Koeien in de wei, het worden er steeds minder. Dieren die nog wel naar buiten komen zijn vooral jongvee en koeien die niet meer gemolken worden.
Paarden in de wei, het worden er steeds meer. Er zijn nu meer paarden dan er vroeger ooit waren, toen het paard nog als trekker op de boerderij dienst deed.foto's Jan van Zuilen
In het kader van de Dag van ons Brabantse Platteland zijn er fietstochten en wandelingen uitgezet, onder andere op de Buisse Heide bij Achtmaal. archieffoto Peter van Trijen/ het fotoburo
1/3
ROOSENDAAL - Voor de derde keer wordt zondag de Dag van ons Brabantse Platteland gehouden.
Zie ook:
Een initiatief van de provincie Noord-Brabant om burgers te stimuleren erop
uit te gaan naar het platteland, van oudsher het domein van de boeren.
Oudere mensen spreken nog vaak van 'd'n boerenbuiten' als ze het over het
platteland hebben. Maar de tijd dat het buitengebied het exclusieve domein
was van boeren is toch echt voorbij. Er wordt steeds meer boerenland
omgezet in natuurgebied.
Of zoals vaak wordt gezegd: teruggegeven
aan de natuur, wat meestal nog waar is ook omdat het gaat om ontginningen
van heidevelden en moerassen.
Wat overblijft aan agrarische grond
wordt door steeds minder boeren bewerkt.
Dat is dan de
schaalvergroting: de ene boer stopt, de ander neemt zijn grond over, tot er
nog maar een paar boeren over zijn.
e leegkomende boerderijen
worden verbouwd tot woonboerderijen, ook wel boerderettes genoemd. De
schuren worden caravanstalling, of er komt een heel ander bedrijf in en
anders worden er wel paarden in gestald. Want dat is wel de opmerkelijkste
verandering. Overal waar je kijkt, zie je paarden. Er wordt zelfs al
gesproken van verpaarding van het platteland.
En dat zijn niet
alleen burgers die een boerderijtje hebben gekocht om een of twee paarden
voor het eigen plezier te houden, er is ook een hele bedrijfstak ontstaan
van mensen die de kost verdienen aan het houden van paarden. Op de eerste
plaats natuurlijk maneges, maar ook stalhouderijen waar particulieren
paarden kunnen stallen en stoeterijen waar paarden worden gefokt voor de
handel.
Er zijn zelfs al mensen die hun brood verdienen als een
soort paardenfluisteraar, die leren anderen hoe ze om moeten gaan met
moeilijke paarden. Er zijn nu al veel meer paarden op het platteland dan er
ooit waren in de tijd dat er nog geen tractoren waren en al het boeren
trekwerk met behulp van de edele viervoeter werd gedaan.
Die dan
tegelijkertijd ook nog voor het rijtuig werd gespannen om op zondag naar de
kerk te rijden en op familiebezoek te gaan. Hoewel de rijkere boeren daar
dan weer wel aparte, luxere paarden voor hadden.
Feit is in ieder
geval dat het platteland sterk veranderd is en nog steeds aan het veranderen
is. De laatste jaren probeert vooral de provincie enige sturing aan die
veranderingen te geven. Dit om te voorkomen dat het platteland steeds verder
'verrommelt'. Er zijn regelingen gekomen voor het slopen van stallen en
schuren in ruil voor het bouwen van woningen in het buitengebied.
Ook wordt boeren die er mee stoppen de mogelijkheid geboden om van hun grond
een landgoed te maken.
Toch zijn de overgebleven boeren en
tuinders nog wel prominent aanwezig op het platteland. Prominent ook in de
zin van dat hun schuren en kassencomplexen steeds groter worden.
Op sommige plekken zal een argeloze burger eerder de indruk krijgen dat hij
op een industrieterrein is in plaats van op 'd'n boerenbuiten'.
Op
andere plekken echter zijn boerderijen zo goed als verdwenen en is het
landschap herschapen in een meestal drassig gebied met kronkelende
waterlopen, lange rietpluimen en opschietend hout, met veel vogels en een
koppeltje grote grazers, Schotse Hooglanders, wilde paarden of een kudde
geiten.
Dat is dan de nieuwe natuur. Of dat nu zoveel meer
landschapsschoon te bieden heeft is een kwestie van persoonlijke smaak.
© BN DeStem 2012, op dit artikel rust copyright.
Wij plaatsen alleen reacties die ondertekend zijn met uw voornaam, achternaam en woonplaats.
Sorteer reacties
