Een landelijke primeur, want de Overdiepse Polder is het eerste van 39 Ruimte voor de Rivierprojecten waar de schop in de grond gaat. Met een overstromingsrisico van 1 keer per 25 jaar moet in 2015 het wonen hogerop langs de Maas veiliger maken.



Het onorthodoxe plan voor de Overdiepse Polder, aan de noordkant liggend tegen de Bergsche Maas aan de zuidkant afgebakend door het Oude Maasje, om boerderijen op terpen te bouwen, heeft internationaal veel aandacht getrokken. Voor negen van de zeventien boeren is ruimte op de terpen, de rest moet vertrekken. Het terpenplan is een idee van de boeren zelf, ontstaan in 2001.



"Wat was dat schrikken destijds in de Schattelijn in Geertruidenberg. Een informatiebijeenkomst van Rijkswaterstaat: onze polder, de boerderij, het was allemaal blauw, al onder water. Met die boodschap kon iedere bewoner van de Overdiepse Polder naar huis." In de vrieskou in zijn eigen stal blies Nol Hooijmaijers, voorzitter van de belangenvereniging Overdiepse Polder, gisteren witte adem tijdens zijn speech, terwijl een paar kalveren, drie meter verder, verbaasd toekeken. Een gezelschap van autoriteiten, ambtenaren en boeren en hun gezinnen probeerde zich te warmen aan de mobiele terraskachels. Er ontbraken een aantal gezinnen, onder hen degenen die nog geen akkoord over de verkoop van hun bedrijf hebben. Tegen vijf boeren is een onteigeningsprocedure gestart.



Ingwer de Boer, directeur van het Ruimte voor de Rivierprogramma sprak zijn bewondering uit voor de boeren: "In het begin gingen ze er allemaal voor. Toen het dichterbij kwam, werd het voor sommigen moeilijker. Met die vijf hopen we voor maart toch nog een minnelijke regeling te treffen."



Feest en sociaal drama liggen dicht bij elkaar, ook op een andere manier. De 'vertrekkers' Pieter en Adje van Beek leggen op dit moment de laatste hand aan een nieuwe veehouderij bij Terheijden. Ze stonden op punt van verhuizen toen hun boerderijwoning in de Overdiepse Polder maandagavond afbrandde. De zieke Adje van Beek ontsnapte in pyjama. Gisteren zat ze met een glas champagne in de hand, maar wijzend op haar kleding: "Niet eens van mij, ik heb niks meer. Deze broek is van een buurjongen."