Motorcrosser Fiona Lauwen (17) woont nu twee jaar in Etten-Leur: 'Tijdens wedstrijden ben ik genadeloos.' foto Edmund Messerschmidt/het fotoburo
ETTEN-LEUR - Meisjes zitten meestal achter op de motor. Zo niet motorcrosser Fiona Lauwen uit Etten-Leur. De geoliede vechtmachine heeft met haar killersmentaliteit al 500 bekers bemachtigd.
Op het eerste gezicht ziet Fiona Lauwen (17) er uit als een doodnormale scholiere. Rob MustersDat beeld klopt als Lauwen de havo in Breda bezoekt. Als de Etten-Leurse echter op haar crossmotor, de KTM 250 cc, gaat zitten voor een nationale of internationale wedstrijd en een motorhelm opzet, verandert de vriendelijke tiener in een geoliede vechtmachine.
Iemand die er niet voor terugdeinst om haar vrouwelijke én mannelijke concurrenten 'het snot voor de ogen te rijden', de pas af te snijden of vol gas in te halen als er in de haarscherpe bocht nog een millimeter ruimte blijkt te zijn. Lauwen: "Tijdens een wedstrijd ben ik genadeloos. Ik wil gewoon winnen. Als ik het achterwiel van de rijder voor me zie op honderd meter afstand, dan ben ik er in gedachten al vlak achter. Haalt iemand me in, dan blijf ik het drie, vier, vijf keer proberen om er weer voor te komen."
Die killersmentaliteit leverde de in Breda opgegroeide motorduivelin in de afgelopen veertien jaar zo'n 500 bekers op en een derde plaats bij het Nederlands kampioenschap. Dit jaar verschijnt Lauwen van april tot en met oktober namens Nederland aan de start van het EK motorcross 2012. Veertien jaar op de motor. Dat betekent dat de kleine Fiona al op haar derde op een motor ging zitten. Vader Ton (52) weet het nog. "Ik heb zelf gecrost, dus ik ken alle voor- en nadelen van de sport. Een motorvriend zei dat zijn zoontje van 5 op een quad reed. Ik heb op proef een quad voor haar gekocht en ze bleek meteen een natuurtalent."
Fiona reed geregeld op het braakliggende terrein van het voormalige slachthuis in Breda. Vader Ton: "Ik had aan de achterkant een beveiligingsband bevestigd. Die hield ik vast en ik rende achter haar aan. Al snel moest ik vanwege haar snelheid overstappen op een fiets. Ik wist dat ze geschikt was voor de sport toen ze een keer viel. Ze ging weer staan en zei 'Eigen schuld, Pietje Bult' en reed verder." Fiona: "Ik kan me dat niet meer herinneren. De sport is fysiek zwaar. Als ik hard val, puf ik even uit, sla de modder van mijn kleren en ga door. Ik heb gelukkig nog nooit iets gebroken."
In tegenstelling tot veel leeftijdgenoten gaat Fiona niet uit. "Ik rook niet, drink niet en heb een hekel aan shoppen. Voor vriendjes of vriendinnen heb ik geen tijd. Ik ben altijd met mijn sport of met school bezig. Ik wil mijn diploma halen en daarna naar de hogeschool Zeeland voor de studie International Business and Languages. Daarnaast wil ik het hoogst mogelijke uit de sport halen."
Veel mensen vinden het gedisciplineerde leven van Fiona maar vreemd. "De meeste mensen zijn er niet in geïnteresseerd, maar als ze het horen, vragen ze of ik wel normaal ben. Dan zeg ik 'Nee, ik ben anders'. Ik sluit me niet af voor mensen, maar als je iets wil bereiken, moet je er vol voor gaan."
De ambities van Fiona krijgen de steun van het hele gezin Lauwen. Vader Ton: "Wat dat betreft is het een teamsport. Dit is anders dan je zoontje naar het voetbal brengen. Wij, haar vader, moeder en zus staan vierkant achter haar. Als ze wedstrijden heeft, gaan we allemaal mee in de camper. We gaan ook nooit op vakantie. In de zomer gaan we naar een motortrainingskamp. Ik zorg voor het onderhoud van de motor, moeder wast de modder uit de kleren en haar zus Bernice steunt haar waar ze kan. Al met al hebben we dan toch een vakantiegevoel."
Is de motorcross wel iets voor meisjes? Fiona: "Er zijn niet veel meisjes die dit doen. Vrouwen zijn liever met hun uiterlijk bezig. Dan nemen ze bijvoorbeeld een moddermasker. Dat doe ik ook. Bij de motorsport krijg je dat er gratis bij."
© BN DeStem 2012, op dit artikel rust copyright.
Wij plaatsen alleen reacties die ondertekend zijn met uw voornaam, achternaam en woonplaats.
