De gemeente Drimmelen steekt zich steeds dieper in het wespennest dat Jachthaven Biesbosch Marina Drimmelen heet. foto Paul de Schipper
Namens minderheidsaandeelhouder Persimmons (10 procent) bood zakenman Dolf Huijgers, lid van de Raad van Commissarissen van de jachthaven, aan burgemeester Gert de Kok aan de jachthaven te kopen, exclusief de camping. Van de burgemeester noch van de verantwoordelijk wethouder kwam er een reactie. De gemeente wilde de jachthaven als geheel verkopen. Dat is tot nu toe niet gelukt.
BN DeStem vroeg de gemeente Drimmelen via de Wet Openbaarheid van Bestuur om de geheime stukken in verband met de jachthaven Drimmelen. Alvorens de gemeente de stukken met veel vertraging vrijgaf, werden ze eerst stevig gecensureerd.
1/3
Jachthaven Biesbosch Marina Drimmelen ligt aan een financieel infuus, gevoed door de gemeente Drimmelen. De schuldenlast is 14 miljoen, een derde van de gemeentebegroting. Hoe kon het zover komen? BNDeStem las de geheime stukken, opgevraagd via de Wet Openbaarheid van Bestuur.
De Drimmelense gemeenteraad besluit in juni 2008 uit de jachthaven te stappen, nadat er in het geheim externe onderzoeken zijn gedaan.De conclusie: meer investeringen brengen niet meer winst. De gemeenteraad vaart blind op verantwoordelijk wethouder Jan van Meggelen. Wederhoor bij de directie van de jachthaven of Raad van Commissarissen is niet aan de orde. Daar ontstaat de indruk dat de gemeente het bedrijf laat bungelen.
Aandelen verkopen? Dat is simpeler gezegd dan gedaan. Het 90 procents aandeel van de gemeente moet 4 miljoen euro opbrengen. Achter de schermen wordt voor de verkoop makelaar A.W. Zijlstra aangetrokken. Hij wil 1,5 procent van de opbrengst en een uurtarief van 160 euro. De gemeente maakt er 145 euro van. Tot september 2009 zal hij 15.500 euro aan uren boeken. B en W leggen zijn maximumvergoeding vast op 93.250 euro. Zijlstra pleit voor het snel oplossen van "de knelpunten". Rust in de tent is goed voor de verkoop.
Ondertussen wordt tegenover de buitenwereld de schijn opgehouden. Tijdens het kortstondige bewind van het 'kabinet Harry Bakker' zijn al in 2007 aan de gemeenteraad aangepaste plannen gepresenteerd voor het Biesbosch Waterfront: 320 woningen en een woontoren van 50 meter hoog. Niet liggeld maar onroerend goed moet de jachthaven redden.
De grond, 6,5 hectare, is eigendom van de Ontwikkelingsmaatschappij Jachthaven Drimmelen C.V. en een dochter van de Bank Nederlandse Gemeenten. Geschatte waarde nu: ongeveer 15 miljoen euro. De afspraak: als 70 procent van de woningen verkocht is, zal de Woningstichting Geertruidenberg (WSG) de grond voor een vastgestelde prijs overnemen.
De verkoop van de eerste serie van 64 woningen start met juichende publiciteit in 2008. "De verkoop loopt boven verwachtingen", roept Patrick Just van de bemiddelende Deltamakelaardij in Zierikzee in juli van dat jaar, terwijl de kille economisch wind van de kredietcrisis al naar de Ameroever blaast. De bouw zal eind september starten, maar uitstel volgt op uitstel. Bij de entree van de jachthaven verweren de reclameborden. In 2008 is er ruim 3 ton verlies en geen dividend. De vijf commissarissen verdelen dat jaar 48.000 euro onder elkaar.
Op 11 december 2008 legt ambtenaar Anton van Lindeloof een alarmerende notitie bij verantwoordelijk wethouder Jan van Meggelen op het bureau. Conclusie: de financiële nood is hoog. Er moet direct gehandeld worden. Uit de notitie blijkt ook hoe de gemeente zich steeds dieper in het wespennest werkt. De jachthaven heeft de aflossing van 727.000 euro aan de Bank Nederlandse Gemeenten (BNG) in april niet kunnen betalen. Om de exploitatie van 2009 te financieren is direct 500.000 euro nodig.
