De winkel van bloemist François van Gurp en zijn vrouw Caroline verdwijnt van het Dr. Struyckenplein. In juli moet het pand plat tot diepe teleurstelling van de twee, die nog zoeken naar een gelijkwaardige locatie in de stad. foto Edwin Wiekens/het fotoburo
Door de nieuwbouw op het plein van woningen en winkels moet het pand verdwijnen. Sinds 1978 heeft de familie van Gurp er de sleutels. Een lange zoektocht heeft hem en zijn vrouw Caroline niet geholpen om een nieuwe plek te vinden met koelcel of kelder, aan een doorgaande weg en met parkeerruimte. Vele slapeloze nachten verder hebben ze voorlopig onderdak gevonden in een ruimte aan de Rijsbergseweg. Hij blijft telefonisch en via de webshop bereikbaar. Van Gurp hoopte nog een winkel te betrekken onder de vijftien verdiepingen hoge woontoren die op het plein komt. "Maar ze gaan pas bouwen als 70 procent van de appartementen verkocht is. Dat plan gaat mogelijk helemaal niet door", zegt hij.
De winkel was de afgelopen weken bijna onbereikbaar vanwege voorbereidingen voor de nieuwbouw. "Ongelofelijk dat de klanten bleven komen. Met de gemeente had ik een deal gemaakt, dat ik bereikbaar zou blijven", zucht hij. "Het is de zoveelste keer."
Op deze dag moet je over de stoep rijden om bij de winkel te komen.
François van Gurp zegt er flink doorheen te zitten na alle stress van de afgelopen weken. "Vanaf 1991 zijn er al bouwplannen. Telkens ging het niet door. In 2001 wilden we verbouwen en kregen toen van de gemeente het advies dat niet te doen." In april moesten de bewoners er uit, maar wij konden tot 1 juli blijven.
Lang is het al weer geleden dat hij drie keer de finale haalde van het Nederlands Kampioenschap Bloemsierkunst, dat hij door Europa reisde als gevierde bloemenschikker. Nog veel langer is het geleden dat zijn betovergrootvader, in 1848, aan de Bouwerijstraat bij het Valkenberg de eerste bloemenzaak begon. Maar nee, hij heeft nooit spijt gehad dat hij na het atheneum geen piloot is geworden, maar besloot als vijfde generatie in de bloemen te gaan. "De winkel loopt als een tierelier. Vanuit de hele stad en zelfs uit het buitenland krijg ik bestellingen van bloemen en potten." Maar nu is de winkel bijna leegverkocht, vragen klanten keer op keer of hij al iets anders heeft gevonden. En dan moet hij 'nee' zeggen. Hij is 45. Te jong om te stoppen en het vak is te mooi. Toch denkt hij wel eens terug aan die circustent die hij van bloemen maakte. Voor een begrafenis. Zo mooi.
© BN DeStem 2012, op dit artikel rust copyright.
Wij plaatsen alleen reacties die ondertekend zijn met uw voornaam, achternaam en woonplaats.



Sorteer reacties




















