article
1.6181418
De rubriek Hartje Breda biedt een Bredase blik op Breda, met een liefdevolle knipoog. Dagelijks een blog online plus elke dinsdag, donderdag en zaterdag in uw krant.
Hartje Breda: Belemmerd uitzicht op de Grote Kerk
De rubriek Hartje Breda biedt een Bredase blik op Breda, met een liefdevolle knipoog. Dagelijks een blog online plus elke dinsdag, donderdag en zaterdag in uw krant.
http://www.bndestem.nl/regio/breda/hartjebreda/hartje-breda-belemmerd-uitzicht-op-de-grote-kerk-1.6181418
2016-07-10T13:18:54+0000
http://www.bndestem.nl/polopoly_fs/1.6181424.1468156647!image/image-6181424.jpg
HartjeBreda
Home / Regio / Breda / HartjeBreda / Hartje Breda: Belemmerd uitzicht op de Grote Kerk

Hartje Breda: Belemmerd uitzicht op de Grote Kerk

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Beschrijving
      De radiomast beneemt het uitzicht op de Grote Kerk.
    De rubriek Hartje Breda biedt een Bredase blik op Breda, met een liefdevolle knipoog. Dagelijks een blog online plus elke dinsdag, donderdag en zaterdag in uw krant.

    De Doenradestraat ligt tegen de doorvoerweg Loevesteinstraat aan. Al redelijk aan de rand van Breda, al enigszins richting Bavel. Op de tiende verdieping wonen Marc en Simone. Vanaf hun balkon heb je een uitgestrekt uitzicht over het historische centrum van de stad en de buitengebieden.

    “Het is vandaag vrij helder, dus zie je ook veel. Van de Klokkenberg en het Mastbos uiterst links, tot de Moerdijk helemaal rechts”, wijst Marc aan. Hij speelt een vervelend soort raadspelletje met me, waar ik per definitie een ramp in ben: hij wijst een gebouw aan en ik moet benoemen wat dat is. Zo verwar ik de kerk in het Ginneken al met de kerk van Ulvenhout. Al gauw steek ik een stokje voor dit spel, voor ik mezelf nog meer voor schut zet.

    Er is echter een haast letterlijke doorn in het oog voor het stel: er staat een telefoonmast precies voor de toren van de Grote Kerk. “Als er visite komt, krijgen we toch vaak die vermaledijde opmerking. ‘Wat heb je hier een fenomenaal uitzicht! Maar wat jammer dat…’ We storen onszelf allang niet meer aan die mast, die zie je na verloop van tijd echt niet meer. We worden er zo toch dikwijls aan herinnerd.”

    Simone kaart aan dat het ’s avonds en ’s nachts al helemaal geen hinder vormt. “Dan is de kerk prachtig verlicht, wat als fijne bijkomstigheid heeft dat de mast volledig onzichtbaar wordt. Dan zien we de kerk pas echt in haar volle schoonheid.”

    (SvB)