article
1.6298559
WAGENBERG - In Doorn wordt zaterdag de familiedag van het Korps Mariniers gehouden. Tijdens die bijeenkomst wordt het boek ‘Van bakfiets tot brandhaard’ gepresenteerd. Het is het door Inge van der Vorst (35) uit Wagenberg vertelde en door tekstschrijver Esther Horsten opgeschreven relaas van het leven als echtgenote van een beroepsmilitair:‘Van bakfiets tot brandhaard’.
Inge (35) uit Wagenberg is echtgenote van een militair: 'Papa is er niet bij'
WAGENBERG - In Doorn wordt zaterdag de familiedag van het Korps Mariniers gehouden. Tijdens die bijeenkomst wordt het boek ‘Van bakfiets tot brandhaard’ gepresenteerd. Het is het door Inge van der Vorst (35) uit Wagenberg vertelde en door tekstschrijver Esther Horsten opgeschreven relaas van het leven als echtgenote van een beroepsmilitair:‘Van bakfiets tot brandhaard’.
http://www.bndestem.nl/regio/breda/inge-35-uit-wagenberg-is-echtgenote-van-een-militair-papa-is-er-niet-bij-1.6298559
2016-08-27T04:00:00+0000
http://www.bndestem.nl/polopoly_fs/1.6298618.1472224721!image/image-6298618.JPG
Nederland,Sociaal en maatschappij,breda,hermes
Breda
Home / Regio / Breda / Inge (35) uit Wagenberg is echtgenote van een militair: 'Papa is er niet bij'

Inge (35) uit Wagenberg is echtgenote van een militair: 'Papa is er niet bij'

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Fotograaf
    WAGENBERG - In Doorn wordt zaterdag de familiedag van het Korps Mariniers gehouden. Tijdens die bijeenkomst wordt het boek ‘Van bakfiets tot brandhaard’ gepresenteerd. Het is het door Inge van der Vorst (35) uit Wagenberg vertelde en door tekstschrijver Esther Horsten opgeschreven relaas van het leven als echtgenote van een beroepsmilitair:‘Van bakfiets tot brandhaard’.

    Een 'thuisfronter', zo noemt Van der Vorst zichzelf. Ze is de vrouw van een militair die aan de andere kant van de wereld gevaarlijk werk doet. Dat is niet te vergelijken met een echtgenoot die op zakenreis gaat. Hoe is het, als je echtgenoot zes maanden wordt uitgezonden naar Afghanistan?

    Altijd alleen
    "Als Geert weg is voor zijn werk, dan ben je alleen. Alles moet je zelf doen. Alleen naar verjaardagen, alleen naar feestjes. Als onze zoon moet afzwemmen: papa is er niet bij. Op de eerste schooldag: papa zit in het buitenland. Maar het zijn niet zo zeer de kinderen die er onder lijden. Het zijn vooral kennissen, mensen die je net niet goed genoeg kent, die zeggen: 'Kan dat wel met die kleine kinderen?' Maar ik zie dit leven als een verrijking voor mijn kinderen. Herinneringen moet je nú maken."

    Schotwond
    "Tijdens de uitzending heb ik niet nagedacht over het gevaar dat Geert loopt. Ik was heel erg met mezelf bezig. Ik wilde ook niet weten waar Geert mee bezig was. Hij heeft een dagboek bijgehouden, dat ik later heb gelezen. Er stonden verschrikkelijke dingen in. Wel hadden we om de twee, drie weken contact via de satelliettelefoon. Gek eigenlijk, het ene moment naait hij iemand met een schotwond dicht, een uur later bellen wij en vertelt mijn zoontje dat hij voor het eerst zonder zijwieltjes heeft gefietst."

    Lees zaterdag het hele verhaal in BN DeStem.