De toneelgroep van de KPJ Gilze bracht met 'In Catering' een stuk in de beste tradiditie van het Theater van de Lach, met vooral veel open en dichtslaande deuren. foto Johan Wouters/het fotoburo
Zo was er Ed Kroket, een sjacheraar, die zich als Eduardo Catering wilde ontworstelen van bitterballenbakker tot cateraar om in betere kringen zijn slag te slaan. Dat terwijl hulp Fleur toch met dozen kroketten, mini-frikadellen en vlammetjes kwam aanzetten bij de welgestelde familie Laarmans. Fleur had meer zin in een zangcarrière in plaats van de sloof van Ed te blijven. En dan was er nog Prescilla. De inwonende en manzieke zus van de familie die al jaren op jacht was naar een vent.
Dat alles op een toneel met veel open en dichtslaande deuren, dat deed denken aan de spektakels uit het vroegere Theater van de Lach. Voeg daaraan Ed Kroket toe met een accent als die van cabaretier Marc- Marie Huijbregts en het feest was bijna compleet.
"Het wordt nog leuker", voorspelde menigeen tijdens de pauze. "Let maar op als Kevin Coremans het toneel opkomt in zijn rol als Bertje."
De voorspellers kregen gelijk. Bertje speelde het hulpje van de aanstormende cateraar met kapot vallende glazen en te veel wijn drinken tot hij ladderzat onder de tafel verdween.
Maar natuurlijk was het ook eind goed al goed. Prescilla ging er met Ed vandoor. Fleur werd een handje geholpen door de zoon des huizes met een karaokemachine. En Bertje? Die trakteerde het publiek tenslotte nog op een stevige luide boer. "Zie je wel", luidde de reacties van de voorspellers en één van de dames op de voorste rij: "Ik kom niet meer bij." Waarop een ander reageerde met een: "Ik pies in mijn broek van het lachen, maar dat zal de overgang wel zijn."


zie ook: 




















