De wieg van Sjef Bogers (60) stond aan de Heikantsestraat.
Hij bouwde er zijn melkveebedrijf op, kreeg er zijn kinderen. Inmiddels bestaat een groot deel van de Heikantse bevolking uit 'import', mensen van buiten de buurtschap. Maar Bogers kan zich de tijd nog herinneren dat aan de straat alleen boerenfamilies woonden."Mijn ouders hadden hier een paar kippen, een paar varkens, wat akkerbouw – een gemengd bedrijf, zoals de meeste boerenbedrijven in de Heikant dat waren. De mensen hielpen elkaar met dorsen, met hooien. Als iemand verhuisde, hoefde niemand een verhuiswagen te regelen. De buren kwamen wel helpen."
Dat veranderde. "De meeste boeren zijn gestopt. Je ziet steeds meer mensen van buitenaf, die boerderijen kopen en opknappen. Die zijn toch meer op zichzelf. Nu zeg je 'goeiendag', veel meer niet. Ach, ik denk dat het overal zo gaat."
De boerderij van Bogers heeft een tragische geschiedenis. "In februari 1945 ging de boerderij die hier stond, plat. Een Duitse V1, een paar maanden na de bevrijding van deze streek. Het vliegtuig was onderweg naar Antwerpen, maar de bom viel hier. De broer van mijn vader woonde hier met zijn gezin. Dertien mensen sneuvelden." Vader, moeder en negen kinderen, een buurmeisje en een soldaat. Een inktzwarte dag in de geschiedenis van de Heikant.
De ouders van Bogers hadden een boerderij op Vrachelen, die in de oorlog ook kapot werd geschoten. Het echtpaar nam zijn intrek in een noodwoning op de plek van de vernielde boerderij aan de Heikantsestraat – die toen nog Leijsendwarsstraat heette. In 1952 werd de boerderij herbouwd. Bogers groeide er op en bracht er later zelf zijn gezin groot.
"In 1974 nam ik het bedrijf over. Maar ik gaf niks om varkens en de kippen waren meer een hobby. Ik specialiseerde me in melkvee. In 1976 plaatste ik een ligboxenstal. We begonnen met twaalf koeien – nu zijn het er honderd."
Maar hij moet het bedrijf dat hij op zijn geboortegrond heeft opgebouwd, op termijn verplaatsen. Industrieterrein Everdenberg rukt op. "We hebben hier tegenover een kleine 20 hectare, die de gemeente wil verwerven voor industrie. We hebben een opvolger, mijn zoon van 32 wil met het bedrijf vooruit. Maar we kunnen de stallen nu niet uitbreiden of verbeteren. Het zou kapitaalvernietiging zijn, als we die gronden over een paar jaar moeten verkopen. We kunnen hier blijven wonen, maar het bedrijf moet ergens anders heen."
Dat doet pijn. Want de Heikant blijft 'het mooiste plekske op de wereld'. "We hebben bomen, natuur, kikkers, vogels – ruimte. We wonen in de natuur, met een prachtig uitzicht. Al kun je nu ook grote kranen en masten zien – dat hoort hier niet, het heeft me altijd gestoord. Maar ach. De bomen zijn er al voor gekapt, ze hebben de juiste vergunningen. Je begint er niks tegen."
Boer Bogers doet mee aan de Toer de Boer. Op woensdag 8 september kunnen mensen van 13.30 tot 15.00 uur een kijkje nemen op zijn boerderij aan de Heikantsestraat 47.
zie ook: 
