Zie ook:
Petra werkt zes jaar als huishoudelijke hulp 1 in de thuiszorg. Ze solliciteerde al begin september, maar hoorde niks. Toen ze belde, kreeg ze te horen dat de aanbieder niets had ontvangen. "Ze waren het kwijt. Heb ik opnieuw gesolliciteerd. Krijg ik een dag voor de fatale datum van 4 november een telefoontje. Ik kan komen: Als ik mijn klanten meeneem. Dus moet ik halsoverkop die mensjes langs om hen dat te vragen en hun papierwinkel regelen. Terwijl ik zelf nog niks van uren of salaris op papier heb. Dat is mijn werk toch niet", klinkt het machteloos.
Petra werkt nu 24 uur per week. "Een aanbieder bood me twaalf uur. Daar kan ik niet van rondkomen. Dan moet ik dus een uitkering aanvragen. Hoezo bezuinigen?" Het ziet er naar uit dat ze nu bij een aanbieder terecht kan met voorlopig een contract van 24 uur en behoud van salaris. "Eigenlijk wilde ik daar niet gaan werken. Maar ik moet wel, want we zijn verplicht te solliciteren. Ik doe dit werk met veel plezier, maar het is niet leuk meer. Je moet zo strijden voor jezelf en je klantjes. Dat wil ik niet. Ik ga een andere baan zoeken. Als het zo moet dan ga ik zorgeloos aan de lopende band staan."
© BN DeStem 2012, op dit artikel rust copyright.
Wij plaatsen alleen reacties die ondertekend zijn met uw voornaam, achternaam en woonplaats.



Sorteer reacties




















