Melissa van Merriënboer: 'Schilderen kost veel energie, maar ik krijg er psychische energie voor terug.' foto Robert van den Berge/het fotoburo
ROOSENDAAL - Na een lange ingrijpende ziektegeschiedenis wil Melissa van Merriënboer niet als een zielig meisje door het leven. ,,Ik wil weer trots zijn op mezelf.
Ik wil dat mensen zeggen 'Dat is Melissa die schildert'.'' Tijdens haar vwo-opleiding koos ze voor tekenen in haar eindexamenpakket. ,,Ik dacht dat ik niet goed genoeg was voor de kunstacademie.'' Melissa koos voor de studie Communicatie Creatief. Zekon stage lopen op de afdeling Publiciteit van het Rijksmuseum. Na haar studie kwam ze in de reclamewereld terecht. Als echte workaholic raakte haar schildershobby op de achtergrond.
Op 25-jarige leeftijd werd het leven van de nu 33-jarige vrouw door acute leukemie overhoop gegooid. Melissa werd ingeloot voor een experiment van intensieve en extra zware chemokuren om de kans op genezing te vergroten, waardoor ze lichamelijk een zware opdonder kreeg.
Nauwelijks opgeknapt en terug aan het werk, kreeg Melissa een enorme klap te verwerken toen in 2005 de leukemie terugkeerde. Haar enige kans was stamceltransplantatie. ,,Uiteindelijk werd iemand gevonden die op 9 van de 10 punten bij me paste'', vertelt de schilderes. ,,Letterlijk alles in mijn lijf werd kapotgemaakt voordat ik de nieuwe stamcellen kreeg. Ik kwam als een baby terug. Mijn moeder heeft bijna een jaar verlof genomen om me te verzorgen.''
Met kleine stapjes krabbelde Melissa enigszins op tot ze in 2008 de genadeslag kreeg: ,,Ik werd met een virus besmet waardoor ik een dubbele longontsteking kreeg, vocht achter de longen en hartfalen. Doordat ik lichamelijk opnieuw een wrak was, zag ik het psychisch niet meer zitten.''
Melissa kwam bij een psychologe terecht die haar dringend adviseerde het schilderen terug op te pakken. ,,Dan zou mijn wereld weer wat groter worden."
Schilderen werd haar redding. Ze zit sinds drie jaar op cursus op het CvK.
,,Schilderen kost me veel energie maar ik krijg er psychische energie voor terug. Dan stop ik met piekeren. Ik weet eigenlijk meteen of het een goed schilderij wordt of niet. Als ik denk dat het niet goed wordt, ga ik toch door. Dan wordt het een strijd, een leerschilderij.''
Omdat Melissa doorgaans positief is ingesteld, werkt ze het liefst met veel kleur. Van positieve reacties echter fleurt Melissa helemaal op: ,,Het geeft me mijn gevoel van eigenwaarde terug. Er is iets waar ik dus goed in ben en dat ik in mijn eigen tempo kan.
www.melissa.exto.nl
© BN DeStem 2012, op dit artikel rust copyright.
Wij plaatsen alleen reacties die ondertekend zijn met uw voornaam, achternaam en woonplaats.
Sorteer reacties
