Maandag 13 augustus 2007 - De rustieke tuin van de Nederlands Hervormde Kerk
vormde tijdens de zaterdagdrukte in het 'Bruisende Ginneken' het ideale
decor voor een serie culturele voordrachten.
Gedichten van vijf streekgenoten werden er ondergedompeld in een bad van
swingende combomuziek. Onder de noemer Jazz & Poetry werden deze
'Vibrations' luchtig gepresenteerd en aangevuld met een handvol traditionele
jazzbalads door vocaliste Deborah Jacobs.
Als Bredase
multi-kunstenaar verraste Martin Peulen al direct met zijn associatieve
woordenkeus en zijn fysieke performance. Zodat bijvoorbeeld in zijn 'Zat ik
toch verborgen' speelse letterklanken werden vermengd met afwisselende
toonhoogten.
In contrast met deze artistieke vrijheid bleef de
eveneens productieve dichter Kees van Meel veel dichter bij de literaire
vertaalslag van gedachten en gevoelens. Het hese randje in zijn stem maakte
zijn duidelijke en rustige 'Stilte van mijn stad' of de 'Herinnering aan
later' nog boeiender dan ze in feite al waren.
Met 'What about
jazz' sloeg Kees Visser zaterdagmiddag de thematische spijker op zijn kop.
Want jazz en poëzie kwamen hierin wel heel letterlijk bij elkaar.
Op het instrumentaal stuwende 'Sunny side of the street' kwam de lange ode aan
'het ongrijpbare schijnsel' dat jazz heet, heerlijk tot leven: van 'jazz is
geluk, jazz is uitbundig' tot en met het ontwapenende 'skiedoebliadadap'.
Ook zonder deze thematiek kon er in de zonovergoten kerktuin geluisterd
worden naar naadloos in elkaar passende woorden en akkoorden. Bijvoorbeeld
bij Bauke van Halem, als mede-gastheer met panamahoed een opmerkelijke
verschijning. Zijn reisimpressie van IJsland - 'Dien avond bij volle maan' ,
zijn recente 'Ginneken' en zeker ook zijn toegift met spontane steun van
sax, keyboards, contrabas en drums werden met een helder opgewekte toon
uitgesproken.
Bij deze vier presentaties bleef de soms nog wat
slordige voordracht van de jongste deelneemster Amanda Visch, hoewel
veelbelovend, helaas wat achter. Dankzij Naomi's Jazz Quartet konden de
dichters hun poëtische ontboezemingen hier en daar zelfs laten swingen.






















