John Pertijs voor zijn toenmalige discotheek Magnifique.
Als ze afgeven op het zuidelijke volksfeest, zeggen ze er meestal met enig dedain bij dat 'ze niet op commando leuk kunnen doen.' Ik vind dat altijd moeilijk te begrijpen, want Randstedelingen, met name Amsterdammers, doen het hele jaar op commando leuk.
Die stellen zich altijd aan. Vooral in cafés, bij recepties, feestjes en netwerkbijeenkomsten is het vaak een groot toneelstuk dat wordt opgevoerd. Als er een succesvol persoon aanwezig is, staan de omstanders vaak opzichtig 'op commando' leuk te doen. Of ze negeren hem of haar, omdat ze stinkend jaloers zijn. Je weet daar dus zelden wat de mensen echt denken. Ze dragen het hele jaar door maskers. Wij doen dat slechts één keer per jaar. Voor degenen van boven de Moerdijk, die hier in het zuiden zijn komen wonen, zal ik het daarom nog een keer uitleggen.
Wij 'doen' tijdens het carnaval niet 'op commando leuk'. Ook wij moeten er meestal even in komen. Als je met een clubje vrienden een paar biertjes op hebt en je hebt smakelijk gelachen om enkele doldwaze kostuums en rare hoofden, komt de stemming erin. Door de muziek, de sfeer en de grappige vondsten in de aankleding kom je langzaam los. Als je dit van jongs af aan hebt meegekregen, gaat het makkelijker. De herinneringen aan eerdere versies liggen opgeslagen in je DNA. Net zoals Kerstmis, oudjaar en je verjaardag.
Daar komt bij dat je een zaal moet uitkiezen die bij je past. Zo is het carnaval in Nieuwe Nobelaer bijvoorbeeld beschaafder dan in café De Klomp. Dat mag ik toch best zeggen? Het Muzebal is best netjes. Fraaie kostuums worden hier alom geprezen. In De Klomp, de 4Aopen en Juup is humor weer belangrijker. Om een dikke kont en puisten op de neus wordt hier harder gelachen dan in Nieuwe Nobelaer. Het Neerlandsch Koffyhuis, Het Turfschip en Zalinaz trekken de meeste jongeren, terwijl het Witte Paard, De Sprankeling, De Burgemeester, Marktzicht, Roeloffs, The Butler ook allemaal hun eigen specifieke sfeer hebben.
Het is dus als import-Brabander belangrijk om de juiste plaats te traceren. Ik ga geen enkel café aanbevelen, dus Randstedelingen die als een soort levende cursus antropologie den olijke Brabander willen leren kennen, kunnen het beste een uitgebreide kroegentocht uitstippelen. Net zolang tot je je ergens thuisvoelt, want uitgaan is een vak. In Brabant kun je het leren.
© BN DeStem 2012, op dit artikel rust copyright.
Wij plaatsen alleen reacties die ondertekend zijn met uw voornaam, achternaam en woonplaats.
Sorteer reacties
