Een paar keer per week is Conny te vinden bij de activiteiten van NSWAC in Het Anbarg. foto Frank Poppelaars/het fotoburo
ETTEN-LEUR - Zomaar een Etten-Leurenaar en toch tegelijk een Etten-Leurenaar met een bijzonder verhaal. Een verhaal over Conny Kapitein, haar boek en haar website. Ze is doof, ze kan maar met één oog zien, ze heeft diabetes, problemen met de schildklier en ze raakte vanwege kanker een nier kwijt. Ook werd haar evenwichtsorgaan verwijderd. "En sindsdien ben ik stuurloos. Ik ben altijd dronken zonder drank."
Conny Kapitein (48) somt het op met het nodige gevoel voor humor. "Och, ik heb een opgewekt karakter. Maar natuurlijk baal ik ook weleens." Schrijf het van je af, besloot ze. Dat deed ze én ze heeft een website. Als kind van acht werd Conny, die toen nog in Langeweg woonde, doof. De vele bezoeken aan dokters en ziekenhuizen zijn geen periode waar ze met plezier aan terugdenkt.
"Veertig jaar geleden wisten ze nog niet goed raad met kinderen met gehoorproblemen", zegt ze wat voorzichtig. "Gelukkig zijn kinderen met een handicap vandaag de dag wat dat betreft veel beter af. Ze krijgen begeleiding en er zijn veel meer hulpmiddelen op school. Daarom maak ik me weleens eens zorgen als ik lees dat ook daarop wordt bezuinigd."
Ze maakte zoveel mee dat ze het allemaal op een rijtje zette. In 2000 ging haar website de lucht in. "Ik kwam toen in de wao en voelde me zó nutteloos. Daarvoor had ik twintig jaar gewerkt als verpleegkundige voor somatische patiënten in Sancta Maria in Zevenbergen. Maar ik had nóg een reden om die website te beginnen. Ik kon destijds namelijk op internet niets vinden over het soort hoortoestel dat ik toen had. Dus besloot ik dat zelf dan maar te doen." De vele reacties die ze daarop kreeg, vormden in 2003 eigenlijk de onmiddellijke aanleiding tot haar boek Van horend naar doof.
"Ik wilde naast het schrijven op mijn website, eigenlijk al heel lang een boek uitbrengen. In 2003 was het zover. Toen heb ik in eigen beheer mijn boek uitgegeven bij José Vriens in Roosendaal, een 'huiskameruitgeverij'."
Ze verkocht ongeveer vijfhonderd exemplaren, waarvan ook een aantal in België. Of er een tweede boek komt? Ze zou wel willen, maar och, op haar website kan ze eigenlijk ook alles kwijt.
Een titel heeft ze al wél: Van doof naar horend. Want dankzij een implantaat in haar achterhoofd kan ze weer horen. "Ik noem het altijd een pacemaker in mijn hoofd. Ze hebben 21 elektroden in mijn slakkenhuis ingebracht en daardoor kan ik horen. Dat is toch een regelrecht wonder!"
Toen het met haar gehoor beter ging, kwamen er echter andere gezondheidsproblemen. "Ik had altijd ontstekingen aan mijn evenwichtsorgaan, dus werd besloten dat te verwijderen. Maar datzelfde orgaan bestuurt ook je oogspieren. Met als gevolg dat één oog nu niet meer functioneert en ik altijd rondloop als een dronkenmannetje. Dat is erg vermoeiend, want ik zoek altijd naar mijn evenwicht dat er niet is."
Alsof het allemaal nog niet genoeg is, kreeg Conny nog te maken met andere ingrijpende ziektes. Maar toch laat ze de moed niet zakken.
Ze woont naar volle tevredenheid in haar zorgappartement aan de Valpoort en ze gaat een paar keer per week naar de activiteiten van de NSWAC (Nederlandse Stichting Woon- en Activiteitencentra voor Lichamelijk Gehandicapten) in Het Anbarg. En dan zijn er nog de reizen naar Lourdes. "Daar ben ik in 1994 mee begonnen. Ze moesten me echt overhalen om mee te gaan, want ik dacht: 'Wat moet ik daar? Moet ik dan de hele dag gaan bidden?'
Maar dat was helemaal niet zo. We werden verdeeld in groepjes jongeren en de manier waarop die met elkaar omgaan, hoe de vrijwilligers voor je zorgen, dat heeft me zó aangegrepen. Ik noem het altijd mijn Lourdes-virus. En intussen ben ik er al negentien keer geweest. Ik kan er lachen en ik kan er huilen. Ik laat er elke keer weer een stukje van mijn zware rugzak achter." Ze lijkt haar evenwicht te hebben hervonden.
www.connyshoekje.nl
Sorteer reacties
zie ook: 
