Foto Ron Magielse/het fotoburo
BREDA - Het was een treurig gezicht. Lege terrassen en honderden meters leeg hekwerk langs de haven.
De derde editie Rabobank Dikke Banden Race had zondag zwaar te lijden onder het sombere weer. Voor de race hadden zich 225 kinderen ingeschreven. Er werden acht races afgeschoten. De ouders van de renners mochten dan weemoedig onder hun paraplus naar de warme cafés aan de overkant staren. De deelnemers deerde het niets dat het nat en koud was. Fanatiek legden ze het parcours op een bonte verzameling fietsen af.
Walter Clement van Baronie Breda Classic ziet het met lede ogen aan. " Dit is overmacht. Erg jammer. Het is voor de eerste keer dat we deze race in de binnenstad houden. Toen we begonnen stond het goed vol maar ik betwijfel of de mensen nog terug komen. Het kwaad is al geschied. Toch blijf ik positief. De nieuwe locatie is goed. We kunnen blijven groeien."
Even verderop worden een aantal winaars gehuldigd. Zelfs aan de rondemiss is gedacht. De bekers worden omhoog gehouden alsof er een wereldtitel aan vast zit. Honderd meter daar achter staan twee jongens te schuilen voor de wolkbreuk die de straat bijna laat vollopen.
Joris Visser en Maurits Möler, beiden zeven jaar, hebben het podium niet gehaald. Maurits kijkt balend naar het noodweer. Hij ziet de beloofde kinderdisco op het kasteelplein letterlijk in het water vallen. " Ik vond het wel leuk maar Ik denk niet dat ik volgend jaar weer mee doe."
Toch is de krachtinspanning niet voor niet geweest. Trots houden ze hun medailles stevig vast. Ook de sponsortas vol cadeaus wordt erg gewaardeerd. Joris kijkt terug op een leuke middag en legt gelijk maar even in één zin de essentie van de wielersport bloot. " Wielrennen is eigenlijk gewoon heel hard een rondje fietsen."
© BN DeStem 2012, op dit artikel rust copyright.
Wij plaatsen alleen reacties die ondertekend zijn met uw voornaam, achternaam en woonplaats.
Sorteer reacties
