Ad Goossens vindt het werken met kinderen nog altijd fantastisch. 'Je vormt, legt een fundament voor de toekomst. Dat is allemaal heel dankbaar werk.' foto Peter van Trijen/het fotoburo
OUD GASTEL - Tien jaar heeft directeur Ad Goossens getrokken aan een nieuw gebouw voor de St. Bernardusschool in Oud Gastel.
In het jaar van zijn afscheid kunnen alle gemaakte plannen in de papiervernietiger. Elders in het dorp worden de drie basisscholen samengevoegd tot een brede school. "Voor mij was dat bericht een grote teleurstelling. Ik had graag een nieuwe school achtergelaten, maar ze bouwen geen school voor mij alleen. Later zal ik terugkijken op een ontwikkeling die het beste was voor de school en voor het dorp."
Goossens heeft nog een paar maanden te gaan, voordat hij afscheid neemt, na veertig jaar waarvan 28 als directeur. Onlangs werd bekend dat adjunct-directeur Niels Groels zijn opvolger wordt.
De teleurstelling van de afgeblazen bouwplannen is vooral ingegeven door de tijd die verloren is gegaan. "Al die tijd is het woekeren met noodlokalen. Aan onderhoud is alleen het hoogst noodzakelijke gedaan." De directeur beseft dat de verhuizing richting sportvelden goede kansen biedt. "Omdat daar de jonge gezinnen wonen, aan deze kant van Oud Gastel wordt niks meer gebouwd. We kunnen beter dichtbij de Rijpersweg zitten als daar 350 nieuwe huizen komen. De ouders kunnen kiezen uit drie scholen, waarbij de afstand vanaf thuis geen rol speelt."
Wie voor 'de Bernardus' kiest, kiest volgens Goossens voor een hoog opleidingsniveau en een pedagogisch klimaat met rust en discipline. "Hier heerst geen vrijgevochten sfeer, de kinderen wordt structuur aangebracht, veel ouders stellen dat op prijs."
De school heeft volgens de Gastelaar altijd in deze sfeer gewerkt, al toen hij in 1969 zelf aantrad. "Het was een meisjesschool, van de nonnen. Mijn voorganger werd directeur. Ik was na hem het tweede mannelijke personeelslid."
De jonge leerkracht was pas negentien, zijn oudste leerling amper zes jaar jonger. "Ik moest meteen met de hoogste klas beginnen: de
zesde. Ze zeiden dat ik een goede zou zijn, als ik daar doorheen kwam en het lukte. Ik ben echt voor de leeuwen gegooid."
In die tijd was er nog een doorleerdersklas voor de betere leerlingen. "En voor de kinderen van notabelen. Het verhaal van rangen en standen speelde toen een grote rol. Voor alle anderen was deze school het voorportaal van de huishoudschool."
In die veertig jaar heeft Goossens de ontwikkeling van de maatschappij en de kinderen goed kunnen volgen. En alle maatschappelijke verschijnselen komen ook in dit dorp voor. Een toenemend aantal echtscheidingen, ouders die allebei werken, ouders en kinderen die mondiger zijn, kinderen die ontsporen door hun thuissituatie. Daar hebben wij mee te maken. Je hoeft tegenwoordig geen klas meer naar huis te sturen, dat gaat niet als de ouders er niet zijn. Toch blijft het werken met levend materiaal prachtig. Je vormt, legt een fundament voor de toekomst, allemaal heel dankbaar."
Sorteer reacties
