Carlo, Betsie en Frans de Bruijn (v.l.n.r.) in café De Kwast dat vijftig jaar bestaat. foto Peter van Trijen/het fotoburo
Samen met zus Betsie (55), broer Carlo (45) en tegenwoordig ook zoon Gerrie (40) bestiert hij het familiebedrijf. "Betsie doet het hotel, Carlo draait de feestzaal en ik het café, samen met mijn zoon." De Kwast is een begrip in Sint Willebrord, een van de laatste ouderwetse horecazaken met een belangrijke sociale functie. Het is een echt stamcafé, waar tal van familie- en bedrijfsfeestjes worden gevierd en veel plaatselijke verenigingen er onderdak vinden: "Drie biljartclubs, hengelsportvereniging De Zager, wijkvereniging Gagelrijzen, een dartclub, de bridgers, fanfare De Eendracht, een carnavalsvereniging, de streetdancers, de Boerenkapel en ga zo maar door", somt De Bruijn op.
Over klandizie hebben de De Bruijns niet te klagen. Het hotel zit meestal vol met werknemers van aannemers en bedrijven op regionale industrieterreinen, en ook het café draait prima. "Er is bijna niks meer in Sint Willebrord, amper nog een handjevol cafés inclusief 't Pleintje en wij."
Publiekstrekker en buurman Zaal Parkzicht is ook al weer een tijdje dicht. "Op verzoek van velen houden we daarom minstens één keer per maand een leuke muziekavond of -middag."
De familie speelt al enige tijd met de gedachte om de zaak uit te breiden. "We kunnen de feestzaal en het hotel uitbouwen op het parkeerterrein naast ons. Maar we kijken het nog even aan met die recessie en dat rookverbod."
Verbouwen is volgens de eigenaar sowieso het credo van het familiebedrijf. Vader Cees de Bruijn, wiens bijnaam De Kwast was, kocht het oude cafeetje precies vijftig jaar geleden. "Het heette aanvankelijk café De Vijver, maar stond in de volksmond bekend als De Kwast", zegt Frans. Die bijnaam was zo in zwang dat zoon Gerrie pas op zijn twintigste voor het eerst hoorde dat opa Kwast eigenlijk Cees heette. "Ik wist niet over wie ze het hadden!"
Opa Cees en oma Bertha bouwden het ene na het andere hokje, schuurtje en muurtje aan het café, tot en met een flinke feestzaal in 1970 toe. Cees was een echte kastelein "Biljarten, een kaartje leggen en dobbelen. Dat was zijn lust en leven." In 1987 nam Frans het bedrijf over. Opa is in 1991 in het harnas gestorven. Frans: "Hij kreeg hier een hartstilstand aan het biljart." Net als Cees is ook opvolger 'Frans van de Kwast' een ouderwetse kastelein die graag de gezelligheid om zich heen heeft. Frans heeft het caféleven in de afgelopen jaren radicaal zien veranderen: "Mijn vader ging al om negen uur 's morgens open om de eerste handelaren een borreltje in te schenken. Toen ik in de zaak kwam, ging ik om één uur open. De toog zat toen elke middag vroeg vol met vaste gasten die op tijd stopten met werken. Dat kan niet meer. Ik ga nu om drie uur open, als de eerste gasten binnendruppelen. We gaan wel veel langer door, vaak tot twee uur 's nachts."


Sorteer reacties


















