ROOSENDAAL - Ze kon wel janken, zegt ze. En dat deed ze dan ook toen ze zag dat voor en op de zuil waarin de as van haar moeder de spullen waren verwijderd: engeltjes, bloemen, een lantaarn....
"En ik was niet de enige met emoties, mensen stonden te schreeuwen en te huilen..." Heiligschennis, noemt Ria Thompson het verwijderen van de spulletjes rond de urn van haar moeder op de Roosendaalse begraafplaats Zegestede. "Van dat weghalen zijn we vooraf door de directie of beheerder van Zegestede niet op de hoogte gesteld" beweert ze. "Op een aanhangwagen verderop konden we nog wat terugvinden, maar niet alles meer. Dit is verschrikkelijk.
M'n moeder, ik heb zó veel van 'r gehouden. Ze was m'n alles. Dat ze dát bij ons mam zo gedaan hebben..."
Columbariums heten de zuilen met een mooi woord. Erin is plek voor een zestal urnen. Op Zegestede staan er verschillende. Alle met een richel. En daarop kunnen nabestaanden spulletjes zetten. "Maar het moet op en rond die zuilen niet te gek worden", zegt Zegestede-directeur Fred Oostrum.
En dat werd het in zijn ogen wel. "Het werd steeds uitgebreider, het werd een kermis, het liep uit de hand. We hebben ook reacties van nabestaanden die ons vroegen hier paal en perk aan te stellen. Want hen was een mooie, strakke zuil beloofd. Iedereen heeft het tevoren kunnen lezen. Twee maanden voordien hebben we mededelingen hierover aangebracht.
Op de plek van de columbariums en ook het strooiveld. Want daarvoor geldt hetzelfde. Verse bloemen steken mag, maar ze moeten de kerststukjes geen maanden laten liggen, dan halen we ze weg. Het moet netjes en opgeruimd ogen. En die aanhangwagen klopt. We hebben de weggehaalde spullen daar netjes in uitgespreid. Want een loods hebben we hier niet."
© BN DeStem 2012, op dit artikel rust copyright.
Wij plaatsen alleen reacties die ondertekend zijn met uw voornaam, achternaam en woonplaats.




Sorteer reacties




















