In de winter ligt het leven in jachthavens zoals Biesbosch Marina Drimmelen zo goed als stil. Wel bieden de aanlegsteigers dan een perfecte plaats voor viswedstrijden, zoals hier in 1970.
Jachthaven Biesbosch Marina Drimmelen zou ook het toerisme moeten stimuleren. Met paard en wagen maken bezoekers een ritje langs de haven.
1/2
Drimmelen ligt aan een financieel infuus. De gemeente houdt de patiënt in leven. Hoeveel bloed kan de donor nog geven? De last is 14 miljoen, ruim een derde van de gemeentebegroting. Hoe kon het zo ver komen? BNDeStem vroeg op basis van de Wet Openbaarheid van Bestuur geheime stukken op. De gemeente stelde moeizaam en na herhaalde vertraging jaarrekeningen en verslagen van besloten raadsvergaderingen beschikbaar. Wat zich ontvouwt, is een drama in vele bedrijven. En een gemeente die tot twee keer toe kansen laat lopen om uit de rijdende trein te springen. En die nu de gaten vult. Hoe lang nog? Gemiste kansen en een 'financiële 'luchtbel'.
De gemeente Drimmelen heeft de afgelopen jaren tot twee keer toe de kans gehad de jachthaven Drimmelen met alles erop en eraan van de hand te doen.De eerste keer ging het om een 50 procents overname, de tweede keer om de hele boedel. In beide gevallen maakte de gemeente geen gebruik van de kans om van een zware en zeer riskante financiële last verlost te worden.
Ook blijkt dat de gemeente de waarde van de camping van de jachthaven bewust te hoog in de boeken heeft laten staan om voor een hoge prijs de jachthavenaandelen in de markt te kunnen zetten. Vanwege die 'luchtbel' weigerde de accountant bij herhaling de jaarrekeningen goed te keuren.
Zoveel wordt duidelijk uit de stukken die nu in bezit zijn van BN DeStem. De eerste kans op verkoop is in 2006 als de 10 procents aandeelhouder, investeringsmaatschappij Persimmons, de helft van het aandelenpakket wil overnemen. Persimmons wil de gemeente ook ontlasten van de helft van het financieel risico. De deal ketst af. Volgens een verslag van de Raad van Commissarissen van de Beheermaatschappij Jachthaven Drimmelen omdat Persimmons vindt dat de gemeente te veel invloed in het beleid eist.
Een andere bron meldt dat de gemeente niet eens op het aanbod heeft gereageerd. Het tweede aanbod komt in het najaar van 2007 als de Woningstichting Geertruidenberg (WSG) bereid blijkt om voor 100 procent eigenaar te worden van de al in problemen verkerende jachthaven. De gemeente volgt een eigen, door de gemeenteraad goedgekeurde strategie door een dure en later mislukte poging om via een externe makelaar de aandelen aan de man te brengen. Zodoende blijft de WSG links liggen.
Tot 2002 is de gemeente Drimmelen slechts voor 51 procent eigenaar van de aandelen van de Beheermaatschappij Jachthaven Drimmelen. In dat jaar blijkt dat het eerder genoemde Persimmons, dan met 40 procent nog grootaandeelhouder, juist van zijn stukken af wil. Het is een cruciaal moment. In een periode dat privatiseren de trend is, stapt de gemeente Drimmelen tegendraads voluit in een riskant, marktgebonden seizoensbedrijf.
De gemeente gaat gretig op het aanbod in. 'Het is uw raad bekend dat er zich momenteel tal van ontwikkelingen voordoen bij Biesbosch Marina Drimmelen. Dat alles ter vergroting van de economische mogelijkheden', schrijft wethouder Johan van Oosterbosch in januari 2002 aan de gemeenteraad. Hij doelt vooral op de plannen om de jachthaven uit te breiden en aan te kleden met een camping. En op de bouw van, in eerste instantie, 215 appartementen. Aangestoken door het vooruitgangsgeloof stelt hij voor om het aandelenpakket van de gemeente op te voeren tot 90 procent.
