article
1.6084426
De rubriek Hartje Breda biedt een Bredase blik op Breda, met een liefdevolle knipoog. Dagelijks een blog online plus elke dinsdag, donderdag en zaterdag in uw krant.
Hartje Breda: het Europarad
De rubriek Hartje Breda biedt een Bredase blik op Breda, met een liefdevolle knipoog. Dagelijks een blog online plus elke dinsdag, donderdag en zaterdag in uw krant.
http://www.bndestem.nl/regio/breda/hartjebreda/hartje-breda-het-europarad-1.6084426
2016-06-06T18:00:00+0000
http://www.bndestem.nl/polopoly_fs/1.6084431.1465223060!image/image-6084431.jpg
Breda,hartjebreda
HartjeBreda
Home / Regio / Breda / HartjeBreda / Hartje Breda: het Europarad

Hartje Breda: het Europarad

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Uitzicht vanaf het Europarad
      Titel
      Uitzicht vanaf het Europarad
    De rubriek Hartje Breda biedt een Bredase blik op Breda, met een liefdevolle knipoog. Dagelijks een blog online plus elke dinsdag, donderdag en zaterdag in uw krant.

    Hoog torent hij boven alles en iedereen uit. Het reuzenrad. Pardon, het Europarad. Een gevaarte van 38 meter hoog, 24 gondels. We kunnen het niet laten en nemen plaats in een gondel. Het is nog vroeg en dus redelijk rustig op de kermis. Voor en achter ons zijn de ‘bakjes’ bezet. Een jonge stelletje en twee vriendinnen, ook jong. Het deurtje van de gondel gaat dicht en we zijn weg. De lucht trilt van de hitte als we boven de huizen uitrijzen. Alleen van de toren van de Grote Kerk kunnen we het niet winnen, die is dan ook 97 meter.

    Het jonge stelletje heeft aanvankelijk alleen oog voor elkaar en de puntzak met mierzoete churros. De twee vriendinnen houden de blikken naar beneden, naar het schermpje van hun smartphone.

    Het is prachtig om telkens weer – met een aangenaam lage snelheid - de lucht in te zweven met de ogen gericht op de oude pracht van de Cingelstraat of het kasteel van Breda. Van deze hoogte oogt de stad veel chiquer, statiger.

    De dakpannen glimmen in de zon. De lucht is strakblauw, het uitzicht reikt met name langs de Grote Kerk ver, aan de andere kant beperken de bomen van het Valkenberg het panorama.

    De andere gondeliers voor drie minuten kijken inmiddels ook rond, maken foto’s, wijzen, lachen.

    We gaan zes, zeven keer omhoog, verminderen vaart en stappen dan voldaan uit. ‘En, vond je het mooi?’, vraag ik de twee meisjes. Giechelend zeggen ze ‘ja, best wel’ en lopen richting botsauto’s en snoepkraam. Roy Orbison zingt over ’Blue Bayou’, de volgende passagiers stappen in het Europarad. We twijfelen even over een toegift, maar lopen dan ook verder. (JH)