Han van Marrewijk-Jespers tussen 'haar' kinderen. Na 41 jaar neemt juf Han afscheid van het onderwijs. foto Johan Wouters/het fotoburo
Van Marrewijk is niet bang voor 'het zwarte gat'. "We wandelen en fietsen graag en we reizen veel."
Naast haar liefde voor kinderen houdt Van Marrewijk erg van de natuur. Ze geeft als vrijwilliger van het Wereld Natuur Fonds natuurlessen op scholen en blijft dat ook doen. "Het werken met kinderen is mijn lust en mijn leven. Ik vind het interessant om de ontwikkeling van kinderen te volgen. Als onderwijzeres werk je mee aan hun opvoeding." Van Marrewijk had nog best langer willen doorgaan, maar de 'administratieve rompslomp' die het docentschap met zich meebrengt, brak haar op.
Na anderhalf jaar werken op de Heilige Hartschool in Dongen haalde de directeur van de Sint Janschool uit Oosteind Van Marrewijk naar de lagere school die zij zelf had doorlopen. Ze was toen 19 jaar. "Ik woonde bij het café tegenover de kerk. De school was mijn tweede thuis," verklaart de scheidend onderwijzeres.
De integratie van lagere school en kleuterschool tot basisschool in 1985 was een grote omschakeling voor Van Marrewijk. "Met het nieuwe adaptief onderwijs stond je niet langer voor de klas maar tussen de kinderen. Je moest de kinderen meer loslaten en ze helpen op hun eigen niveau."
Ze volgde een verplichte aanvullende cursus zodat ze ook aan de kleuters les kon geven. Uiteindelijk gaf ze les aan alle groepen, behalve aan de kleuters.
Ze vindt de kinderen in de loop der tijd opener geworden. "Vroeger was het muisstil als je een klas binnenkwam. Je bent nu meer een vriend van de kinderen."


Sorteer reacties
zie ook: 




















