La Marina heeft een niet te overdadig interieur waar je gezellig kunt zitten. Is het mooi weer, dan zet de eigenaar voor liefhebbers van buiten eten een paar tafeltjes tegen de gevel. foto Ramon Mangold/het fotoburo
Tweeënhalf jaar geleden begon M. Said, Egyptenaar van geboorte, ristorante La Marina in Made.
De naam doet vermoeden dat gasten puur Italiaanse gerechten voorgeschoteld krijgen, maar dat is maar ten dele waar. Said heeft concessies moeten doen vanwege de wensen van zijn klanten, van wie het grootste deel uit de regio komt. Dat betekent bijvoorbeeld een schaal McCain-frites bij een vlees - of visgerecht en veel saus over het vlees. Heel on-Italiaans. Maar te vergeven, want je hoeft het niet op te eten. Minder makkelijk denken we over de te lang op de bakplaat gelegen lamskoteletjes (€ 17) of de in de lengte in plaats van 'op zijn kop' gegrilde ossenhaas (€ 20,75). De laatste krijgt daardoor weliswaar een krokant korstje maar dat heeft de structuur van draadjesvlees en dat is echt niet de bedoeling. Van de vijf koteletjes op het andere bord zijn er twee wat dikker dan de andere en die zijn rosé van binnen, zoals het moet. De dunnere exemplaren zijn te doorbakken, dus taai. De kok had ze gewoon wat later op de bakplaat moet leggen. Het is al met al jammer, want met de smaak van zowel tournedos als lam is op zich niets mis. Even wat meer aandacht en een acht is zo verdiend. Wat voor het vlees geldt, gaat ook op voor de groenten. Bloemkool, peultjes, wortels, ze hebben ook op de grillplaat gelegen ('de kok is een grage griller', grapt de deskundige) Ze zijn lekker knapperig gebleven, maar bij een van de borden is iemand uitgeschoten met de zoutpot. Dat doet de lekkere beet weer teniet. Om de dorst van het teveel aan zout te lessen, krijgen we gelukkig zo veel gratis kraanwater als we willen. En droge witte huiswijn, maar die moeten we betalen. € 2,95 per glas. Daarbij is de nasmaak niet inbegrepen, want die heeft de wijn niet, geen slechte, maar ook geen goede en dat is dan weer jammer. Het staat in schril contrast met de witte port die mijn tafelheer als aperitief kreeg: een flink glas met goed vocht voor nog geen drie euro. Mijn voorgerecht mocht er ook zijn: een heerlijke verse tomatensoep (€ 5,50), weer wel een echte Italiaan waardig. De scampi's in knoflook (€ 11,95) die het andere voorgerecht vormden waren ook uitstekend van smaak, maar te rijkelijk besproeid met olie, net als de (uiteraard) gegrilde paprika, uien en courgette die het bord moesten versieren. Met een beetje meer aandacht....We vragen de nagerechtenkaart en krijgen een geplastificeerd vodje dat in een zwembadcafetaria niet zou misstaan. Er staan wat ijsgerechten op, maar niets dat ons aanspreekt. 'Slecht hoor, een Italiaan en dan zo'n ijskaart', moppert de deskundige. We bestellen alleen koffie en thee. Dan wacht ons nog een verrassing. Said komt aan met een coupe d'amour. Van de zaak, vanwege de lamskoteletjes. De grote bokaal zit vol ijs met aardbeien, een hartje van koek in het midden, twee lepels ernaast. Nou zijn wij toevallig wel vrienden, maar van liefde spreken, dat gaat wat ver. Desalniettemin smullen we van het ijs. 'Dat komt van Enzo', weet de tafelgenoot. Hij doelt op Enzo Forte, ijsbereider uit Geertruidenberg die grote namen als klant heeft en al eens de zilveren ijsspatel won. Het ijs komt aan de pluskant van het beoordelingslijstje. Daar staan een paar plusjes maar ook wat minnetjes. We laten de weegschaal doorslaan naar de pluskant, zodat La Marina een zes krijgt. Ook al omdat Said terwijl wij aten in de gaten had dat we niet helemaal tevreden waren en vijf euro minder rekende voor de koteletjes. Op de rekening staat nu nog ruim € 70.
Els Grosfeld
De reactie:
Said beaamt al onze verbeterpunten en zegt dat hij al bezig is met aanpassingen. "Binnenkort komt er een andere menukaart en een andere ijskaart. Die ziet er veel te armoedig uit voor een echt restaurant. Ik geef al uw aanmerkingen ook door aan de kok. Het wordt beter.'
Restaurant La Marina
Marktstraat 28, Made
www.restaurant-la-marina.nl
zie ook: 
