Leroy Pruyn, Valissa van Tilborg en Neslihan Akyol (v.l.n.r.) lossen als 'peer-mediator' conflicten tussen medeleerlingen van het Cambreur College op. Uiterst rechts docente Ellen Roovers die de peer-mediators begeleidt. foto Ramon Mangold/het fotoburo
DONGEN - Ook het Cambreur College in Dongen kent sinds twee jaar peer-mediation.
Dat is een vorm van conflictbemiddeling, waarbij leerlingen onder begeleiding van een of twee andere leerlingen samen tot een oplossing komen. Een fenomeen dat een jaar of tien geleden naar ons land is overgewaaid vanuit de Verenigde Staten, maar dat zeker nog geen gemeengoed is op (basis)scholen.
Neslihan Akyol (15 jaar, derdejaars vmbo kader) en Valissa van Tilborg (17, vierdejaars), beiden uit Dongen en Leroy Pruyn (16, vierdejaars) praten met een zekere bevlogenheid over hun 'nevenfunctie'. Toen hij ervoor gevraagd werd, zag Leroy er meteen wat in: "Je krijgt een korte cursus, leert er wat van in de praktijk en je krijgt een certificaat, waar je bij je verdere opleiding ook nog wat aan hebt."
Docente Ellen Roovers van het project: "Eerst was er een algemene oproep, maar dat leverde weinig reacties op. Daarna zijn we gericht gaan zoeken naar leerlingen bij wie we de nodige vaardigheden voor dit werk veronderstelden. Het kost wat extra tijd, dus er moet motivatie zijn."
De grote problemen als drank, drugs, persoonlijke problemen, geweld en ingrijpende pesterijen blijven op het bord van de docenten en de schoolleiding.
Wat er dan overblijft voor de peer-mediators?
Valissa: "Kleine ruzies, pesterijen, een zondebok die overal de schuld van krijgt. Dat soort zaken. Ze worden naar ons verwezen door de leraren. Die maken de afweging wat wel voor ons is en wat niet."
Leroy noemt een voorbeeld: "We hadden laatst een meisje dat gepest werd door twee jongens. Dan komt er een gestructureerd gesprek, waarbij vooraf de afspraak is dat er open en eerlijk wordt gepraat en niet gescholden of geschreeuwd, met als stok achter de deur dat de zaak alsnog wordt verwezen naar een leraar."
Valissa vult aan: "Als mediator geef je nooit je eigen mening, ook niet in lichaamstaal. Tijdens het gesprek maken we afspraken ter verbetering en daar zetten we dan allemaal een handtekening onder."
Neslihan geeft een ander voorbeeld: "Een leerling zit tijdens de les ongevraagd te kliederen in de agenda van zijn buurvrouw, die daarvan baalt. Al pratend proberen wij te voorkomen dat het nog een keer gebeurt."
Bij praten en een ondertekende verklaring blijft het niet. Leroy: "Je komt de leerlingen die je aan tafel hebt gehad, later ook weer tegen in de school of op het plein. Dan informeer je van tijd tot tijd hoe het gaat."
Bij het einde van het gesprek wil docente Roovers in elk geval de indruk wegwerken dat er op 'het Cambreur' veel problemen zijn: "Integendeel. Het gaat er alleen om dat we een deel van de conflicten door de leerlingen onderling laten oplossen, omdat de ervaring leert dat dat goed werkt."
© BN DeStem 2012, op dit artikel rust copyright.
Wij plaatsen alleen reacties die ondertekend zijn met uw voornaam, achternaam en woonplaats.
Sorteer reacties
zie ook: 
