Linksboven: Joren de Weerdt. Linksonder: Chris Jordan. Midden: Carl De Keyzer. Hiernaast: Charlotte Lybeer. Boven: Arno,Coenen, Jean-Michel van Braak & Marinus de Ruiter.
BREDA - Ga naar BredaPhoto en je ziet de wereld. Het Internationaal Foto Festival BredaPhoto 2010 draait veel meer dan de vorige drie edities om de wereld, en de mens daarin.
De aarde en de mensheid, die in deze crisistijd op tilt zijn gesprongen. Meer
dan vijftig jonge, beginnende én ervaren, gearriveerde 'beeldmakers' hebben
hun statief in de maatschappij geplant. En maken zo samen een verhaal dat je
pakt.
Tilt is van vandaag tot en met 24 oktober het thema voor de grote
fototentoonstelling.
Stel je de wereld voor als een enorme flipperkast. De mens bespeelt zijn
aardbol (lees: economie) met de twee knoppen aan de speelautomaat. Wil je de
bal in het spel houden, dan kun je ook aan die trekkast schudden. Maar als
je dat te heftig doet, verschijnt de kreet TILT, gaan alle lampjes flitsen
en doet de flipper niks meer.
Het fotofestival wil laten zien hoe de mens probeert grip te krijgen op de
chaos waarin de wereld zich nu bevindt, zo leggen twee sleutelfiguren achter
het evenement uit, directeur Rob de Brouwer en Geert van Eyck, artistiek
leider.
Bij de selectie die zij maakten, stond hen het ingrijpen op mensen en het
landschap door de economische 'vooruitgang' voor ogen. We lopen tussen de
vergrotingen, die op het Chassépark in hartje Breda zijn geïnstalleerd. Een
mevrouw is geschokt over de foto's van Engelse mannen die als hobby nazi's,
Wehrmachtsoldaten en Hitlertje spelen. Over smeltende ijskappen, onmenselijk
uitgroeiende steden, massaconsumptie, beurshandelaren, aangevreten kustlijn.
- Crisis, kapitalisme, bedreiging van het milieu. Leidt het zware thema 'Tilt'
niet tot een somber festival?
De Brouwer en Van Eyck: "De crisis is een gegeven. Wij zoeken daarin
gelaagdheid. Bijvoorbeeld met een serie over de bijna vergeten oorlog tussen
Iran en Irak en de herdenking daarvan, in een desolaat landschap. Je ziet
verdriet, maar het is poëtisch vastgelegd. Nee, we willen mensen niet
doodslaan met somberheid. Er zit ook hoop in, het leven dat doorgaat. Zoals
in de foto's van Yann Gross van Afrikaanse jongens met skateboards in hun
halfpipes, naast hun huttendorp. En knipogen, zoals Irene Cécile, die de
humor ziet in een veer of een bloem. Zo zit er ook luchtigheid in, en de
boodschap dat zelfs in zo'n crisis de humor blijft."
- Jullie konden deze vierde editie kieskeuriger zijn?
"BredaPhoto 2008 was een groot succes, met 50-55.000 bezoekers. Alleen al
Breda's Museum had nog nooit zoveel mensen in korte tijd binnen gehad. We
merken aan onze website al grote belangstelling. Nu al zijn we overspoeld
met verzoeken om rondleidingen. We krijgen veel signalen dat wij als een van
de grote fotofestivals een naam hebben opgebouwd. Het kost weinig moeite
meer om grote namen te boeken. We hebben zelfs fotografen van naam moeten
teleurstellen, omdat hun werk niet binnen het thema bleek te passen. We
merken een vliegwieleffect en komen op een punt dat we ons afvragen of we
dit alles met onze organisatie van vrijwilligers nog wel kunnen behappen."
- Maken jullie het met BredaPhoto waar om bij elkaar een representatief beeld
te geven van de hedendaagse fotografie? Toegankelijk ook?
"Absoluut. En internationaal; fotografen uit de hele wereld komen naar
Breda, voor lezingen, uitleg over hun foto's, om te signeren. De drempel is
heel laag. Kijk, iedereen maakt zo langzamerhand foto's, zelfs met
mobieltjes. Technische problemen zijn er niet meer. Techniek is
ondergeschikt geworden en je ziet ook steeds meer vrouwelijke fotografen.
Wat wij willen brengen zijn beeldverhalen. De beeldcultuur kan een enorme
verdieping aan verhalen geven. Loop hier maar eens rond op de
buitententoonstellingen in de stad. Mensen kijken met grote intensiteit,
foto's maken veel los."
- Daartussen prijken dan ineens foto's van kickboksers, of de prachtige serie
van Jimmy Kets over Vlaamse volkscafés. Niks crisis, niks 'Tilt'.
"Toch wel. Sommige mensen trekken zich niets aan van de crisis. Die gaan
door met hun leventje, hun vertrouwde stamcafé. Als ze hun pintje maar
kunnen pakken. Of met hun duivensport. Maar ook die werelden zijn aan het
verdwijnen. Die morsige cafés, dat mag niet meer: plassen op de cour.
Duivenmelkers zijn nog vooral oude mannen. Hobby's kunnen ook een vlucht
zijn voor de crisis. Je eigen wereld maken. Zoals de foto's van Charlotte
Lybeer, mensen die phantasy-figuren spelen. Sommige mensen trekken zich
terug, anderen worden weerbaarder. Veel fotoseries leggen kantelmomenten
vast. Dat kan ook esthetisch heel mooi. Dat alles vormt het verhaal op
BredaPhoto."
© BN DeStem 2012, op dit artikel rust copyright.
Wij plaatsen alleen reacties die ondertekend zijn met uw voornaam, achternaam en woonplaats.
