Oosterhouter Peter Ackermans in een speciale kamer vol schelpen, met een klein deel van zijn omvangrijke verzameling. De grote schelp in zijn handen is van een helmslak. foto Johan Wouters/het fotoburo
OOSTERHOUT - De kroonluchter in de keuken is niet behangen met kristal, maar
met mosselschelpen. De knop van de kraan heeft de vorm van een slak. En in
de woonkamer van Oosterhouter Peter Ackermans (49) liggen ringen, lepels,
zelfs ongebruikte hasjpijpjes - allemaal van schelpen gemaakt.
Ackermans verzamelt al zo'n veertig jaar schelpen en alles wat met schelpen
te maken heeft. Zijn huis puilt er van uit. Vijftien- à twintigduizend
schelpen heeft hij, zeker duizend ansichtkaarten met schelpen, duizenden
postzegels. De fascinatie ontstond in zijn jeugd, in Zeeland. "Mijn
vader was een fanatiek visser. Zodra ik kon lopen liep ik dus op het strand,
terwijl mijn vader zat te vissen. Daar kwam ik met schelpen in aanraking."
Schelpen in wonderlijke kleuren, vormen en groottes. De fascinatie
bleef. "Wat schelpen intrigerend maakt? Dat een weekdier zoiets kan
maken. Elke slak bouwt die hele schelp, vol prachtige kleuren, bijzondere
vormen, zelfstandig op. Dat heeft iets speciaals."
In een map
heeft hij kleurrijke foto's van slakken die uit hun schelp hangen. "Ik
fotografeer sinds een paar jaar. Ik houd een schelp vast tot de slak een
kijkje komt nemen, en druk dan af. Ik hoef zelden langer dan een halfuur te
wachten."
Bij elk van zijn tientallen lades en kasten vol
schelpen heeft hij een verhaal - of tien verhalen. Over zijn schelpen 'met
hazenlip', misvormde exemplaren uit vervuilde gebieden in Kenia. Over de
belabberde 'toeristenkwaliteit' van schelpen die hij kocht in het Caribisch
gebied: "Voor toeristen maken ze schelpen schoon met chloor, vijlen ze
bij en polijsten ze. Zonde. Echte verzamelaarskwaliteit, schelpen recht uit
de natuur, kun je in de verkoop moeilijk vinden."
En over de
'bloeddorst' van sommige soorten: "In de familie van de conussen zitten
giftige soorten. Die schieten giftige pijltjes af die een vis in één klap
verlammen. Daarna werken ze zo'n vis naar binnen, zoals ook een slang
beesten naar binnen werkt. Er overlijden nog elk jaar mensen nadat ze
geraakt zijn door zo'n gifpijltje."
Wie denkt dat de slakken
met het ombrengen van mensen hun wre
- edste kant hebben laten
zien, komt bedrogen uit: slakken onderling kunnen nog veel wreder zijn.
© BN DeStem 2012, op dit artikel rust copyright.
Wij plaatsen alleen reacties die ondertekend zijn met uw voornaam, achternaam en woonplaats.



Sorteer reacties
zie ook: 




















