Leerlingen van het Prinsentuin College schaatsen een alternatieve Elfstedentocht op de Bakkerskil in Hank. Daarbij moeten ze kruisjes laten zetten op hun kaart, zoals hier bij de post 'Sneek'. foto René Schotanus/het fotoburo
HANK - Vrijdagochtend, tien uur. Hobbyschaatsers die dachten in alle rust hun rondjes te kunnen rijden op de Bakkerskil in Hank, komen bedrogen uit.
'In Friesland gaat het niet door, dan doen wij het wel', moeten ze op het Prinsentuin College hebben gedacht. De route van ongeveer 5 kilometer over het prachtige ijs van de Bakkerskil is voorzien van elf stempelposten, genoemd naar de echte elf steden.
Bij iedere post moeten de leerlingen een kruisje laten zetten. Wanneer hun kaart vol is, kunnen ze een heus Elfstedentochtdiploma afhalen.
De stempelposten worden bemand met serieuze controleurs. Zo houden de leerlingen Doménique (Waalwijk), Priscilla (Raamsdonksveer), Ronald (Dongen), Quinten (Rijswijk) en Krisje (Vlijmen) streng toezicht bij de eerste stempelpost 'Sneek'. Zij schaatsen zelf niet mee. "Liever hier zitten dan tweehonderd keer vallen", zegt Doménique, die niet meedoet, omdat ze niet kan schaatsen. De anderen doen niet mee, omdat ze geen schaatsen hebben of vanwege een blessure. "Alles is beter dan op school zitten, hè?", zegt Clemens van Rijthoven, medewerker van het Prinsentuin College, met een knipoog. Hij krijgt direct bijval van scholier Krisje. "Ja inderdaad, daar zit je alleen maar naar een saaie leraar te luisteren."
Net als bij de echte Elfstedentocht was het al een tijd geleden dat de alternatieve versie van het Prinsentuin werd verreden. "We hebben het draaiboek van de winter van 1997/1998 uit de kast gehaald", verklaart Van Rijthoven. "Toen is het idee ontstaan en hebben we een tocht op de Bergsche Maas gehouden."
Hoewel hier en daar een leerling moeite heeft in balans te blijven, zijn er weinig ongelukjes. "Vaak hebben de kinderen de schaatsen te los zitten, wat zorgt voor enkele verstuikte enkels", vertelt Norbert Ebert, die als EHBO'er heen en weer pendelt tussen begin en eind van het parkoers.
De leerlingen kunnen een of twee rondjes rijden. De sportievelingen mogen er zelfs een derde aan vastplakken. Aan het einde wacht een heerlijke beloning. "Een koek met een bekertje warme chocomel", zegt lerares Reinilde Korthout, die heel wat liters chocomel inschenkt. "Dalijk moet ik terug naar de school om weer een lading chocomel op te halen." Als 's middags de laatste leerlingen van het ijs druppelen, keert de rust in De Biesbosch weer terug.
© BN DeStem 2012, op dit artikel rust copyright.
Wij plaatsen alleen reacties die ondertekend zijn met uw voornaam, achternaam en woonplaats.
zie ook: 
