Een blik op de entree van Roosdonck. Een balie is er niet. Wel een tafel, waaraan een medewerkster zit om gasten op te vangen. De gebogen wand links omsluit de ei-vormige stiltekamer.artist impression Kim de Greef
Glas en hout zijn de belangrijke materialen bij de bouw van Roosdonck. Ze vormen een teken van duurzaamheid én markeren de verbinding met de natuur.artist impression RDH Architecten
1/2
ROOSENDAAL - In september gaat hospice Roosdonck bij Wiekendael open. Het wordt een grote voorziening waar warme en voorbeeldige zorg wordt verleend.Het einde is nabij. Uitzicht op genezing is er niet en het is ook niet mogelijk thuis te blijven in deze laatste levensfase.
Dan kan een hospice uitkomst bieden. Zo'n woonvoorziening met zeer hoogwaardige medische en persoonlijke zorg voor stervenden is in principe bedoeld voor mensen met een levensverwachting minder dan drie maanden. In Roosendaal wordt nu hard gewerkt aan Roosdonck, een hospice voor twaalf patiënten bij woonzorgcentrum Wiekendael.
Ronald van Nordennen is specialist ouderengeneeskunde bij de stichting Groenhuysen. Hij is straks een van de medisch eindverantwoordelijken voor de zorg in Roosdonck.
Hij schetst het dilemma bij patiënt, familieleden en zorgverleners over het moment waarop iemand van zijn geliefde thuis noodgedwongen wordt verhuisd naar een hospice: "Patiënten blijven het allerliefste thuis. Maar als de zorg tekortschiet, kan verhuizing naar een hospice een goede oplossing zijn. Dat kan te maken hebben met de complexiteit van de zorg die nodig is en waarbij vaak veel kennis komt kijken.
Of met het feit dat de lichamelijke en medische zorg voor vader of moeder gewoon te zwaar wordt na verloop van tijd. In een hospice zijn professionals en vrijwilligers aanwezig, die de zorg kunnen verdelen. Daarnaast blijven familieleden welkom. Er is een logeergelegenheid voor hen. Ze hoeven geen lichamelijke zorg meer te bieden aan hun dierbare, maar ze komen voor extra warme, persoonlijke aandacht."
Roosdonck wordt een relatief groot hospice, met twaalf bedden. Ter vergelijking: het hospice in Breda heeft zes bedden, dat in Bergen op Zoom acht. In Zevenbergen heeft Sancta Maria een palliatieve unit van vier bedden. Van Nordennen: "Voor een stad als Roosendaal is een hospice van twaalf plaatsen groot. Ons verzorgingsgebied is gelijk aan dat van het Franciscus Ziekenhuis. We geven een zorggarantie voor alle mensen uit die regio."
Die garantie kan Roosdonck geven, omdat het hospice ook kan beschikken over de negen bedden van de palliatieve unit die nu al functioneert in Wiekendael.
Het woord bedden slaat louter op het aantal plaatsen. De toekomstige bewoners van Roosdonck krijgen de beschikking over een appartement met een ruime woonslaapkamer, een badkamer en een klein keukentje.
Het feit dat de laatste jaren steeds meer plaatsen in hospices beschikbaar komen, heeft onder meer te maken met het feit dat 'uitbehandelde' patiënten niet meer in een ziekenhuis kunnen blijven totdat ze komen te overlijden.
Van Nordennen: "Patiënten die lange tijd in een ziekenhuis behandeld en verpleegd zijn, vinden het vaak moeilijk om naar een palliatief centrum te moeten gaan, omdat ze een band hebben opgebouwd met hun medisch specialist en de verpleegkundigen. Hier in Roosdonck zal de zorg echter ook bijzonder persoonlijk zijn. Die is in handen van twee palliatieve artsen, acht verpleegkundigen, twee verzorgenden, een manager, een geestelijk verzorgende en een grote groep vrijwilligers. Dertig van hen zijn inmiddels opgeleid."
Daarnaast zal het in Roosdonck ook mogelijk zijn dat de eigen huisarts de medische zorg voor zijn stervende patiënt blijft verlenen. Van Nordennen: "Daar maken we dan goede afspraken over. Het getuigt van respect voor de patiënt als we daar open voor staan."
Als geestelijk verzorger is dr. Madeleine Timmermann uit Wouw aangesteld, een theologe met een verpleegkundige achtergrond. Zij maakt ook deel uit van het multi- disciplinair team, dat met grote regelmaat patiëntbesprekingen houdt. Daarnaast zijn er geregeld intervisie-gesprekken van medewerkers. Die zijn nodig om het handelen onderling te toetsen en om ingrijpende ervaringen met elkaar te delen.
Van Nordennen: "Van meet af hebben we gezegd dat we een goed hospice willen zijn, waarvan mensen weten dat de beste zorg aanwezig is. Natuurlijk kunnen zich ook dan nog problemen voordoen, maar als je een goede basis hebt, met veel professionals, heb je instrumenten om die problemen aan te pakken."
