Bestuurders van woonstichting Leystromen Ellen van Beijsterveldt en Hans Hulsbosch bij een project aan de Frankische Driehoek in Goirle. Leystromen investeerde 23 miljoen euro in het gebied. foto Marie-Thérèse Kierkels/PvE
RIJEN - Geschiedenis maakt plaats voor het heden in wat eens het hoofdkantoor van Woonstichting Leyakkers in Rijen was.
Nieuw logo en nieuwe naam springen voor de vroegere huurders van Leyakkers en Stromenland het meest in het oog, stellen de nieuwe bestuurders Hans Hulsbosch en Ellen van Beijsterveldt. Achter de schermen wordt het grote werk verricht. Al sluit Hulsbosch niet uit dat buitenstaanders er helemaal niets van merken. "Twee organisaties van deze omvang in elkaar schuiven. Dat is geen sinecure. Maar we hebben er vertrouwen in", zo klinkt het.
Het samen opereren levert meer ademruimte op in financieel benauwende tijden. Met de woningmarkt gaat het slecht, terwijl woningstichtingen meer taken krijgen opgelegd vanuit de overheid.
De fusie is er voornamelijk een omwille van de efficiency, klinkt het. " Je kunt slimmer te werk gaan", aldus Van Beijsterveldt. "Voor een woonstichting van drieduizend woningen is een goede website duur. Hetzelfde geldt bijvoorbeeld voor het hebben van een aantal specialisten binnen de organisatie."
Hulsbosch vult aan: "Met 10.000 woningen sta je enerzijds nog dicht bij de klant, anderzijds heb je meer spankracht."
Als voorbeeld wijst Van Beijsterveldt op de baliefunctie bij de drie vestigingen. Eerder beantwoordde de receptioniste telefoontjes en stond ze mensen die langskwamen, te woord. De nieuwe woonstichting heeft een aparte telefooncentrale. "Een simpele ingreep", zegt Van Beijsterveldt, "maar mensen worden straks eerder geholpen, het is minder storend én professioneler."
Leystromen houdt de kantoren in de regio aan: in Rijen, Goirle en Oisterwijk. Bezoekers kunnen daar nog altijd terecht, ondertussen wordt aan de digitalisering gewerkt. Zo staat nu het woningaanbod online en kan er via internet een reparatieverzoek worden ingediend.
Nieuwe manieren voor huurders om contact te leggen met de woonstichting, hebben een meerwaarde, stelt Hulsbosch. "Maar je moet opletten dat je het persoonlijk contact niet uit het oog verliest, want armoede hoor je niet door de telefoon." Volgens Hulsbosch is Leystromen nu op het punt waar de organisatie een eeuw geleden ook was: meer bezoeken aan de deur. Van Beijsterveldt: "In de jaren '70 en '80 verdween dat juist helemaal, omdat het als paternalistisch werd beschouwd."
De twee hameren erop dat sociale woningbouw nog altijd 'doelstelling 1, 2 én 3' is. Maar daarnaast richt de woonstichting zich steeds meer op maatschappelijk vastgoed: de bouw van woonzorgcomplexen bijvoorbeeld, of de realisatie van een brede school. Zo lopen er in Riel en Hilvarenbeek gesprekken over de verwezenlijking van een brede school.
Dat gebeurt niet alleen als 'sociaal project', maar evengoed uit tactische overwegingen. Zo wordt er geen brede school gebouwd in een wijk waar de woningstichting geen vastgoed heeft. " Zo'n project is een enorme impuls voor de wijk", verklaart Hulsbosch. "Dat vertaalt zich ook in een waardevermeerdering van ons bezit daar. Zo sla je twee vliegen in één klap."
Ondertussen heeft Leystromen drie projecten onder handen die qua omvang ongekend zijn voor de organisatie. Zo is er de bouw van woonzorgcentrum Vita in Rijen, een brede school plus appartementen en winkels op de Frankische Driehoek in Goirle en de realisatie van zorgcomplex Catharinenberg in Oisterwijk. Een investering van Leystromen van respectievelijk 30, 23 en 20 miljoen euro.
Van Beijsterveldt: "We kijken naar bestaande omstandigheden en wat de meerwaarde van maatschappelijk vastgoed kan zijn." Met enige trots vult Hulsbosch aan: "Inmiddels zijn de woningbouwcorporaties goed voor de helft van alle woningbouwprojecten. Dik 200 miljoen aan investeringen zit er van ons in de bouw of als projecten in de pijplijn. En zolang we dit kunnen doen, zullen we het niet laten."
zie ook: 
