"De architect die de verbouwing heeft vormgegeven, heeft me hiervoor gevraagd", vertelt Né. "Ik heb eerder muurschilderingen voor hem gemaakt bij een appartementencomplex in Breda en hij heeft me gevraagd ook hier een rol te spelen in de verbouwing van het pand."
De panelen achter de ramen moesten een link hebben met het gebouw waar ze bij horen, vond de kunstenares. Dus zocht ze zowel in vorm als in afgebeelde taferelen naar een verbinding met het Huis voor Erfgoed en zijn gebruikers.
Tot de verbouwing in 2009 begon, was het pand in gebruik als school. Daarom koos Né voor zwarte panelen, met schilderingen in wit, zwart en zilver: "Het oogt nu een beetje als een tekening op een schoolbord; daarmee verwijs ik naar de vroegere school. Alleen al door kunst achter de ramen te hangen, verwijs je eigenlijk naar een school. Of eigenlijk, naar de gewoonte op de meeste scholen om kinderen te ramen te laten beschilderen en beplakken."
Omdat het speelgoedmuseum Op Stelten de belangrijkste gebruiker van het Huis voor Erfgoed wordt, kreeg ook 'de spelende mens' een prominente plek op de raampanelen. "Spelen in alle levensfases, maar bijvoorbeeld ook: spelen met kennis. Ik heb geprobeerd een breed spectrum te beslaan met de panelen. Van heel verstilde tafereeltjes, tot erg expressieve figuren."
De afgelopen dagen werd het merendeel van Nés raampanelen al op zijn plek gehangen. Vandaag gaan werklieden aan de slag met de laatste panelen. Geen eenvoudige klus: elk paneel weegt zo'n 160 kilo, weet Né. Mede daarom moest ze haar werk ter plekke doen. "Ze zijn te groot en te zwaar om ze in mijn atelier te maken. Dus zijn ze hier ontstaan, tussen de herrie en het stof van de verbouwing. Niet ideaal, maar het heeft wel iets."



Sorteer reacties
zie ook: 




















