De migrantenvereniging Migrada was het hele weekend met tientallen hulpverleners op Fort Oranje om de Oosteuropeanen te helpen met het vinden van andere huisvesting. foto's Riet Pijnappels
Miranda met haar tweejarig zoontje. Foto Riet Pijnappels
Het Litouwse echtpaar Robertas en Monica Kincini is ten einde raad. Op zoek naar een andere woning vangen ze overal bot.
Ook de 51-jarige Bernadet Roos en de 26-jarige Daisy Dijkhuizen - de laatste moeder van een baby - weten niet waar ze na 11 oktober heen moeten.
1/4
RIJSBERGEN - Alsof je over een mijnenveld loopt, waar regelmatig een bommetje ontploft. Dat gevoel dringt zich bijna onvermijdelijk op als je enkele uren op het terrein van Fort Oranje vertoeft.
Zie ook:
Terwijl Nederland geniet van een zomers weekend, bereikt de spanning op de camping in Rijsbergen bijna het kookpunt. Vooral op zaterdag hangt er een explosieve sfeer. Groepjes campingbewoners staan bij elkaar. Er zijn scheldpartijen, verhitte discussies. Als er plots een vechtpartij uitbreekt, rijden er in no time vier politiebusjes het park op.
Er wordt gepraat en gesust, maar de stress blijft over het park liggen, als een dikke, verstikkende deken.
De onzekerheid onder de mensen is groot. Ze maken zich zorgen over de dreigende sluiting van de camping en over hun bezittingen die ze moeten achterlaten.
Velen van hen hebben nog geen enkel uitzicht op een andere woonruimte. Het leidt tot felle woede-uitbarstingen die zich vooral tegen de gemeente Zundert en de woningbouwcorporaties richten, maar ook tegen de pers.
De mensen voelen zich weggezet, onbegrepen, hebben het gevoel dat de hele wereld zich tegen hen keert. Bernadet Roos (51) uit Den Haag, halfhuilend: "Wij worden behandeld als uitschot, als criminelen. Bij Thuisvester werd ik weggestuurd toen ze hoorden dat ik op Fort Oranje woon. We kunnen niets voor u doen, zeiden ze. Wij kunnen nergens terecht."
Rotterdammer Johan Romunde (54), die al zes jaar met zijn gezin op Fort Oranje woont, organiseert vrijdag samen met de Bredase Socialistische Partij een protestdemonstratie om te voorkomen dat zaterdag gas en elektra worden afgesloten. Ook bij hem is het lontje ultrakort. "Wij zijn de dupe van een vete tussen de burgemeester en Cees Engel", foetert hij.
In de ogen van Miranda van Deursen (31) die, op de vlucht geslagen voor haar agressieve ex-vriend, sinds januari op Fort Oranje woont, staat de paniek geschreven. Ze is bang om met haar 2-jarig zoontje op straat te komen staan. „Ik ben overal al langs geweest, maar heb nog niks. Ik heb maar een kleine uitkering. Een borgsom van 750 euro kan ik niet betalen.”
Wat bij veel Nederlanders compleet in het verkeerde keelgat schiet, is de aanwezigheid in het weekend van de tientallen hulpverleners van Migrada. De belangenorganisatie voor arbeidsmigranten is door de gemeente Zundert ingehuurd om de ongeveer 350 Oosteuropeanen te helpen andere huisvesting te vinden.
"Die Polen worden wel geholpen, en wij, Nederlanders, worden aan ons lot overgelaten. Niemand helpt ons", is het veelgehoord en nijdig commentaar.
Sonja Driessen (37), voorzitter van Migrada, zegt die reactie wel te begrijpen. "De mensen zijn niet boos op ons, maar op de situatie. Wij zijn echter een migrantenvereniging en kunnen niks voor de Nederlanders doen, behalve het signaal doorgeven aan de gemeente Zundert. Dat zal ik maandag zeker doen." Ook zij begrijpt niet waarom de maatschappelijke hulpverlening voor de Nederlandse campingbewoners zo onzichtbaar is. "Die zouden hier nu ook moeten zijn, net als wij."
Ze trekt een verontwaardigd gezicht: "Ik vind dat heel Nederland zich druk moet maken over wat hier gebeurt. Je kunt niet zomaar wegkijken en zeggen: het is mijn probleem niet. Natuurlijk dragen mensen eigen verantwoordelijkheid, maar soms zit je zo diep in de shit dat je een klein steuntje nodig hebt. En dat geldt voor veel mensen hier."
Veel van haar mensen zijn Poolse vrijwilligers die hun landgenoten op Fort Oranje willen helpen. "Opmerkelijk is dat juist zij naar mij toekomen en zeggen: 'We moeten de Nederlanders ook helpen'.
Driessen zegt niet te rusten voordat alle Oosteuropeanen ander onderdak en werk hebben. "Het wordt een megaklus."
© BN DeStem 2012, op dit artikel rust copyright.
Wij plaatsen alleen reacties die ondertekend zijn met uw voornaam, achternaam en woonplaats.
Sorteer reacties
