Hoe groot de omvang van de sociale problematiek op camping Fort Oranje is, is niet bekend. Maar wel dat veel jonge gezinnen gedupeerd worden door de gedwongen verhuizing. foto Riet Pijnappels
RIJSBERGEN - Vele tientallen verontwaardigde reacties stonden er afgelopen dagen op de website van deze krant naar aanleiding van berichten over Fort Oranje. Eén grote braakbal van afkeuring, verwijten en ombarmhartigheid, met slechts af en toe een vleugje sympathie. Als het één ding duidelijk maakt, is het wel dat de campingbewoners niet op veel steun en begrip van de buitenwacht hoeven te rekenen.
Zie ook:
Het feit dat er vaak grote, sociale problemen aan ten grondslag liggen, zoals echtscheiding, schulden of acute woningnood, en mensen daardoor noodgedwongen naar de camping zijn uitgeweken, lijkt niet mee te wegen in de harde commentaren. Evenmin dat er jonge kinderen in het spel zijn, en de onrechtmatige woonsituatie op het park bovendien jarenlang door de lokale overheid is gedoogd.
Ook de gemeente zelf volgt een harde repressiekoers richting confrontatie en lijkt daarbij de sociale gevolgen van de sluiting uit het oog te verliezen.
Het college stelt zich op het formele standpunt dat de bewoners zelf voor een andere woonruimte moeten zorgen en ze hierin geen enkele verantwoordelijkheid heeft. Permanent wonen op een camping is immers illegaal en ongehoorzaamheid mag niet worden beloond met een andere woning, zo luidt de redenering.
Terecht of niet, het neemt niet weg dat er over een maand toch als het ware een klein dorp ontruimd wordt (mits de rechter er geen stokje voor steekt), en honderden mensen op straat komen te staan. En of ze nu wel of niet verantwoordelijk zijn voor hun eigen penibele situatie, de paniek is er niet minder groot om. Veel bewoners voelen zich dan ook in de kou gezet en klagen nergens gehoor te vinden.
Hoe groot het drama is, is vooralsnog moeilijk in te schatten. Het is sowieso niet bekend of de gemeente inzicht heeft in de omvang van de sociale problematiek. Vraag is ook in hoeverre de gemeente zich wil of moet houden aan haar morele zorgplicht.
De Stichting Maatschappelijke Opvang Breda meent dat het wel los zal lopen met het verwachte aantal daklozen en stelt optimistisch dat de meeste mensen wel 'een oplossing zullen vinden'. Volgens een eigen onderzoek, waarvan niet duidelijk is hoe dat tot stand is gekomen, zijn er straks hooguit tien noodgevallen voor de crisisopvang.
Sociale woningcorporatie Thuisvester zegt 'de meest schrijnende gevallen' wel te willen helpen, maar heeft nauwelijks huizen beschikbaar. En kampt bovendien met een lange wachtlijst van woningzoekenden.
Een ander humanitair vraagstuk, - weliswaar op de valreep maar niet minder belangrijk - , is wat er moet gebeuren met de vele honderden buitenlandse arbeidsmigranten die ook op Fort Oranje verblijven. Te verwachten valt dat ze hun toevlucht zullen zoeken op andere campings of bij particulieren, waardoor er waarschijnlijk nog minder zicht en controle zal zijn op hun toch al beroerde woonsituatie.
© BN DeStem 2012, op dit artikel rust copyright.
Wij plaatsen alleen reacties die ondertekend zijn met uw voornaam, achternaam en woonplaats.
Sorteer reacties