Aankoopkosten van het Persimmons-pakket: 360.792 euro. Een bijkomend argument is dat er nog een kaper op de kust is: het bedrijf Aquadam. Van Oosterbosch: "Onzes inziens geen goede partner, snel geld verdienen en keiharde business die niet overeenstemt met de lokale politieke cultuur. Dat gaat botsingen geven." Aldus geschiedt. De gemeente Drimmelen wordt voor 90 procent eigenaar van een jachthaven met toekomst.
Laat duizend bloemen bloeien. In 2003 is het positief saldo 539.000 euro. Deloitte Accountants legt een meerjarenraming op tafel. Met een voorspeld positief resultaat van een paar ton per jaar tot 2020. Deloitte levert ook een opvallende financiële bijsluiter: 'De werkelijke uitkomsten zullen waarschijnlijk afwijken van de prognoses, aangezien veronderstelde gebeurtenissen zich veelal niet op gelijke wijze zullen voordoen als wordt aangenomen.' Maar wie leest die kleine letters na zo'n mooie toekomstverwachting? Toch, die toekomst begint, nog onmerkbaar langzaam, weg te glippen. Ondanks de miljoenen die worden aangetrokken.
Dat geld, een door de gemeente gegarandeerde lening van 10,8 miljoen euro bij de Bank Nederlandse Gemeenten, wordt gespendeerd aan een compleet ingerichte nieuwe jachthaven, parkeerplaatsen, een camping en infrastructuur met wegen als voorbereiding voor de bouw van appartementen.
In 2005 lijdt de overkoepelende Beheermaatschappij Jachthaven Drimmelen BV een verlies van 38.953 euro. De camping zuigt al direct 123.454 euro weg. Niettemin stelt directeur Ton den Exter voor om de aandeelhouders, (gemeente Drimmelen 90 procent en Persimmons 10 procent) een dividend uit te keren van 27.226 euro. Verlies en dividend moeten uit de reserves komen. Het voorstel wordt niet in de jaarrekening verwerkt. In 2006, stelt CDA'er Theo Kwaaitaal dat de gemeente ondanks een eigen president-commissaris (de VVD'er Frans Stoffels) te weinig zeggenschap heeft.
En: "Waar wil de gemeente met Biesbosch Marina Drimmelen naar toe?", wil Karin van den Berg van de Lijst Harry Bakker weten. Een duidelijke visie van het gemeentebestuur blijft uit. In 2007 verliest de camping ruim 200.000 euro. De externe accountant keurt de jaarrekening niet goed. In het gemeentehuis in Drimmelen springen begin 2008 alle signalen op rood. In stilte wordt daar vervolgens een sterfhuisconstructie bedacht.
De reden dat de accountant bij herhaling weigert de jaarrekening van de jachthaven goed te keuren, is dat de camping in de boeken met 3,5 miljoen euro te hoog wordt gewaardeerd. Directeur Ton den Exter van Biesbosch Marina Drimmelen wil de camping afwaarderen naar 2 miljoen. De gemeente Drimmelen als grootaandeelhouder wil daar niet aan meewerken. De reden is de exitstrategie van de gemeente: de gemeente wil haar aandelen kwijt. Daartoe gemotiveerd door twee geheim gehouden rapporten, waarin de waarde van Biesbosch Marina Drimmelen wordt getaxeerd.
De belangrijkste conclusies lezen als een vonnis: kosten te hoog, omzet te laag, prognoses negatief, de jachthaven presteert onder de markt, extra investeringen brengen geen exploitatiewinst, kans op succes bij een herstelplan onzeker, de kasstroom van de jachthaven is 'zeer risicovol' en de jachthaven als bedrijf ondervindt hinder van trage procedures bij haar democratisch aangestuurde eigenaar, de gemeente Drimmelen. Dat is een vinger op de zere plek: het conflict van bedrijfseconomisch en publiek belang.
Anders gezegd: een gemeente moet geen ondernemertje willen spelen omdat de democratie nu eenmaal een sloom varende schuit is met vele, niet altijd even slagvaardige kapiteins.
© BN DeStem 2012, op dit artikel rust copyright.
Wij plaatsen alleen reacties die ondertekend zijn met uw voornaam, achternaam en woonplaats.
Sorteer reacties
(Het was zijn vroegere stokpaardje) 
zie ook: 
