Met zijn aluminium roeibootje is Wim van Loonen inmiddels aangekomen in Anseremme in de Belgische Ardennen. Zijn einddoel: Marseille aan de Franse zuidkust. foto Henk van Oosterwijk
OOSTEIND/ANSEREMME (B) - Woensdag 22 juli. Lig je met je boot dichtbij de Belgisch-Franse grens, ergens 300 kilometer van Oosterhout, en komt daar een roeibootje je haventje binnenvaren met een 19-jarige boerenzoon die nog geen 5 kilometer van je af blijkt te wonen.
Aan de roeispanen van het 3 meter lange aluminium vissersbootje zit de 19-jarige Wim Loonen uit Oosteind, die een rustig plaatsje zoekt aan een lage kade.
Tien dagen eerder had hij zijn bootje bij Dongen in het Wilhelminakanaal
laten zakken en deze waterweg gevolgd tot Helmond, van daaruit via de
Zuid-Willemsvaart en het kanaal Nederweert-Wessem naar Maasbracht en
vervolgens De Maas stroomopwaarts geroeid via Maastricht, Luik, Hoey, Namen
en Dinant om uiteindelijk in Anseremme terecht te komen.
Oftewel
270 kilometer roeien! Op de eenvoudige vraag, wat zijn doel is, komt een
even eenvoudig antwoord: de Middellandse Zee.
Wim Loonen,
opgegroeid op de boerderij van zijn vader in Oosteind, studeert 'Milieu' op
't Prinsentuin College in Breda. Een stevige knaap, die judo beoefent, graag
zwemt en al een aantal jaren actief is met de kano. Zijn eerste kano
gekregen van een oom, die er niets meer mee deed. Met het riviertje De Donge
bijna in zijn achtertuin gebruikte hij de kano veelvuldig en maakte hij
tochtjes naar onder andere Woudrichem.
Een eenvoudige jongen, maar
wel een avonturier. Voor de stage voor zijn studie ging hij al naar België.
"Ik wil graag zien hoe ze in andere landen te werk gaan", vertelt
hij. "Ik wil zelf ontdekken hoe het buitenland eruitziet en heb daarom
al behoorlijk wat foto's vanuit mijn roeiboot gemaakt."
Tussendoor vertelt hij dat hij de Franse grens hier (bij Givet) vorig jaar
al met een kano bereikt had. Natuurlijk stap je niet zomaar in een bootje om
naar Marseille te roeien.
"Mijn vader en ik hebben eerst naar
een geschikt bootje gezocht", vertelt Wim Loonen enthousiast over zijn
voorbereidingen. "Via internet vonden we uiteindelijk een aluminium
boot. Maar er moest wel wat aan gebeuren. Op de kop maakten we een
'aluminium huifje' die eventuele golfslag kan opvangen, want veiligheid
staat voorop. Aan de achterkant hebben we een overkapping gemaakt – om
proviand en kleren en zo op te slaan – en ook kunststof dolly's (waarmee de
roeispanen aan de boot bevestigd zijn). Daar heeft mijn vader met wat lagers
een stevige verbinding van laten maken. Ook heeft-ie een roeistoel
aangeschaft en in de boot bevestigd. Het materiaal is prima in orde."
Voor zijn conditie deed Wim thuis aan 'droogroeien', want om 1.000 kilometer
met roeispanen te overbruggen, is wel wat spierkracht nodig
Varend
van sluis naar sluis 'klimt' hij nu over de Ardennen. Een stroming van een à
anderhalve kilometer per uur tegen en af en toe ook de wind op de kiel. Als
hij la Meuse (de Maas, red) verlaat en voorbij het stadje Troussey de rivier
De Saône opgaat, krijgt hij – ook vanaf Lyon op de Rhône – de stroming mee.
Slechts 769 kilometer scheiden hem nog van de Middellandse Zee waar zijn
eindpunt op 30 kilometer van Marseille ligt.
Zal hij het halen? We
weten het niet, maar zullen het later horen.
Sorteer reacties
zie ook: 
