In 2001 zegende pastor Ad van Kuyck de toerfietsers uit Made voor aanvang van hun vertrek naar Jumelagegemeente Kozmin in Polen. foto Johan Wouters
Ad van Kuyck. foto Charlotte Akkermans/het fotoburo
1/2
MADE - Een verzameling herinneringen vult het privékantoor van pastor Ad van Kuyck in de pastorie aan de Kerkstraat in Made.
Kunstvoorwerpen, rijen met boeken, fotocollages, schilderijen, een ingelijst
portret van bisschop Ernst. " Er zitten veel bedankjes tussen",
vertelt Van Kuyck, terwijl hij langs de goedgevulde planken loopt.
En dan staat er ook nog van alles op de grond. "Kijk, dit schilderij"
, zegt de 52-jarige Madenaar. Hij tilt een langwerpige lijst op met een
kleurige beeltenis van Jezus en zijn volgelingen die door een graanveld
lopen. "Dit heb ik nog eens gebruikt tijdens een preek. Vroeger had ik
lang haar en mijn moeder vond dat vreselijk. Mijn ouders zijn beiden gelovig
en betrokken bij de kerk. Bekend dus ook met de beeltenis van Jezus. Kijk nu
eens naar dit schilderij, hij heeft lang haar, haha. Toen ik dit verhaal in
de kerk vertelde, met het schilderij erbij natuurlijk, moesten de mensen
lachen."
Elk hoekje in de kamer heeft een eigen verhaal. Veel
herinnert aan de afgelopen veertien jaar, de tijd in Made. "Ik zit hier
al wel lang als pastor. Voor mijn aanstelling in Made, in 1995, was ik vijf
jaar aalmoezenier bij de commando's in Roosendaal. In 1992 ben ik gewijd tot
diaken, door bisschop Ernst. Dat is echt mijn bisschop, sinds zijn vertrek
is er veel veranderd. Ernst was de man van de gewetensvolle kerk. Hij zei
tijdens de wijding tegen mij: 'Je geweten is je belangrijkste en laatste
instantie'. Dat vrijgevochten idee, daar voel ik me bij thuis. Ik heb nu
soms heimwee naar die kerk."
Van Kuyck is een pastor van de
mensen. "Daar heb ik me altijd goed bij gevoeld. Voor de mensen hier
hoef ik ook niet weg. Als ik over straat loop, praat ik met iedereen en
iedereen praat met mij. De mensen zijn hier warm en lief. Het voelt hier na
al die jaren nog steeds als een warm bad. Natuurlijk zullen er ook mensen
zijn die het niet erg vinden dat ik vertrek. Je kunt het nooit voor iedereen
goed doen."
Een van de redenen voor Van Kuycks afscheid,
heeft te maken met de veranderingen binnen de kerk. "Mijn geloof is
daar steeds minder tegen bestand. Neem nou die uitspraken laatst van de
paus, over condooms en over bisschop Williamson. Daar kan ik mezelf helemaal
niet in terugvinden."
"Ook binnen het bisdom Breda heb ik
mezelf vaak moeten verdedigen. Dat is lastig hoor, als je je best doet en
toch steeds op het matje wordt geroepen. De kerk is met de komst van de
nieuwe paus aan het verkleuren. Het conservatisme neemt toe. Dat zie je in
alle gelederen terug. Daar waar bisschop Ernst vond dat vrouwen tot priester
gewijd moesten kunnen worden, ziet bisschop Van den Hende vrouwen het liefst
helemaal niet aan het altaar. Dat is nogal een verschuiving. De kerk wordt
steeds meer een gesloten bolwerk. Daar waar de samenleving meer openheid
wil, gaat de kerk tegen die ontwikkeling in. Het geloof is de grond van mijn
bestaan, maar ik krijg dat steeds moeilijker gerijmd met de kerk."
Terwijl Van Kuyck zijn stoel naar achteren schuift, vraagt hij: "Ken je
Gerard Reve? Veel van zijn gedichten vind ik fantastisch." Hij loopt de
kamer uit en komt terug met een opengeslagen bundel met gedichten van de
Nederlandse schrijver. "Neem deze, uit 1965", zegt hij
glimlachend. "De titel is 'Het ware geloof''.
Als de
kardinaal een scheet
heeft gelaten,
zeggen ze: 'Sjonge
jonge,
wat ruikt het hier lekker,
net of iemand lever met
uien
staat te bakken.'
Dat soort katholieken,
daar ben ik niet dol op.
Haha, dat is toch prachtig."
Dit slaat op de vele meelopers binnen de kerk? "Dat zal ik nooit
zeggen. Maar dat meekleuren met zo'n nieuwe, meer conservatieve bisschop,
die op zijn beurt meekleurt met zo'n nieuwe, conservatievere paus; ik kan
dat niet. Steeds vaker worstel ik met regeltjes vanuit de kerk. Daarom is
het beter dat ik vertrek. Binnen het bisdom zag ik geen ruimte voor een
andere positie met voldoende uitdaging. Daarom kreeg ik toestemming om
buiten het bisdom werk te zoeken. Zo kwam ik uit bij de organisatie Viataal."
Viataal is een organisatie voor beter horen, zien en communiceren. "Ik
word daar geestelijk verzorger en heb als opdracht meegekregen een bureau op
te zetten voor zingeving en ethische vragen. Viataal heeft instituten
verspreid over Nederland, maar mijn standplaats wordt voorlopig Sint
Michielsgestel. Ik heb er echt zin in, een nieuwe uitdaging waarin ik veel
van mezelf kwijt kan. Er is ruimte voor mijn theologische-, mijn
management-, onderwijs- en filosofische achtergronden."
Van
Kuyck blijft na zijn afscheid niet in Made wonen. "Wel in de buurt
misschien, maar ik wil mijn opvolger niet voor de voeten lopen. Die moet
zich vrij voelen om eigen wegen in te slaan."
© BN DeStem 2012, op dit artikel rust copyright.
Wij plaatsen alleen reacties die ondertekend zijn met uw voornaam, achternaam en woonplaats.
zie ook: 
