1/3
ZEVENBERGEN - Denise Baremans uit Zevenbergen en Etiënne Verschoor uit Zwijndrecht verkochten hun huis; zegden hun baan op en begonnen aan een wereldreis.
Strak in het pak, gestreken overhemd met stropdas aan en een fraaie hoed op het hoofd. Een man van standing. Dát hadden Denise Baremans en Etiënne Verschoor niet verwacht toen ze kennismaakten met het stamhoofd van een kuna-eilandje. "Nou nee, ik verwachtte een echte indiaan te zien met een prachtige hoofdtooi", zegt Denise Baremans. "Maar nee hoor, de saila zoals het stamhoofd hier genoemd wordt, zag er pico bello uit. Zo wilde hij wel op de foto!"
Hier is de San Blas-eilanden(357), Panamees grondgebied. Het rijk van de Kuna-indianen. Wereldwijd de grootste groep indianen die hun eeuwenoude cultuur en gewoontes hebben behouden en nog altijd koesteren.
Denise: "Dat wil niet zeggen dat ze wereldvreemd zijn. Ze lopen ook niet meer met pijl en boog rond. De eilanden vallen onder Panama, maar ze zijn autonoom en hebben een eigen rechtssysteem. Elk bewoond eiland heeft een stamhoofd dat iedere avond in de congreso (gemeentehuis) recht spreekt. Iedere Kuna van het eiland is dan aanwezig."
Natuurlijk hebben ze op een van de schitterende eilandjes een zogeheten molas gekocht. "Dat is een zeer kleurrijke blouse. Traditioneel met de hand gemaakt door de Kuna's en wereldwijd befaamd. "
Ongeveer drie maanden geleden waren ze even terug in Nederland. Om na anderhalf jaar even familie en kennissen te zien. "Dat was heel leuk, maar we realiseerden ons toen ook dat La Luna echt ons huis is. Mooi om weer even in Nederland geweest te zijn, maar we voelen ons inmiddels echt thuis op de boot."
Dat huis bracht hen na de korte stop naar Aruba waar ze koningin Beatrix, Willem-Alexander en Máxima bijna konden aanraken. "Ze waren op staatsbezoek en we stonden vooraan bij het hek toen ze een wandeling maakten in de hoofdstad. Gaaf om ze eens in het echt te zien. Uitgerekend zo ver van huis."
Aanvankelijk was Colombia niet in het reisschema opgenomen. Niet veilig genoeg, hadden ze meegekregen. "We hoorden van verschillende kanten dat het nu wel veilig is en besloten daarom het land toch maar te bezoeken."
Spijt van die beslissing hebben ze absoluut niet. "Een prachtig land met vriendelijke en open mensen. Wel kregen we te maken met veel regeltjes en bureaucratie. In Colombia moet je alles door een zogeheten agent laten regelen. Douane, immigratiedienst, hij regelt alles."
Wel zo gemakkelijk, laat Denise weten. "We lagen in de haven van Santa Maria waar we heerlijk konden douchen, internetten en boodschappen doen. Lekker relaxed."
Dat is het op de San Blas-eilanden ook. Geen gehaast, geen stress op de prachtige palmeneilandjes waar af en toe een verdwaalde mug voor de enige ophef zorgt.
Denise en Etiënne: "Echt schitterend. Heel bijzonder om dit te zien en mee te maken. Op de eilandjes waar wel indianen wonen, is het terug naar de basis. De winkeltjes zijn niet meer dan een woonkamer. Als je geluk hebt, staat er een blik bonen, wat melkpoeder en meel. Je bent zo op jezelf aangewezen dat we weer begonnen zijn met het maken van yoghurt en het bakken van brood. Op sommige eilandjes heb je soms geluk en is een Kunavrouw bereid bij het brood bakken wat extra's voor je mee te bakken."
Als ze op een eilandje zitten waar niemand woont, kunnen ze met een beetje mazzel de voorbij varende groente-kano aanschieten. "En bij de vis-indiaan kun je een langoest of een lekkere vis kopen. Verser kan niet en erg lekker!"
Inmiddels zijn ze aangekomen bij de noordelijke San Blas-eilanden. Daar liggen meer wereldreizigers met hun boten. "In ieder geval meer dan bij de zuidelijke eilanden waar vrijwel niemand komt. We liggen nu bij de Cayos Holandes. Geen idee waarom die zo heten. Misschien zijn ze ooit ontdekt door een Nederlandse piraat. Zou best kunnen, want Nederlanders zitten echt overal op de wereld. Je komt ze overal tegen."
Het wordt in ieder geval een warme kerst voor Denise en Etiënne met als diner een zogeheten potluck (iedereen neemt wat eten mee) op het hagelwitte strand.
Onder de palmen en een stralende zon. Denise: "Dat blijf ik wel raar vinden. Vorig jaar zaten we met kerst op de Atlantische Oceaan, Nu hangen we in zwemkleding de kerstversiering op. Toch blijft het gek. Voor mij horen sneeuw en ijs bij de kerst. Nou, dat kunnen we hier wel vergeten. Veel zon en het is 35 graden." Azuurblauw water, een stralende zon: voor Etiënne Verschoor en Denise Baremans is een witte kerst wel erg ver weg.
Sorteer reacties
