'Dit pand van Bouwcentrum Nelemans is denk ik het meest bekend in Etten-Leur. Het is mijn paradepaardje.' foto Gerard van Offeren/het fotoburo
Opleidingen; mts, hts, TU.
Kwam in 1993 bij Gerard Vergouwen als architect in dienst en is sinds 1999 partner in het bedrijf Vergouwen & van Rijen aan het Grauwe Poldervoetpad in Etten-Leur.
Won in 2004 de publieks architectenprijs in Bergen op Zoom.
Ontwierp onder andere Bouwcentrum Nelemans, Trappenfabriek Vermeulen, Akaplast, Peugeotgarage, appartementen aan de Markt in het voormalig pand van huisarts Hermans en het aanzicht van De Leurse Haven. - Hoe voelt u zich de laatste tijd?
"Goed. Je zou kunnen zeggen dat architect worden mijn jongensdroom was. Samen met mijn vader bracht ik op zeventienjarige leeftijd een bezoek aan Barcelona. In mijn eentje heb ik daar de vele ontwerpen van kunstenaar Gaudi bezocht. Daar kwam het besef dat ik dat ook wilde."
- Gelooft u in een God?
"Ik geloof dat er een hogere macht is. Of dat die oude man met lange witte baard op die roze wolk is, valt te bezien. Wij mensen willen het graag aan een personage toeschrijven."
- Wie zijn uw voorbeelden?
"Frank Gehry. Ik zou hem graag willen ontmoeten. Wat hij in Bilbao gerealiseerd heeft, is een pareltje aan het water. Temidden van het grauwe havenstadje staat daar opeens een gebouw. Hij maakt frivool werk en ik krijg daar de kriebels van."
- Bent u ijdel?
"Persoonlijk niet. Ik heb geen tijd om naar de kapper te gaan."
- Waar heeft u een hekel aan?
"Wanneer er buiten mij om aan mijn plannen gezeten wordt. Dat geeft mij een machteloos gevoel. Ik ben best bereid om concessies te doen zolang het maar geen aantasting van mijn werk wordt. Ontwerpen is een proces. Het moet gemaakt worden zoals het bedacht is."
- Hoe belangrijk is werk voor u?
"Mijn werk is mijn passie. Als ik alleen werkte voor het geld dan was ik wel een coffeeshop begonnen."
- Welke eigenschappen heeft u van uw ouders?
"Het zakelijke van mijn vader en het spontane van mijn moeder. Gelet op het uiterlijk heb de haren van mijn moeder en de wenkbrauwen van mijn vader. Al met al een goede combinatie waar ik tevreden mee ben.'
- Wat is uw grootste mislukking?
"Tijdens een ontwerp in Hoogerheide is er zonder mijn mede weten een glazen pui bij een fietsenstalling vervangen door zetwerk. Daarmee is het effect verdwenen wat ik voor ogen had. Wanneer mensen aan mij voorbij gaan voel ik dat als een groot onrecht.
- Wat is uw grootste droom?
Om een toren te bouwen. Alles is hier zo plat en vlak. Als je ziet hoe er bijvoorbeeld in Zwitserland op de heuvelruggen gebouwen worden gerealiseerd. Prachtig."
- Wat zijn uw drijfveren?
"De uitdaging. Iedere kavel is anders. Ik baseer mijn ontwerp altijd op de locatie. Met al die ingrediënten maak ik er een soepje van. Uiteindelijk is het een hoop stenen. De mensen moeten er zelf hun eigen 'input' aangeven."
- Altijd bewaard?
"Een beest dat ik in mijn kindertijd gemaakt heb van klei. Onbewust heb ik het nooit willen weggooien."
- Als u uw leven opnieuw zou kunnen overdoen, wat zou u dan anders doen?
"Ik ben nog steeds blij dat ik van mijn huidige zakelijke partner Gerard Vergouwen de kans heb gekregen om bij hem in bedrijf aan de slag te mogen gaan. Hij heeft altijd in mijn geloofd. Ik kwam binnen als tekenaar, maar mocht meteen als architect aan de slag. Onze kracht is dat wij samen vlammen en een goed klankbord voor elkaar zijn."
- Wat zou een man van een vrouw kunnen leren?
"Er wordt vaak gezegd dat architecten halve vrouwen zijn omdat wij vaak met kleuren en inrichting bezig zijn. Misschien is dat ook wel zo."
- Met wie zou u een dagje willen ruilen?
"Ik zou niet in de voeten van een beroemde architect willen staan. De passie moet uit je zelf komen. Ik kan mijn creativiteit kwijt in een kippenhok, maar ook in een stationsgebied om maar eens twee voorbeelden te noemen."
- Wanneer heeft u voor het laatst gehuild?
"Het zijn mij bij meestal tranen met tuiten van het lachen. Als een ontlading."
- Waar bent u trots op?
"Ik heb van de gemeente Etten- Leur de eerste opdracht binnen. Het realiseren van de binnentuin. Het gebied gelegen tussen de bioscoop en het kerkhof. Daar ben ik erg blij mee. Ik vind het een eer iets voor de gemeente te mogen doen."
- De liefde?
"In 1999 ben ik getrouwd met Nicole. Mijn vorige vriendinnetjes kwamen uit Duitsland en Heerhugowaard, maar zij woonde twee straten verderop. Zij is er één van een tweeling. Vanuit de bakkerij waar zij werkte werd er altijd op zaterdag worstenbrood gebracht naar de platenzaak van mijn moeder. Als mijn moeder vroeg of het Nicole was kon ik dat nooit met zekerheid zeggen. Je kunt niet om haar heen. Binnen een groep van twintig personen is het altijd zij die opvalt door haar lach en uitstraling."
- Waar zou u begraven willen worden?
"De uitvaart van mijn oma was in de Gertrudiskerk. Dat heeft een grote indruk op mij gemaakt. Het zou wel aardig zijn als ik daar ook het schip zou verlaten."
Waar zou u willen wonen als u niet in Bergen op Zoom woonde?
"In Italië. Ik houd mijzelf voor dat het er eens van zal komen, maar misschien zal het altijd een droom blijven. Ik voel mij niet verbonden aan Nederland alleen om dat ik daar toevallig geboren ben."
© BN DeStem 2012, op dit artikel rust copyright.
Wij plaatsen alleen reacties die ondertekend zijn met uw voornaam, achternaam en woonplaats.




























