article
1.5763232
Toine Marijnissen uit Breda werd op de leeftijd van 51 jaar door 1.200 man uitgezwaaid op het voetbalveld. Daar waar hij een groot deel van zijn leven ha doorgebracht, nam hij ook voorgoed afscheid van het leven. Voor zijn vrouw Yvonne Dieke Marijnissen komt de klap van het verlies nu, precies een jaar later, pas.
In liefdevolle herinnering: Voetbalvrouw
Toine Marijnissen uit Breda werd op de leeftijd van 51 jaar door 1.200 man uitgezwaaid op het voetbalveld. Daar waar hij een groot deel van zijn leven ha doorgebracht, nam hij ook voorgoed afscheid van het leven. Voor zijn vrouw Yvonne Dieke Marijnissen komt de klap van het verlies nu, precies een jaar later, pas.
http://www.bndestem.nl/regio/etten-leur/in-liefdevolle-herinnering-voetbalvrouw-1.5763232
2016-02-25T14:43:00+0000
http://www.bndestem.nl/polopoly_fs/1.5763240.1456411326!image/image-5763240.JPG
ilh
Etten-Leur
Home / Regio / Etten-Leur / In liefdevolle herinnering: Voetbalvrouw

In liefdevolle herinnering: Voetbalvrouw

Foto's
1
Reacties
Reageer

    Toine Marijnissen uit Breda werd op de leeftijd van 51 jaar door 1.200 man uitgezwaaid op het voetbalveld. Daar waar hij een groot deel van zijn leven ha doorgebracht, nam hij ook voorgoed afscheid van het leven. Voor zijn vrouw Yvonne Dieke Marijnissen komt de klap van het verlies nu, precies een jaar later, pas. 

     

    Drie jaar voor hij overleed, werd Toine ziek. „We waren op vakantie in België toen hij een knobbel in zijn nek voelde. Dat bleek een uitzaaiing van longkanker te zijn. Wanneer je dat hoort, lijkt het leven even stil te staan.”

    „Je bent je ineens bewust van hoe kort het kan zijn. Toch probeerden we er samen nog alles uit te halen. De door de arts voorspelde 18 maanden werden er 36. We reisden af naar Turkije, gingen een weekend naar Kijkduin en het voetbalveld bleef zo lang mogelijk een uitje voor ons allebei. Ja, ik was zijn voetbalvrouw. Een vrouw die niet om voetbal geeft, had het zo lang niet met hem uitgehouden.” Yvonne lacht: „Ik grapte altijd dat voetbal voor hem op de eerste plek kwam, daarna zijn gezin. Hij ontkende het altijd.”

    Toine was jarenlang trainer bij voetbalvereniging BSV Boeimeer in Breda en ook voetbalclub NAC was geen vreemde plek voor hem. „Hij was een geliefd mens”, concludeert Yvonne. „Dat wist ik wel, maar toch schrok ik van de hoeveelheid steunbetuigingen tijdens zijn uitvaart. Ineens stond de straat vol met jonge gasten. Ik voelde me een soort Máxima, alsof ik iets heel belangrijks meenam. Dat was natuurlijk ook wel zo, maar ik wist niet dat hij zó geliefd was. In eerste instantie wilde ik het liefst wegrennen. Die aandacht, dat is helemaal niks voor mij. Aan de andere kant geeft het veel warmte om te zien dat Toine zoveel liefde nalaat.”

    Inmiddels gaat Yvonne niet meer iedere dag naar zijn graf. „Ik probeer het verlies een plek te geven, ook al is dat moeilijk. Ik geniet van het leven, dat zou Toine ook zo gewild hebben. Soms word ik ineens vrolijk van een vogeltje dat op de vensterbank landt en me aankijkt. Nu Toine er niet meer is, betekent het niet dat ik als zwarte weduwe door het leven moet gaan. Ik hou nog steeds van het leven, alleen ziet het leven er nu anders uit. De belofte die ik aan Toine deed om verder te gaan, heb ik omgezet naar een belofte aan mezelf. Ik wil weer kunnen genieten.”

    Heeft u ook een mooi verhaal over een dierbare die is overleden? Wilt u uw ervaring delen met BN DeStem? Wij zijn op zoek naar mensen voor de rubriek In Liefdevolle Herinnering (ILH). Deze rubriek staat elke donderdag in de edities Bergen op Zoom, Roosendaal, Etten-Leur en Moerdijk.

    Interesse? Mail naar Sanne Schelfaut via s.schelfaut@bndestem.nl.