Collage van verschillende toneelscènes. Op de foto linksonder helpt een straalkacheltje de spelers op te warmen tijdens het verkleden in de vrachtwagen. Op de foto rechtsonder is duidelijk te zien hoe krap het soms was in het oude Turfschip.
Vanwege ruimtegebrek zetten de leden van toneelvereniging Mag Het Licht Uit elk jaar een grote vrachtwagentrailer in als kleedkamer.
Zie ook:
Die planken bevonden zich altijd in het oude Turfschip. Voor Mag Het Licht Uit is 't Turfschip een echt honk. "Het was soms schipperen met de ruimte en de opslag, maar we voelden ons er wel echt thuis. Het was er knus."
De laatste jaren bleef het doek voor het podium overigens altijd open.
"Onze regisseur Jack Wijnen durfde het risico niet te lopen dat de gordijnen halverwege niet verder opengingen. Dat hebben we een keertje meegemaakt en dat komt nogal knullig over", vertellen de twee bestuursleden met een glimlach. Ook het jaar dat de stoppen doorsloegen tijdens de voorstelling, zal niet rap worden vergeten. "Dat gebeurde in 2004. De frietpan werd letterlijk tussen de bedrijven door aangezet. Het elektriciteitsnetwerk kon de frikandellen niet aan en iedereen zat in het donker. Het publiek dacht natuurlijk dat het bij de voorstelling hoorde, zeker met onze naam. De hele toestand heeft drie kwartier geduurd.."
De vereniging repeteert sinds een paar weken in het nieuwe Turfschip. "We mogen het grote podium gebruiken en dat is erg prettig. Het was even zoeken, maar dat is niet meer dan normaal. Wel zullen we nog een plekje moeten zoeken voor onze spullen. In het oude schip stonden op de zolder vier kasten die we mochten gebruiken. Die spullen liggen daar nog steeds, maar we zullen ze binnenkort echt moeten weghalen. In het nieuwe pand hebben we slechts één kast tot onze beschikking, dat scheelt behoorlijk wat." Mag Het Licht Uit bestaat uit 23 leden, inclusief decorbouw, grime, productieleiding en regie.
"Van die groep staan er dertien op het podium. We brengen altijd een klucht op de planken. Dat lijkt simpel om te spelen, maar bij een komedie draait alles om timing. Als je op het verkeerde moment valt of een grap maakt, dan is het effect zo goed als verloren", vindt André, die naast bestuurslid ook één van de vaste spelers is. 'De mensen laten lachen', is het credo van de Leurse toneelclub. "We zijn helemaal gelukkig als de lachsalvo's door de zaal gaan."
De kans is klein dat de bezoekers, zo'n driehonderd per voorstelling, in het nieuwe, flitsende theater met de stoelen gaan schuiven. "In de oude zaal probeerden de mensen altijd zo dicht mogelijk bij het podium te komen. Zo'n vrolijke chaos zal het niet meer worden. Ik denk niet dat er veel met die nieuwe stoelen wordt geschoven."
De groep staat begin april vier keer (inclusief try-out) op de planken met de komedie Levering onder rembours.
Tijdens een van de voorstellingen zijn er zelfs twee doventolken aanwezig, die de scènes voor het podium met behulp van gebarentaal naspelen voor doven en slechthorenden.
André Koevoets: "Ik geloof dat onze vereniging de enige toneelclub in Nederland is die zoiets doet. Ook in het nieuwe Turfschip zullen de tolken aanwezig zijn. We proberen zoveel mogelijk hetzelfde te houden."
© BN DeStem 2012, op dit artikel rust copyright.
Wij plaatsen alleen reacties die ondertekend zijn met uw voornaam, achternaam en woonplaats.
