kunnen, dan is het wel samen zingen in totale harmonie. foto's Peter van Trijen/het fotoburo
Ondanks het wat mindere weer stond het Vrouwenhof in Roosendaal gisteren weer vol. Vol met ‘ouderen’, die zich voor een dag terug in de tijd waanden.
‘Back tot the sixties’, of , nog net, ‘the seventies’.
Ze ziet hem nog zó wegrijden, haar vader, met zijn lange haren, op z'n Kreidler. "Naar de platenzaak om de nieuwste lp van Neil Young te kopen.
En dan kwam 'ie zo trots als een pauw terug. Geweldige tijd."
In de zestiger/zeventiger jaren was ze zelf nog erg jong. Maar nu voelt ze
zich een echt blommenkind. En zo ziet ze er ook uit. Haast sereen loopt ze
over het festivalterrein van het Roosendaalse Vrouwenhof. "Hoorde je
wat ze net omriepen? Dat iemand een sleutel in z'n scooter had laten zitten?
Dat was mijn scooter. Zo ben ik nu eenmaal. Glad vergeten. Maar hier wordt
niks gestolen. Hier is iedereen lief voor elkaar. Net als toen."
Blommenkinders. Het is een fenomeen geworden in de vier jaar van het bestaan.
Met podia vol coverbands. Maar ook met echte bands. Waarvan de leden na
zoveel jaren bij elkaar zijn gebleven of nog één keer bij elkaar komen.
Zoals nu Brainbox. Jawel, met Kaz Lux. Het was de uitsmijter van het
festival.
Lees maandag
meer in BN DeStem
