article
1.6803704
BREDA - Met regelmaat verongelukken er studenten op buitenlandse stages. Dit overkwam ook Zoomvliet College-student Stijn Poncin op Bonaire, begin 2014. De moeder van Stijn vindt dat er structureel voorlichting in het onderwijs moet komen.
Moeder van overleden Bredase student: 'Stijn leefde zo graag'
BREDA - Met regelmaat verongelukken er studenten op buitenlandse stages. Dit overkwam ook Zoomvliet College-student Stijn Poncin op Bonaire, begin 2014. De moeder van Stijn vindt dat er structureel voorlichting in het onderwijs moet komen.
http://www.bndestem.nl/regio/breda/moeder-van-overleden-bredase-student-stijn-leefde-zo-graag-1.6803704
2017-01-02T10:30:00+0000
http://www.bndestem.nl/polopoly_fs/1.6803718.1483345954!image/image-6803718.jpg
Breda
Home / Regio / Breda / Moeder van overleden Bredase student: 'Stijn leefde zo graag'

Moeder van overleden Bredase student: 'Stijn leefde zo graag'

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Lisette Poncin (met schilderij), haar man Charles, hun kinderen Anky en Max en een aantal vrienden.
      Fotograaf
    BREDA - Met regelmaat verongelukken er studenten op buitenlandse stages. Dit overkwam ook Zoomvliet College-student Stijn Poncin op Bonaire, begin 2014. De moeder van Stijn vindt dat er structureel voorlichting in het onderwijs moet komen.

    Lisette Poncin en haar man waren in februari 2014 met vakantie op het eiland Lanzarote. Zon, zee en strand – ze voelden zich heerlijk. Ze had absoluut geen voorgevoel van een dreigende aanstaande gebeurtenis. Ze verwondert zich er nog steeds over: ,,Ik heb altijd gedacht: ‘Ik voel het als er iets met mijn kinderen gebeurt’. Ik heb gewoon geslapen, niets gevoeld.” Aan de andere kant van de oceaan genoot haar jongste zoon Stijn, na een stage van vijf maanden op Curaçao, nog van enkele weken vakantie. De stage had hem goed gedaan. Hij was van een bijna faalangstige jongen – soms bang voor de dood – uitgegroeid tot een zelfverzekerde jonge man, die zo graag leefde.

    'Ergste wat je kan overkomen'
    Stijn reisde naar Bonaire waar hij een goede vriend opzocht. Ze hadden het geweldig. Zittend op een prachtig strand, turend over de zee, beseften de twee vrienden dat het leven goed was en ze maakten toekomstplannen. Er was een slaapplek nodig. Met alcohol in het lichaam stapten ze in de auto, rijdend naar een ander strand om in de buitenlucht te slapen. Zijn vriend reed en Stijn zat ernaast. Het ging na 500 meter fout. Op een weg waar 50 kilometer mag worden gereden, vloog de auto uit een flauwe bocht. Te hard gereden. Op 14 februari 2014 nam Lisette op Lanzarote haar telefoon op. Haar dochter Anky zei: ,,Mam, het ergste wat je kan overkomen, is je overkomen. Stijn is dood.”

    Stijn was net jarig geweest: hij was 9 dagen 20 jaar oud. Een prachtige, heerlijke, energieke kerel waar intens van is gehouden en genoten, is er niet meer. Na een mooie dienst in de Mezz en de begrafenis, kwamen de vragen, want hoe heeft dit kunnen gebeuren en waarom? Op zoek naar antwoorden reisde Lisette met haar man naar Bonaire en Curaçao en het eerste wat opviel, was de compleet andere cultuur. Lisette: ,,Ontspannen mensen die veel feesten en los met alcohol omgaan. De taxichauffeur rijdt daar met een flesje bier tussen zijn benen! We denken dat Stijn na vijf maanden Curaçao vrijer omging met alcohol en verkeer, niet meer dacht aan eventuele risico’s.”

    Voorbereiding
    Ze begon aan zichzelf te twijfelen. Ze had Stijn vooral op praktische zaken gewezen als paspoort, geld en meer, maar was nooit met hem in de cultuur van Curaçao gedoken. Ik dacht: ,,Had ik dit moeten doen en/of is dit ook een taak voor de school?” Ze constateerde dat scholen studenten nauwelijks voorbereiden. Ook de bekende site in ‘stageland’ wilweg.nl besteedt hier geen aandacht aan. Er overlijden 2 tot 5 Nederlanders per dag in het buitenland, becijferde de Telegraaf in 2015. Het aantal studenten onder hen is niet te achterhalen. Zeker is wel dat Stijns dood niet op zichzelf staat. Er zijn meer verhalen op het internet te vinden, zoals in datzelfde jaar een 21-jarige stagiair van de hotelschool Maastricht, die in China stage liep en dodelijk is verongelukt. Een even - eens 21-jarige stagiaire overleed in Suriname aan de gevolgen van een verkeersongeval.

    Angst
    En zo zijn er meer voorbeelden. Dit moet veranderen, vindt het gezin Poncin. Met de Stichting 9dagen20 willen ze het aantal ongelukken in het buitenland verminderen. De stichting wil geen angst aanpraten. Lisette: ,,Ga op stage! Het is een geweldige levenservaring, maar bereid je ook voor op een andere cultuur – vooral alcohol en verkeer – en de risico’s die dit met zich meebrengt en bedenk hoe je hiermee om wilt gaan.” Met presentaties, gegeven door familie en vrienden van Stijn, dragen ze deze boodschap met grote regelmaat uit. Inmiddels heeft de stichting al duizend studenten bereikt. Lisette is wel realistisch: ,,We zijn met twintig man. Dit houdt een keertje op, de levens van de vrienden gaan ook door.”

    Ze vindt dat scholen voorlichting in hun stagebeleid moeten opnemen, ondersteund met eventueel een lespakket en korte film. ,,We kunnen dit niet alleen, dus zijn we bij EP-Nuffic, een organisatie voor internationalisering in het onderwijs, geweest. Een stug, kort gesprek zonder resultaat”, aldus Lisette. Toch blijft ze erop vertrouwen dat het goed komt. Het gezin heeft het zwaar gehad. Na Stijn overleden in hetzelfde jaar de hond, Lisettes vader en schoonvader. Ze kijkt met een kopje thee in de handen naar de foto’s van Stijn. Ineens komen er tranen. ,,Het verlies raakt Anky en haar broer Max nog zoveel, dat doet mij zo’n verdriet.”

    'Stijn is mijn kind'
    Zelf heeft ze afgelopen november de Camino Santiago gewandeld. ,,Ik had het idee dat ik het overlijden van Stijn moest afronden, ook omdat mensen vaak tegen mij zeiden: ‘Geef het een plekje’. Na één dag wandelen, kreeg ik al het inzicht dat ik helemaal niets ‘een plekje’ moest geven. Stijn is mijn kind, ik mag blijvend aan hem denken. Dit inzicht was een enorme bevrijding voor mij!”