Cameraman, regisseur en technicus Stefan Rops tijdens de filmopnamen van Schoolstrijd op het militair oefenterrein op de Rucphense Hei. foto's Stefan Rops ;Cameraman, regisseur en technicus Stefan Rops tijdens de filmopnamen van Schoolstrijd op het militair oefenterrein op de Rucphense Hei. foto's Stefan Rops
ROOSENDAAL - In zijn kamer staat een oud geweer. Een echt geweer, dat echter onklaar is gemaakt.
Er ligt ook een helm, zo'n Duitse soldatenhelm uit de Eerste Wereldoorlog.
Roosendaler Stefan Rops (23) is aankomend cineast, en de rekwisieten die hij
nodig heeft voor zijn producties, koestert hij naast zijn bed.
Gisteravond ging zijn film Schoolstrijd in première, op het Gertrudis College,
waar hij het merendeel van de acteurs heeft geworven. Met dank aan docente
Frieda Schijven, bij wie hij ooit in de klas zat en die hem elk jaar
uitnodigt om een lesje film te verzorgen voor de leerlingen culturele en
kunstzinnige vorming.
Schoolstrijd gaat over een compleet uit de hand gelopen concurrentiestrijd
tussen twee gefingeerde middelbare scholen: het Ludendorrf Lyceum en het
Collie College, beide genoemd naar vooraanstaande militairen uit een ver
verleden. De spanningen lopen zo ver op, dat ze ontaarden in een gewapend
conflict, een echte oorlog. Liefde, emoties, geweld, verraad, desertie,
strategische overwegingen, alles dat met oorlog te maken heeft, is in
zeventien minuten film samengebald.
De opnames zijn voor het belangrijkste deel gemaakt op drie plaatsen: op het
militair oefenterrein op de Rucphense Hei, bij de Canadese militaire
begraafplaats in Bergen op Zoom - waar zich de begin- en de eindscène
afspelen en waar in feite de plot wordt onthuld - en in loopgraven van het
Belgische Ieper, waar in de Eerste Wereldoorlog heel zwaar gevochten is. Een
korte scène is gedraaid in het Franciscus Ziekenhuis.
Regisseur, technicus en cameraman Stefan Rops - die in Hilversum een
audio-visuele opleiding volgt aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht -
heeft alles uit de kast getrokken om de film zo realistisch mogelijk te
maken. Techniek speelt daarbij een belangrijke rol - met vijftien acteurs
weet hij complete legereenheden te suggereren -, maar ook de hulp van
vrienden en bekenden. Rops: "De vader van een van de acteurs werkt bij
Defensie. Hij heeft geregeld dat we op de Rucphense Hei terechtkonden. En
dat we militaire uniformen kregen, waardoor de eenheden er veel
realistischer uitzien dan wanneer we allemaal verschillende fantasiepakken
hadden moeten regelen. Dat is allemaal echt heel gaaf. Het is een extra
motivatie om de film zo mooi mogelijk te maken. Ik heb dan ook
gebruikgemaakt van veel speciale effecten, op kleurgebied bij voorbeeld.
Sommige scènes zijn zwart-wit, andere full color en weer andere met speciale
inkleuringen. Het is een echte art-film."
Bij de uiteindelijke montage van de film heeft hij gebruik gemaakt van de
kennis van een studiegenoot aan de hogesch0ol, die speciale effecten als
onderwerp heeft. Rops: "De explosie van een granaat en de inslag van
kogels in de lichamen van getroffen militairen komen zo heel expliciet in
beeld. Eén seconde maar, maar net lang genoeg om de kijker te imponeren.
Niet langer dan één seconde, want dan heeft die kijker in de gaten dat het
niet echt kan zijn."
Het is niet de eerste film die Rops maakt. "Als kind was ik al bezig met
stripverhalen. Na mijn eindexamen vwo aan het Gertrudis College ben ik eerst
geschiedenis in Rotterdam gaan studeren. Maar na mijn bachelors werd me dat
te theoretisch. Ik wilde in de praktijk bezig zijn, heb nog een jaar media
en journalistiek gedaan, maar heb uiteindelijk voor de audiovisuele
opleiding in Hilversum gekozen."
Daar sluit hij nu zijn eerste studiejaar af.
Met Schoolstrijd verzamelt hij extra studiepunten, maar ook zonder die
'premie' zou hij de film gemaakt hebben.
Rops: "Ik heb tijdens mijn studie geschiedenis en daarna enkele films
gemaakt. Steeds met hulp van vierdeklassers van mijn oude middelbare school.
In 2007 heb ik de film Lucy gedraaid over een meisje met liefdesverdriet dat
zich te buiten gaat aan lsd-gebruik en een wilde trip maakt. Vierdeklasser
Marc Boex die toen veel heeft geholpen, heeft inmiddels zo'n belangstelling
voor het filmvak ontwikkeld, dat hij zich ook had aangemeld voor de
opleiding. Wat minder was, was dat de groep meisjes die toen meedeed, nogal
onverschillig was. Van de andere kant was dat ook weer een uitdaging. Vooral
omdat meer dingen mis gingen. Had ik een ideale plek gevonden voor het
opnemen van bepaalde passages, bleek de hele boel plat te zijn gegooid toen
we met de crew en de apparatuur kwamen. Je leert er wel van. En voor de hele
groep acteurs hebben we die film toen nog gedraaid in het City Theater. Dat
was echt een heel stoere ervaring."
Als regisseur van een groep amateurs, is het een probleem de juiste mensen
voor de juiste rol te vinden. "Ik maak dan gebruik van wat in vaktaal
typecasting heet. Je maakt dan gebruik van de natuurlijke eigenschappen van
een persoon. Een verlegen iemand krijgt de rol van een verlegen personage,
om maar eens een voorbeeld te noemen. Een stoere man wordt legeraanvoerder",
zegt de filmmaker.
"In 2009 heb ik Zee der Ogen gedraaid met heel gemotiveerde
Gertrudis-leerlingen, die me ook hebben geholpen bij het ontwikkelen van het
verhaal. Het is een mystiek verhaal, over een meisje met een terminaal zieke
vader. Die film, waarvan delen zijn opgenomen in de prachtige kapel van
Mariadal, duurt 27 minuten en heeft een heel verrassend einde." Het
bioscoopcircuit bereikt de jonge Stefan Rops nog niet met zijn films. Maar
hij probeert zijn publiek te vinden via het internet. Vandaag staat
Schoolstrijd op You Tube, te vinden met de zoekwoorden Schoolstrijd en
tinkertex.
© BN DeStem 2012, op dit artikel rust copyright.
Wij plaatsen alleen reacties die ondertekend zijn met uw voornaam, achternaam en woonplaats.



Sorteer reacties




















