Werk aan het spoor gebeurt vaak 's nachts, als de reizigerstreinen niet of nauwelijks rijden. foto's Jurgen Koopmanschap, in opdracht van Pro Rail
Betonnen dwarsliggers nemen in toenemende mate de plaats in van de fameuze houten spoorbielzen.
Werktreinen zorgen voor de aan- en afvoer van materiaal. Klep open en daar gaat de nieuwe 'ballast', het spoorgrind.
ROOSENDAAL/UTRECHT - Spoorbielzen: nog even en ze zijn er niet meer. Als ze, na een jaar of dertig, vervangen moeten worden, zoals de komende weken op het Roosendaalse spoor 5 en 6 gebeurt, komen er betonnen dwarsliggers voor in de plaats.
Dat is milieuvriendelijker en stabieler, dat rijdt geruislozer bovendien.
En de houten spoorbielzen die afgevoerd worden, belanden al lang niet meer
in tuinen en tuincentra, maar worden vernietigd. Kwestie van aangescherpte
milieu-eisen.
Tijden veranderen. Ook op het spoor. Het systeem mag
oud zijn en kwetsbaar, nostalgische en zelfs 'romantische' gevoelens
oproepen, ruimte voor modernisering is er ook. Ze moeten wel, daar in de
kantoren van NS en Pro Rail.
De druk op het Nederlandse
spoorwegennet wordt steeds groter, gelijk met de jaarlijkse groei van vijf
procent reizigers. Terwijl het Nederlandse spoorwegnet (6563 kilometer en
1,2 miljoen passagiers per dag) al één van de drukste en meest intensief
gebruikte van de wereld is.
Dat vereist uitbreiding en innovatie.
En dat gebeurt dus ook. Op sommige baanvakken worden er sporen bijgelegd. En
op dit moment wordt ook gedacht aan een metro-systeem, te beginnen op de as
Amsterdam-Eindhoven. Dat betekent spoorboekloos reizen en minstens elke tien
minuten een trein. Het is nog maar het begin van een ontwikkeling.
"
Het spoor heeft de toekomst", zegt Carlo Boterman dus. "Al kijk je
alleen maar naar het milieu-aspect. Moet je zien hoeveel fietsen er rond de
stations staan."
Boterman is projectmanager bij Pro Rail in
Utrecht. De klus in Roosendaal, komende weken, is één van de zeventig
projecten die hij dit jaar onder zijn hoede heeft. Boterman schat het aantal
baanwerkers op zo'n 1500. "Duizend voor het onderhoud, en nog eens
vijfhonderd voor de projecten. Ze zijn in dienst bij zes erkende
spooraannemers. En werken vooral 's nachts en in het weekend."
Ook op dit terrein is de vooruitgang niet te stoppen.Werktreinen die van
boven dicht en van onder open zijn, bieden betere bescherming en maken
efficiënter spoorwerk mogelijk. De inspectie van het spoor hoeft niet meer
fysiek, maar gebeurt met een video-schouw-trein, uitgerust met allerlei
meetapparatuur en videocamera's. En in de herfst, als vallende bladeren voor
problemen zorgen, worden treinen uitgerust met een sproei-installatie. Ze
spuiten een gel, sandite, op het spoor dat de kleverige massa, veroorzaakt
door de bladeren, te lijf gaat en een vrije doortocht garandeert. Voor deze
Nederlandse vondst bestaat inmiddels ook vanuit het buitenland grote
belangstelling.
Veel vooruitgang is er de laatste jaren ook geboekt
op het gebied van de veiligheid voor de baanwerkers. "Die gaat boven
alles", zegt Boterman. "En dat aspect speelt al in de ontwerpfase.
Spoorwegrisico's en Arbo-risico's: ze worden precies omschreven en zoveel
mogelijk ingeperkt. Al blijft er natuurlijk altijd die spagaat. De treinen
moeten blijven rijden, de dienstregeling moet uitgevoerd kunnen worden. Maar
de mensen moeten ook veilig hun werk kunnen doen. Werken aan het spoor
gevaarlijk? Nee."
Niet meer. Sporen waaraan gewerkt wordt,
gaan nu eerder 'even' uit dienst. En dan met name 's nachts en in de
weekends. De veiligheidsmaatregelen zijn, ook op last van de overheid, danig
aangescherpt. Vóór 2005 vielen er nog relatief veel ongevallen, waarvan een
deel met dodelijke afloop, te betreuren. Sinds 1 januari van dat jaar is het
Normenkader Veilig Werken (NVW) van kracht. Sindsdien blijven de ongelukken
beperkt. De laatste jaren zijn er geen fatale aanrijdingen van baanwerkers
bekend.
Al vallen er anderszins nog altijd veel doden op en rond
het spoor. In 2007 zijn er 193 zelfdodingen geregistreerd en vielen er
negentien doden door ongevallen op en bij overwegen. Al is dat natuurlijk
weer een ander verhaal. Maar daarom niet minder zorgwekkend.
© BN DeStem 2012, op dit artikel rust copyright.
Wij plaatsen alleen reacties die ondertekend zijn met uw voornaam, achternaam en woonplaats.







Sorteer reacties




















