article
1.6216496
HANK - Het eerste biertje, de eerste liefde. De Kelder in Hank was jarenlang dé ontmoetingsplek voor jongeren uit de wijde omgeving. Nu maakt een sloopkraan een einde aan de discotheek aan de Buitendijk.
Herinneringen aan danspaleis in Hank: ‘Ik glipte stiekem het huis uit, op naar De Kelder!’
HANK - Het eerste biertje, de eerste liefde. De Kelder in Hank was jarenlang dé ontmoetingsplek voor jongeren uit de wijde omgeving. Nu maakt een sloopkraan een einde aan de discotheek aan de Buitendijk.
http://www.bndestem.nl/regio/oosterhout/herinneringen-aan-danspaleis-in-hank-ik-glipte-stiekem-het-huis-uit-op-naar-de-kelder-1.6216496
2016-07-24T08:02:00+0000
http://www.bndestem.nl/polopoly_fs/1.6216539.1469347072!image/image-6216539.JPG
Nederland,Cultuur, kunst en recreatie,kelder,hermes
Oosterhout
Home / Regio / Oosterhout / Herinneringen aan danspaleis in Hank: ‘Ik glipte stiekem het huis uit, op naar De Kelder!’

Herinneringen aan danspaleis in Hank: ‘Ik glipte stiekem het huis uit, op naar De Kelder!’

Foto's
5
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Het Pyjamabal op de laatste dag van carnaval was altijd een succes.
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Volle bak voor de dj.
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Ook vader Tokkie was welkom in De Kelder.
    • Afbeelding
      Beschrijving
      De dansvloer loopt langzaam vol aan het begin van de avond.
    • Afbeelding
      Beschrijving
      De Jeugd van Tegenwoordig stond al vroeg in hun carrière in Hank.
    HANK - Het eerste biertje, de eerste liefde. De Kelder in Hank was jarenlang dé ontmoetingsplek voor jongeren uit de wijde omgeving. Nu maakt een sloopkraan een einde aan de discotheek aan de Buitendijk.

    BN DeStem haalt herinneringen op met eigenaar Ron van Dinteren, dj Hanky Panky, barman Thomas van Zon en Elske Verlee en Sylvia van Drunen, die er als tieners gingen stappen.

    Van café tot danspaleis

    Het begon met een klein café aan de rand van de Hankse polder: Biesboschzicht. Gerund door zijn grootouders en later zijn vader. In 1970 begon zijn vader ‘t Kelderke. Na de afsluiting van het Haringvliet, kwam de ‘kelder’ van het pand niet meer onder water te staan en kon dat gedeelte permanente disco worden. „In een boerenschuurstijl”, zegt Ron van Dinteren (57), die het later weer overnam van zijn vader.

    Door de jaren heen groeide de Kelder langzaam uit tot danspaleis. Van Dinteren heeft nog mappen vol met oude foto’s en krantenknipsels, waarop alle verbouwingen te zien zijn. Hoe de inrichting steeds werd aangepast aan de trends. „Dat moest ook wel. In het begin hoefde je alleen een paar knipperlampen op te hangen. De kwaliteit van het geluid maakte ook niet uit; als het maar hard was. Maar de stappers wilden steeds meer beleving.”

    De mappen laten ook de velen artiesten zien die De Kelder hebben bezocht. „Tiësto en Hardwell draaiden hier. André Hazes gaf ooit een optreden. En Milk Inc., dat was onverwachts de drukste avond ooit.” Met De Tokkies verwierf de discotheek zelfs een plekje in landelijke kranten.

    In de mappen uit de beginjaren zijn ook de velen nevenactiviteiten te zien. „Biertapwedstrijden. Modeshows met de plaatselijke boetiek. Een pyjamabal tijdens carnaval. En in de zomer waren er vijf weken lang activiteiten.”
    De mappen laten de vele mooie herinneringen zien. „Slechte zijn er ook heus, maar die vergeet je sneller”, aldus Van Dinteren.

    ‘Tweede, derde en vierde jeugd’

    „Heb je een paar uur?”, lacht dj Henk Mutsaers (64) als hem gevraagd wordt naar zijn herinneringen aan De Kelder in Hank. De Bergenaar stond 25 jaar achter de draaitafels, van 1975 tot 2000. „Ik ben eens door een groep uit Almkerk achter mijn draaitafel gesleurd en buiten in de sneeuw gegooid. Ook grappig: toen de bekende dj Erik de Zwart de muziek vijf minuten liet stilvallen. Iedereen riep ‘Henkie, ga jij maar draaien’.”

    En dan zijn er nog de vele stelletjes die Mutsaers heeft gekoppeld. „Dan riep ik via de microfoon: ‘moet jij niet dansen met dat grietje? Ze staat naar je te lonken’. Jaren later kreeg ik als stichter de uitnodiging voor de bruiloft.

    Mutsaers heeft in ook de groei van De Kelder meegemaakt. „In het begin kon je er met een schoenlepel 150 man binnenkrijgen. Die zaten er dan ook altijd. Daarna volgde de ene na de andere verbouwing en werd het een heuse discotheek.”
    Mutsaers was gedurende al die jaren de vaste dj op zondag. „Ik trapte af om 14.00 uur. Dan stonden ze al op de deur te kloppen.”

    De Bergenaar sloot ook af, om half elf „Hartstikke gezellig, die zondag. Dan had je jong en oud bij elkaar. Op het hoogtepunt van de avond kon ik gerust een foxtrot draaien. Dan stond de hele dansvloer vol. Ongekend.”
    De laatste jaren verhuisde Mutsaers naar de zaterdagavond. „De jeugd bleef vaker thuis op zondag. Voornamelijk voor de televisieserie Beverly Hills, 90210.”