Ook moet er 1,2 miljoen op tafel komen om aan te kopen steigers te financieren. Lindeloof stelt voor dat de gemeente dit geld 'aantrekt'. De extra rentelast van 75.000 euro verwacht Lindeloof te kunnen compenseren met een extra bijdrage die de watersportvereniging Biesbosch verschuldigd is voor de steigers. Zodoende hoeft deze reddingsoperatie de gemeente geen geld te kosten. Hoeft! Want, merkt Lindeloof op: "We moeten erkennen dat dit scenario ongunstig is als we er voor eind 2009 niet in slagen een partij te vinden die het aandelenpakket wil overnemen."
Dat is precies wat er gebeurt. Toch, vijf dagen later, op 17 december 2008, gaat de gemeenteraad in besloten vergadering akkoord met het voorstel dat tekenend is voor de gang van zaken rond de jachthaven: eerst geld uitgeven, dan terugverdienen. De volledige fractie van de Lijst Harry Bakker boycot de vergadering uit protest.
Het gemeentebeleid zit dan op twee sporen: een spagaat. Enerzijds de aandelen te koop aanbieden, anderzijds meer investeren in een jachthaven waar men van af wil. En: gokken dat het geld ooit wordt terugverdiend. Tijdens een vergadering van de Raad van Commissarissen op 27 september 2009 is er sprake van 'een liquiditeitsprobleem', een tamelijk omfloerste constatering. De andere zorgen zijn de verliezen van de camping en de hoge personeelslasten. Het voorstel is nu om de grond van de camping te verkopen aan de Ontwikkelingsmaatschappij Jachthaven Drimmelen, een van de jachthaven-BV's. Het campinggebouw zal voor 1,3 miljoen euro aan de Woningstichting Geertruidenberg (WSG) worden verkocht. Dezelfde WSG die al eerder de hele jachthaven voor 1 euro van de gemeente had willen overnemen.
De camping zal het gebouw dan weer huren van de WSG. Met de opbrengst van de verkoop kan dan 4 ton aan afvloeiingskosten voor personeel worden bekostigd. Met het restant moet de aflossing van een megalening van 10,8 miljoen euro bij de BNG worden betaald.
Conclusie: 'Zo komt er een gezonde bedrijfsvoering.' In notulen staat nog een kostenloze blijk van goede wil. Citaat: 'Als het 90 procents aandeel van de gemeente niet verkocht wordt, dan zijn RvC en directie bereid mee te denken over het minimaliseren van de risico's voor de gemeente. Creatieve oplossingen zullen ongetwijfeld gevonden worden.' In de jaren erna zal blijken hoe: alleen maar meer geld, lees risicodekking, uit de kas van de gemeente Drimmelen. En de aandelen? Geen kopers. Het verlies van de jachthaven komt in 2009 op 356.000 euro. Dat zal in 2010 oplopen tot 1 miljoen euro.
Directeur Den Exter verzet zich in november 2009 tegen een sanering van het personeel. Hij dient een alternatieve begroting in. Er zijn meer wegen naar Rome, vindt Den Exter in een vertrouwelijke brief aan het college van B en W. Volgens de directeur dreigt er 'een rampscenario en zal de bedrijfsvoering komen stil te liggen' als de door de gemeente/grootaandeel- houder gewenste reorganisatie wordt door gevoerd. Als er van B en W geen reactie komt, gaat hij bij de fracties langs. Ook daar stilte. Boven de brief noteert Den Exter kort daarna: 'Geen enkele reactie ontvangen.'
Op kerstavond 2009 krijgt hij zijn ontslagaanzegging bezorgd.
© BN DeStem 2012, op dit artikel rust copyright.
Wij plaatsen alleen reacties die ondertekend zijn met uw voornaam, achternaam en woonplaats.
Sorteer reacties
zie ook: 
