article
1.6824291
BREDA - Op 11 januari 1997 is in Breda voor het eerst en - voorlopig - voor het laatst een schaatstocht over de singels.
De Bredase Singeltocht: een uniek schaatsrondje rond de Grote Kerk (video)
BREDA - Op 11 januari 1997 is in Breda voor het eerst en - voorlopig - voor het laatst een schaatstocht over de singels.
http://www.bndestem.nl/regio/breda/de-bredase-singeltocht-een-uniek-schaatsrondje-rond-de-grote-kerk-video-1.6824291
2017-01-11T11:14:21+0000
http://www.bndestem.nl/polopoly_fs/1.6824930.1484144333!image/image-6824930.jpg
Breda
Home / Regio / Breda / De Bredase Singeltocht: een uniek schaatsrondje rond de Grote Kerk (video)

De Bredase Singeltocht: een uniek schaatsrondje rond de Grote Kerk (video)

Foto's
2
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Beschrijving
      En klunen maar....
      Fotograaf
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Drukte op de Bredase singels.
      Fotograaf
    BREDA - Op 11 januari 1997 is in Breda voor het eerst en - voorlopig - voor het laatst een schaatstocht over de singels.

    Absurd? ,,Het was een volkomen idioot plan”, lacht Henk Schol. ,,Maar daarmee meteen leuk. Af en toe moet je gekke dingen organiseren in je stad. En de singeltocht is het bewijs: als iedereen er zin in heeft, kan er veel gebeuren.”

    Het is 7 januari 1997. Aangestoken door de schaatskoorts die op dat moment heerst in Nederland, bindt stadsverslaggever Carl Mureau van dagblad De Stem zijn noren onder en schaatst een rondje over de dichtgevroren Bredase singels. Over zijn bevindingen schrijft hij een artikel dat op 8 januari wordt gepubliceerd. Nauwelijks ligt de krant op de mat, of bij Henk Schol -op dat moment chef van de Baronieredactie van De Stem- begint het te bruisen. Zwaaiend met zijn armen dropt hij enthousiast een plan: ,,Laten we als krant een singeltocht organiseren”, roept hij. ,,Voor heel de stad!” Een rondje rond de kerk. Op de schaats. ,,Op, ehm, zaterdag 11 januari.”

    Drie dagen
    Schol laat er geen gras over groeien. Zich realiserend dat hij slechts drie dagen heeft om alles te organiseren, belt hij onmiddellijk intern rond op de krant en telefoneert met de gemeente. Schol: ,,Een uur later zat de evenementencommissie van de gemeente Breda bij elkaar. Kon het? Had het plan kans van slagen?” Precies twintig jaar later, blikt hij even terug: ,,Dit was zoiets waaruit blijkt dat wanneer iedereen graag iets wil, je heel veel kunt bereiken. Vanaf het eerste moment heerste er een sfeer van ‘Ja, leuk, dat gaan we doen!’ Het enthousiasme was groot.”

    Natuurlijk waren er struikelblokken. De belangrijkste? ,,De veiligheid.” De Bredase schaatsclub Ballangrud wierp zich op het technische deel. Stak de peilstok op tientallen plaatsen in het ijs, constateerde dat het dik genoeg was voor een grote groep schaatsers, maar gaf meteen wel aan dat er vier ernstige probleemplekken waren. ,,Onder vier bruggen, de Willems- Balfort-, Wilhelmina- en Beatrixbrug was het ijs te zwak. Bij de Willemsbrug was dat weekend nog iemand in een wak geschaatst.” Maar problemen zijn er om opgelost te worden.

    Kluunplaatsen
    ​Aannemer Winters Bouw, die de meesten van zijn medewerkers met vorstverlet naar huis heeft gestuurd, hoort het plan, roept een aantal mensen terug en bouwt binnen een mum van tijd een paar stevige trappen. Frank van Beijsterveldt, van Pouwels Advies uit Breda belt naar Schol met de vraag of hij ergens mee kan helpen, en krijgt de opdracht om zeshonderd meter vloerbedekking te ritselen. Dat lukt. ,,Zo konden we kluunplaatsen creëren.” Er gebeurde meer: NAC bood zijn stewards aan om de veiligheid in de gaten te houden, busmaatschappij BBA legde busroutes om, het Rode Kruis leverde tientallen vrijwilligers voor EHBO-posten. Er werden stempelkaarten gedrukt, medailles besteld. ,,Iedereen deed mee.”

    En zo lukte het. In drie dagen was er een evenement uit de grond gestampt. En wat voor één. Schol lacht: ,,Die zaterdag 11 januari was ik behoorlijk nerveus. Was alles echt goed geregeld? Hadden we niets over het hoofd gezien? En hoeveel mensen zouden er eigenlijk mee doen?” Veel, zo bleek. Heel veel. ,,Al toen ik rond een uur of negen aankwam bij het startpunt, het Spanjaardsgat, zag ik de rijen staan”, zegt Schol. Drommen en drommen mensen. De vijfduizend stempelkaarten en medailles? ,,Niet toereikend”, zegt Schol. Om ongeveer half twee in de middag was de laatste kaart vergeven. ,,Vanaf dat moment werd op van alles en nog wat gestempeld. Bierviltjes, servetjes, zakdoekjes, voorhoofden, polsen en wangen. Alles diende als stempelkaart.”

    Koek en zopie
    Rond tien uur waren het Stem-directeur Dick Ahles en burgemeester Chris Rutten (voor de gelegenheid gestoken in stemmig ribfluweel met pet) die de singeltocht openden. Wat volgde was een bonte stoet deelnemers. Op oude botjes, hockeyschaatsen, kunstijzers uit grootmoeders tijd. Op Friese doorlopers en kekke noren. Achter stoelen en kinderwagens. In carnavalskostuum en spijkerbroek. Tienduizend, misschien zelfs wel vijftienduizend mensen waagden zich die dag op het ijs van de singels. Jong en oud. Man en vrouw. Carnavalskapellen meldden zich spontaan om de boel muzikaal op te luisteren, routebewoners plaatsen tafeltjes naast het ijs met koek en zopie. Publiek juichte vanaf bruggen en kades.

    Friesland had op 4 januari dan misschien een Elfstedentocht gehad, Breda deed het die elfde januari nog eens dunnetjes -misschien zelfs wel dikker- over.

    Nazomer
    Natuurlijk waren er wanklanken. Voor verreweg de meeste deelnemers lag immers geen medaille klaar. Schol: ,,Maar de afdeling marketing noteerde alle adressen. Hoewel ik het niet zeker weet, zijn ze volgens mij nog tot diep in de zomer bezig geweest met het nazenden van medailles.” De singeltocht was uniek, blijkt achteraf. Na de elfde zette vrijwel meteen de dooi in. De schaatsen gingen in het vet. Het water rond de Bredase binnenstad vroor sinds die dag nooit meer volledig dicht. Maar voor Schol staat vast: ,,Er komt een tweede editie.” Wanneer? Tja, dat weet geen mens.

    Bekijk hieronder de beelden van de tocht van het Stadsarchief.