article
1.6545020
De rubriek Hartje Breda biedt een Bredase blik op Breda, met een liefdevolle knipoog. Dagelijks een blog online plus elke dinsdag, donderdag en zaterdag in uw krant.
Hartje Breda: een vroege Halloween
De rubriek Hartje Breda biedt een Bredase blik op Breda, met een liefdevolle knipoog. Dagelijks een blog online plus elke dinsdag, donderdag en zaterdag in uw krant.
http://www.bndestem.nl/regio/breda/hartjebreda/hartje-breda-een-vroege-halloween-1.6545020
2016-10-18T18:00:00+0000
http://www.bndestem.nl/polopoly_fs/1.6545044.1476805912!image/image-6545044.jpg
Breda,Heuvel,hartjebreda
HartjeBreda
Home / Regio / Breda / HartjeBreda / Hartje Breda: een vroege Halloween

Hartje Breda: een vroege Halloween

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Hartje Breda: Halloween valt vroeg
      Titel
      Hartje Breda: Halloween valt vroeg
    De rubriek Hartje Breda biedt een Bredase blik op Breda, met een liefdevolle knipoog. Dagelijks een blog online plus elke dinsdag, donderdag en zaterdag in uw krant.

    Het is herfst, jaargetijde van de vergankelijkheid, van de naargeestigheid en van spookachtig weer. De duisternis is al vroeg ingetreden in de Heuvel. Grijs-zwarte wolken laten zich wiegen door de wind, de regen klettert naar beneden.

    In de Oosterstraat laat een man zijn hond uit. Onze blikken vallen op de voortuin die we van twee verschillende kanten passeren. “Daar is het is echt weer voor”, lacht hij, werpt nog een snelle blik en beent dan in stevig tempo door.

    De tuin wijst op een vroege Halloween op deze plek in Breda. Officieel wordt het heidense feest op 31 oktober gevierd, maar hier hangen de spinnenraggen al als wit-doorzichtige fantomen over planten en boompjes. Op zwart-rode vlaggetjes staat: ’Enter by own risk’ en ‘Danger’ en bovenop de regenton grijnzen enkele uitgesneden pompoenen de passanten vervaarlijk toe als bewakers van het fort.

    Een jonge buurtgenote fietst langs en stopt. “Ze zijn er weer vroeg bij. Ze versieren de voortuin elk jaar zo. Ze treden ook op, het zijn artiesten”, fluistert ze nog terwijl ze weer haastig doorfietst.

    Ondanks de waarschuwingen op de vlaggetjes lopen we het tuinpad op en bellen aan. Doodse stilte. De uitbundig gedrapeerde vitrage belemmert grotendeels het uitzicht op de onverlichte woonkamer. Nog een keer bellen. Weer geen reactie.

    Maar dan: een lichte schok, zagen we daar iets bewegen achter het gordijn? We houden de adem in, hopen op een echt teken van leven. Vergeefs. Niemand thuis, we druipen letterlijk en figuurlijk af, nagetuurd door de priemende ogen van de pompoenmaskers. En razend benieuwd wie zijn of haar tuin zo mooi versierd heeft. (JH)