De 26-jarige Bianca Leemans (links) met haar dochtertje Danisha (3) en Laura Verdam (31): 'Geen idee waar we naar toe moeten als camping dichtgaat'. foto Riet Pijnappels
Rijsbergen - De Rotterdamse Bianca Leemans (26) had echt geen flauw idee dat permanent wonen op een camping eigenlijk niet mag. Een onthutst gezicht. "Nee, dat hebben ze mij nooit verteld! De helft van mijn familie woont hier! Mijn oom, tante en een nicht."
Zie ook:
Ze kwam twee jaar geleden naar Fort Oranje om in de caravan van haar overleden vader te wonen. "Het is hier veel gezonder voor de kinderen dan in Rotterdam. We hebben het goed naar onze zin."
De alleenstaande, jonge moeder, die net voor 13.000 euro een andere stacaravan heeft aangeschaft, is doodsbenauwd om op straat te komen te staan als de camping straks wordt ontruimd. Paniek klinkt door in haar stem. "Waar moet ik heen? Ik krijg van de gemeente geen urgentieverklaring en dan kom ik nergens in aanmerking voor een woning. Ik kan ook niet terug naar mijn moeder in Spijkenisse met mijn twee kinderen en twee honden."
Ze heeft een baan en kan zich een huurwoning veroorloven, zegt ze. "Maar waar vind ik er een?"
Het is een van de meest gestelde vragen afgelopen weken op camping Fort Oranje in Rijsbergen.
Waar moet ik heen als de camping gesloten wordt? Naar schatting 150 gezinnen hebben een vast woonadres op het park, sommigen al jaren. In de meeste gevallen gaan hun kinderen naar school in Rijsbergen.
Volgens de gemeente hebben ze geen recht op een vervangende woning als de camping dicht gaat. Laura Verdam (31) uit Den Bosch, moeder van een dochtertje van tien maanden: "Fort Oranje is voor ons een noodoplossing. Mijn vriend en ik woonden eerst bij mijn schoonmoeder, maar dat ging niet meer. We zijn al twee jaar op zoek naar een andere woning, maar de wachttijden zijn erg lang. Als de camping sluit, staan we op straat. Wij hebben geen sociaal netwerk om ons op te vangen. Dan moeten we naar de crisisopvang, wat anders?"
Ze stuurt noodkreten naar kranten en politieke partijen, vertelt ze. "We voelen ons in ons hemd gezet. De gemeente heeft jarenlang goed gevonden dat er hier gewoond werd en nu worden we aan ons lot overgelaten. Dat kan toch niet?"
Volgens directeur Lieke Jansen van Stichting Maatschappelijke Opvang in Breda kunnen mensen die niet zelfredzaam zijn, straks terecht in de crisisopvang. Toch verwacht zij hooguit tien aanmeldingen. "De meeste mensen vinden wel onderdak bij familie of vrienden."
Woningcorporatie Thuisvester zegt een oplossing te willen zoeken voor 'de meest schrijnende gevallen', maar heeft weinig leegstaande woningen beschikbaar.
© BN DeStem 2012, op dit artikel rust copyright.
Wij plaatsen alleen reacties die ondertekend zijn met uw voornaam, achternaam en woonplaats.
Sorteer reacties