    De Kelder is, zo zegt de dj, de plek waar hij zijn ‘tweede, derde en vierde jeugd beleefde’. „Ik heb er een onvergetelijke tijd gehad. Het is het einde van een tijdperk.”

    ‘Met je hoofd in de spoelbak’

    „Ik weet nog wel de eerste keer dat ik in De Kelder kwam. Als jong manneke. Ik wist niet waar ik moest kijken”, aldus Thomas van Zon (24) uit Hank. „En dan later, kom je er binnen alsof het je eigen huiskamer is.” Van Zon werkte zes jaar bij De Kelder. Voornamelijk achter de bar in de rookruimte. „Ik werkte er om de zaterdag. Net als mijn hele vriendengroep. Was ik vrij, dan ging ik ook naar De Kelder.”

    Hij heeft dan ook ‘een miljard herinneringen’. Bijvoorbeeld de nacht dat hij 18 jaar werd „Ron (de eigenaar red.) had geregeld dat om middernacht Mental Theo achter de bar mij kwam feliciteren. Dat was wel vet.” Ook maakte hij er zijn debuut op televisie. „TMF kwam filmen voor het programma Clubcam. Ze hebben me toen geïnterviewd. Welke drankjes het meest gedronken werden bijvoorbeeld.”

    ‘Episch’ was volgens hem ook de laatste avond dat mensen in de discotheek mochten roken. „We liepen rond met sloffen; deelden gratis sigaretten uit. De week daarop stond ik in de rookruimte, met een masker op.”

    De sfeer was altijd gemoedelijk, vertelt hij. „In De Kelder zelf, maar ook met het team. Na werktijd bleven we vaak nog tot zonsopgang plakken. Ook tijdens het werk was het altijd lachen. Ik weet nog mijn eerste dienst als barman. Toen werd ik gedoopt. Letterlijk. Aan het eind van de avond duwde collega’s mijn hoofd in de spoelbak.”

    ‘Daar mijn grote liefde ontmoet’

    „Ik had eigenlijk al verkering. Maar via via hoorde ik dat hij mij leuk vond. Ik had hem al vaker gezien in De Kelder. Maar dacht altijd: ik ben geen partij voor hem. Toen heb ik het toch maar uitgemaakt met mijn vriendje. En raakte ik met Jan-Willem aan de praat.” De rest is geschiedenis.

    Inmiddels zijn Sylvia van Drunen (37, woonachtig in Waalwijk) en Jan-Willem 19 jaar getrouwd. Samen hebben ze twee kinderen. „De Kelder bleef altijd ons dingetje. Daar keken we echt naar uit. Al kwam Jan-Willem ook doordeweeks op zijn scooter vanuit Werkendam door weer en wind naar Waspik, waar ik toen woonde.”

    Van Drunen ging bijna wekelijks naar De Kelder. „Samen met twee schoolvriendinnen, Susanne en Kathelijne. Vanaf ons 17e jaar. Daarvoor gingen we naar de Positive en Oscars in Raamsdonksveer.” De Kelder was net wat bijzonderder. „Vanwege de setting en sfeer. Boven kon je rustig poolen, aan de bar even een tosti eten. Beneden werd er gedanst. Met een grote verscheidenheid aan muziek. Echt een discotheek.”

    Ze vindt het dan ook jammer dat een sloopkraam een einde maakt aan al die herinneringen. „Dat de jeugd er niet meer heen kan. En ik had het ook leuk gevonden om mijn kinderen het eens te laten zien. De plek waar papa en mama elkaar hebben ontmoet.”

    ‘Ik glipte stiekem het huis uit’

    Haar oudere broers gingen elke zondag naar De Kelder in Hank, maar Elske Verlee (toen 15 jaar) moest thuis blijven van haar ouders. Niet dat Verlee (52) uit Nieuwendijk) daar naar luisterde.

    „Ik zei dat ik ging studeren bij een vriendin. Dan gingen we stiekem naar De Kelder. Op de terugweg, net voor we thuis waren, liet ik mijn fietsband leeglopen. Als smoesje.” Na twee keer geloofde haar vader haar niet meer. „Toen ging ik stiekem door het raam weg”, zegt Verlee lachend. De weken straf die daarop volgde, waren het volgens het haar waard. „Ik denk dat het zo speciaal was, juist omdat ik niet mocht gaan. Daarbij gingen mijn vier broers wél en wilde ik dus ook per se.”

    Ze is er tot ongeveer haar 25ste wezen stappen. „Dan gingen we eerst boven bij de biljart een bakje koffie drinken. En daarna via de trap de kelder, het café, in.” De Kelder was, zo zegt Verlee, een onderdeel van haar leven. „ Ik heb er mijn eerste vriendjes gevonden. Afkomstig uit alle hoeken van Nederland. Al hield het meestel niet lang stand. Het was er dan ook regelmatig een huilfestijn.”

    Ook herinnert ze zich dj Henk nog goed. „Daar waren we helemaal weg van. De held van De Kelder. Net als Ruud, het broertje van eigenaar Ron. Een jongen met een verstandelijke beperking. Liep daar altijd vrolijk te huppelen. Mede geïnspireerd door hem ben ik een aantal jaren geleden een logeerhuis voor mensen met een beperking begonnen.”

    Later gingen ook haar drie kinderen in De Kelder stappen. „Dat vond ik wel heel leuk. Ik ben toen ook nog weleens geweest, maar herkende het niet meer terug.”