Halit aan het raggen met de honden van Kairos. foto's Peter van Trijen/het fotoburo
De dertienjarige Junior moet even kroelen met Frutske. Het fjordenpaard is één van de dieren, die worden gebruikt bij de therapie.
1/2
Zie ook:
Junior grijnst breeduit. Dat heeft-ie 'm nou toch maar eens mooi geflikt.
Hij voelt zich op zijn gemak, daar op de Menmoerhoeve.
De 13-jarige
Junior is een van de ruim twintig kinderen die animal assisted therapy
volgen, AAT. Samen met honden en paarden werken ze aan een probleem waarmee
ze zitten.
Die problemen kunnen héél gevarieerd zijn, zo blijkt
uit het verhaal van Loes de Jong en Nicky Meijs. Het kunnen problemen met de
ontwikkeling zijn, een verstandelijke handicap of een psychomotorische
achterstand.
Maar ook kinderen met bijvoorbeeld faalangst,
obesitas of kinderen die gepest worden, kinderen met ADHD, ze zijn allemaal
welkom.
De Jong en Meijs runnen samen met Simone Keldenich, Kim
Buuron en Anouk Lafargue sinds drie jaar het AAT-centrum Kairos. Tot voor
kort gebeurde dat onder de naam De Klimop. Nu zijn er twee AAT-centra:
Kairos in Etten- Leur en De Klimop in Zundert/ Rijsbergen.
"
AAT ontstond kort na de Tweede Wereldoorlog in de Verenigde Staten. Daar
gebruiken ze zelfs roofdieren bij de therapie. En in Engeland kennen ze het
onder meer in de vorm van prison dogs, honden voor gevangenen. Maar in
Nederland is het nog niet zo bekend."
Nicky Meijs is
logopedist en heeft altijd al wat met paarden en pony's gehad.
Vandaar dat ze een studie hippotherapeut volgde in Gent. Hippo staat voor
paard.
Loes de Jong deed hbo-jongerenwelzijnswerk, is
kindercouncillor en studeerde pedagogie thuishulp. Nu helpen ze kinderen,
die om wat voor reden dan ook niet lekker in hun vel zitten.
De
naam Kairos komt uit het Grieks. "Het is het moment waarop goede dingen
samenvallen, waarop een goede kans zich voordoet. We vonden dat heel goed
passen, want we zien hier heel mooie dingen gebeuren met kinderen."
Dieren kunnen kinderen helpen een probleem te overwinnen. Dieren zijn ook het
ideale middel om een kind iets uit te leggen.
"Je kunt tegen
een kind honderd keer roepen dat hij niet zo hard moet gillen en dan
luistert hij nog niet. Maar als je zegt dat de paarden schrikken van dat
harde roepen, dringt dat wel door."
De mogelijkheden zijn
schier onuitputtelijk. De dieren helpen zelfs om kinderen te laten werken
aan hun taal.
"Begrippen als 'erboven' en 'eronder' worden
ineens een heel stuk duidelijker als je met een echte pony ónder een balk
door moet lopen. En als je op een paard zit, lukt het ineens vaak wel om die
moeilijke tafels op te dreunen", geeft Meijs een paar voorbeelden.
Ouders en kind hebben vaak al een hele rij van specialisten gezien voor ze bij
Kairos komen. Ze krijgen een verwijzing van de jeugdzorg, van de logopedist,
of komen na mond-tot-mondreclame.
"We hebben hier ouders
gehad van een 3,5 jaar oud kind dat continu onrustig was. Tot het op de
kermis mocht paardjerijden en het helemaal tot rust kwam. Zo kwamen ze op
het idee om naar ons toe te komen."
Ja, er komen ook kinderen
die juist báng zijn van dieren. "We hadden bijvoorbeeld een kind
met Asperger. Die had zich helemaal op zijn angst voor dieren gefocust. Onze
dieren zijn niet speciaal opgeleid, maar wel heel goed getraind. Ze zijn
lief en rustig. Hier leert zo'n kind dan wat het betekent als de hond met
zijn staart kwispelt. Op die manier leren ze dan niet alleen dat ze de hond
kunnen controleren, maar krijgen ze ook meer controle over hetgeen zich in
hun eigen hoofd afspeelt. Dat bewuste kind is nu zijn angst voor dieren
kwijt en is zich daardoor thuis en op school heel anders gaan gedragen."
De meeste kinderen komen één keer per week een uur of twee naar de
Menmoerhoeve.
Kinderen als Junior komen echter vaker. Soms is het
probleem met tien sessies opgelost, vaker kost het de duur van een
schooljaar.
"Je kunt ze natuurlijk niet onbeperkt houden. Als
er geen vooruitgang meer is, als ze hun grens hebben bereikt, dan is het
afgelopen. Hoe leuk ze het hier ook vinden."
En het ís leuk,
zegt de elfjarige Halit. Na een 'ingewikkeld verleden' woont hij nu bij
pleegouders en volgt hij AAT.
Hij vindt het heerlijk om te raggen
met de honden, vooral met Frodo. "Dat komt omdat ik thuis zelf ook een
hond heb en dat is het broertje van Frodo. Honden zijn zo aardig", vat
hij samen.
Junior is ondertussen een kuiltje aan het graven. "
Da's handig voor de hondenpoep", probeert hij Loes te overtuigen.
Met mensen heeft hij op dit moment even niks, wel met honden. En met paarden
ook blijkt even later. Want als Halit met de honden op de foto mag, dan wil
hij wel poseren met Frutske, een fjordenpaard.
Onderweg naar de
paardenbak komen we Pieter-Jan van Dijck tegen. Hij runt samen met zijn
ouders John en Dimphy de Menmoerhoeve. Die omvat naast Kairos ook een soort
van zorgboerderij voor de stichting Prisma, een camping en een terras voor
vermoeide fietsers en andere passanten.
"Het grijpt allemaal
zo mooi in elkaar", zegt De Jong. "Ze hebben hier werkelijk van
alles, van een kikkerpoel en een vlindertuin tot runderen en een tuinderij
met oud-Hollandse groenten. De kinderen komen daar allemaal mee in contact.
En de mensen van Prisma maken ook nog eens onze stallen schoon."
Nicky Meijs en Loes de Jong begonnen drie jaar geleden heel voorzichtig met
acht uur therapie per week. Nu is dat dik vijftig uur en is er een kleine
wachtlijst.
Ze zijn tevreden met wat zij en hun dieren bereiken met
kinderen. "Ze komen vaak als een zielig hoopje of juist als één brok
opstandigheid bij ons binnen. Thuis en op school wil het allemaal niet
lukken. Maar voor een dier doen ze alles. Dan zijn ze niet meer bang. Dan
leren ze langzaam aan weer stappen te zetten."
© BN DeStem 2012, op dit artikel rust copyright.
Wij plaatsen alleen reacties die ondertekend zijn met uw voornaam, achternaam en woonplaats.
Sorteer reacties
