Mien Jacobse, al twintig jaar vrijwilligster in de Roosendaalse Wereldwinkel, bezig met kerststalfiguren in de etalage. foto Ton Meeuwis
Ik pak de draad met deze rubriek weer op na een mooie vakantie in Zuid-Afrika.
Tijdens die dagen stoven vooral de dames in ons gezelschapje als vliegen op de str…eh ...stroop af op de vele winkeltjes vol met arts & crafts. Vooral de ontelbare armbandjes waren populair. Zo is ook het idee voor deze aflevering ontstaan. Eerlijk gezegd komt het uit de koker van mijn vrouw. Ik toog naar de Wereldwinkel. En ik zag meteen dat de spullen daar veel mooier en hoger van kwaliteit zijn dan wat ik den vreemde had gezien. De Wereldwinkel in Roosendaal is geen unicum. Bijna vierhonderd Wereldwinkels staan er op de vaderlandse bodem. Kennelijk is het idee goed aangeslagen. En dat is heel goed te begrijpen, want je kunt er goede, mooie en smakelijke spullen kopen. Daarmee worden meteen de kleine producenten in derdewereldlanden gediend, die anders niet aan de bak zouden komen of weggevaagd zouden worden door grote internationale concerns.
Iedereen kent de koffie van Max Havelaar. En velen kennen Juan Valdez van de STER-reclame nog. Een arme koffieboer in een Zuid-Amerikaans land. Hij zou allang van de kaart geveegd zijn door het vuige kapitalisme, als Juan niet gnuivend in een corporatie was gestapt om zo zijn lekkere koffie te verkopen aan de Wereldwinkels in Nederland.
Fiore Henken, sinds twee jaar voorzitter van de Roosendaalse Wereldwinkel (een stichting) zet er een kanttekening bij: ,,Je kunt diezelfde koffie van Max Havelaar nu ook kopen bij alle grote supermarkten. Mooi voor de arme koffieboeren, maar aan de andere kant lopen wij daardoor een stuk omzet mis. En onze klantenbinding zit juist in de foodsector.''
De Wereldwinkel is, voor wie het nog niet weet, gevestigd op het adres Raadhuisstraat 111. De zaak is niet lang geleden totaal opgefrist. De wanden hebben kleuren gekregen, die bij een bepaalde 'wereld' horen. Kunstnijverheid en woonaccessoires, wierook, koken en tafelen, sieraden en mode, speelgoed, kaarten en boeken.
De oplettende lezer begrijpt nu dat de Wereldwinkel heel wat bonte wanden telt.
En dan is er ook nog de voedselsector, die tegen een paars achtergrondje is gesitueerd. Allemaal Fair Trade: koffie, thee, chocolade, wijn, pindakaas en honing.
Ik laat de woorden van de voorzitter op mij inwerken. En ik begreep dat de vergelijking met de zaakjes vol arts & crafts in Zuid-Afrika volledig mank gaat. De Roosendaalse Wereldwinkel is beter te vergelijken met Oom Samie Se Winkel in Stellenbosch, een Winkel van Sinkel in het kwadraat. Maar de nering van Oom Samie mist het element van Fair Trade. Dat wordt onderhouden en bewaakt door Fair Support, een ideële service-instelling voor de vaderlandse Wereldwinkels.
De Roosendaalse winkel wordt gerund door 24 vrijwilligers. Ieder heeft een specifiek onderdeel onder de hoede tijdens een bepaald dagdeel.
We zoeken even Zuid-Afrikaans spul. Er duiken armbandjes op. Ze zijn gemaakt van oude autobanden. Ik kan met een goed geweten terug naar huis.
bndestem.nl/destadin
