Breda's Museum aan de Parade. Het voormalig hoofdgebouw van de Chassékazerne blijft plaats bieden aan het Bredase erfgoed. Bovendien komt er plaats bij voor moderne kunst. Alles gecombineerd met een hotel dat is ingericht met delen van Bredaas erfgoed. foto René Schotanus/het fotoburo
Net als ooit de restauratie van een schilderij van Petrus van Schendel was te zien, is straks het werk van archeologen openbaar. foto Ramon Mangold
Tijdens de manifestatie Redt Breda's Museum op 26 mei werden handtekeningen verzameld voor museumbehoud. foto Frank Poppelaars/het fotoburo
1/3
De plannen voor Breda’s Museum zijn ambitieus. Volgens Museum@Breda is straks veel meer en op meer plaatsen in Breda te zien. Vraag is alleen of de plannen eigenlijk wel betaald kunnen worden.
Zie ook:
Inhoudelijk? "Een mooi plan", zegt Peter Elbertse. Hij is woordvoerder van de actiegroep Redt Breda's Museum en hij zit ook nog eens als CDA'er in de raadscommissie cultuur. Maar nu praat hij even op persoonlijke titel. "Ik heb de tijd nog niet gehad om met mijn achterban te overleggen."
Natuurlijk is hij blij met het rapport dat Peter Rijntjes maakte over de toekomst van het museum. Er staan prachtige ideeën in. "Alleen ben ik tegelijkertijd ook enigszins sceptisch. Ik vraag me af of alles eigenlijk wel is te betalen. En hoe dan."
Eerst maar eerst de plannen. Alle ruimtes in Breda's Museum die nu niet toegankelijk zijn voor het publiek, worden afgestoten. Ze worden verkocht of verhuurd aan het liefst een partij die er een 'erfgoed-hotel' in huisvest. Dat is een hotel dat deels wordt aangekleed met stukken uit de collecties van Breda's Museum. Mooie schilderijen in de lobby bijvoorbeeld. Een oude vaas in een dode hoek.
Daarnaast blijft er een kleine 2.200 vierkante meter expositieruimte over. Die wordt volgens het rapport Museum@Breda onderverdeeld in drie thema's. Grof gezegd een oud deel met aandacht voor belangrijke thema's als macht van de kerk, van de militairen, van de Nassaus.
Een tweede deel dat zich vooral richt op de opkomst van de industrie, de komst van de KMA en de daaraan gekoppelde artistieke groei die Breda doormaakte tot ongeveer 1970. Het derde thema richt zich vooral op de (beeldende) kunst van na 1970. Dit alles vanuit het idee dat erfgoed leeft. Elk jaar neemt het toe.
In de drie museumdelen moeten elke drie, vier maanden nieuwe exposities zijn te zien. Met steeds een andere invalshoek. In het oude deel kan dat bijvoorbeeld de invloed van de Nassaus zijn, in het tweede de band tussen Breda en Rotterdam, in het derde de succesvolle animatie-filmers van Breda. Zoiets. Steeds met als uitgangspunt de uitstraling en functie van Breda in regionaal, nationaal en internationaal perspectief.
Naast deze expositieruimte, is het de bedoeling dat er in het gebouw aan de Parade een 'open archeologisch atelier' wordt gevestigd. Voortaan kan iedereen toekijken hoe van oude scherven weer vazen worden gelijmd en dergelijke. Werk dat nu achter gesloten deuren plaatsvindt.
In het rapport staat bovendien het streven om het aantal dependances van Breda's Museum uit te breiden. Bijvoorbeeld naar de voormalige HBS en naar het Begijnhof. Die eerste locatie leent zich goed voor een expositie over Breda als garnizoensstad. De HBS hoort immers bij de KMA.
Op het Begijnhof kunnen fraai de relieken uit de collectie Hamers-IJsebrands en delen uit de Bisschoppelijke collectie worden getoond. Met de uitgebreidere expositieruimte van Breda's Museum is dus een groter deel van wat nu nog in de depots ligt opgeslagen te tonen aan het publiek.
Beheer van die collecties wordt een gemeentelijke verantwoordelijkheid, beschrijft het rapport. Dit vanuit het idee dat er zo een garantie is dat de collecties over honderd jaar nog in Breda zijn.
Er moet een collectie-beleidsplan komen. Daarin moet onder meer heel transparant staan wat precies de bedoeling is met de collectie. Waaruit bestaat die, wat wordt aangeschaft en waarom? Hoe wordt het tentoongesteld, hoe past het bij de andere items van de collectie, enzovoort.
Ook moeten de huidige collecties tegen het licht worden gehouden. Het kan zijn dat er zaken in zitten, die eigenlijk niet passen bij de rest. Die kunnen misschien wel worden afgestoten, zodat geld vrijkomt om iets nieuws te kopen.
Kennis over dit soort zaken is passend. De gemeenschap betaalt voor het beheer en mag dus weten wat er met haar geld gebeurt. Een transparant collectiebeleid maakt alles controleerbaar voor de raad als volksvertegenwoordiging.
Het is maar een greep uit wat het rapport Museum@Breda als ambitie schetst. Ideeën die nu verder moeten worden uitgewerkt.
En juist daarin schuilt de scepsis van Peter Elbertse. "Kijk, wat is verwoord klinkt niet gek. Het museum houdt zijn museumfunctie. De collecties lijken gespaard te worden voor de Bredase samenleving. Onderdelen zijn wellicht zelfs vaker te zien. Daar kan ik natuurlijk helemaal niets tegen hebben, integendeel."
Maar? "Ik vraag me af hoe het moet worden betaald. Uitplaatsing van depots, het onderbrengen van het stadsarchief bij de bibliotheek, zoals het idee is, de expositieruimte uitbreiden. Het kost geld. Stel: er komt geen partij die een hotel wil uitbaten in Breda's Museum? Wat dan? En wat levert het al met al op?"
Elbertse vraagt zich af hoe éen en ander te rijmen is met het uitgangspunt dat Breda volgend jaar al 1,5 miljoen wil bezuinigen op het museum. "Nu lijkt het eerder of we meer geld kwijt zijn."
© BN DeStem 2012, op dit artikel rust copyright.
Wij plaatsen alleen reacties die ondertekend zijn met uw voornaam, achternaam en woonplaats.
