Beheerder Paul Lohmann van Parc Patersven in Wernhout. foto Riet Pijnappels
ZUNDERT - Zet 'm een grote hoed op, hang een pistolenholster om zijn middel en ziedaar, de vergelijking is compleet.
Sheriff Paul Lohmann, de onverschrokken held uit Twente, die het verloederde
vrijstaatje Patersven in Wernhout schoonveegt en afrekent met al het tuig.
De man aan tafel, kalend, het grote postuur gestoken in een zwart colbert, is
ijdel genoeg om te kunnen grinneken om de metafoor. Maar zoiets zou hij zelf
nooit beweren, zegt ie.
Hoewel. Hij dubt. Als hij er even over nadenkt? "Wat ik hier twee jaar
geleden aantrof, was wel een beetje het Wilde Westen. De cowboys hadden het
voor het zeggen. Dat beeld klopt wel."
Wetteloosheid regeerde op het park, vertelt hij. Geen mens die zich aan de
regels hield, en gemeente en politie stonden machteloos.
De wanorde zorgde voor verloedering, criminaliteit en een sfeer om te snijden.
Wat ooit een gezellige familiecamping was - en een nieuwe woonwijk moest
worden - was vervallen tot een schimmig toevluchtsoord voor met name
Oost-Europeanen.
Hoewel nog steeds geen lustoord, is er sinds de entree van Lohmann wel het een
en ander veranderd.
De stoere Tukker, die stevige taal niet schuwt, haalde de bezem van stal en
begon aan de grote schoonmaak. Hij rekende af met het oude, onwillige
bestuur, richtte een Taskforce op om de orde te handhaven en herstelde het
contact met gemeente en politie.
Nu is het de beurt aan de Poolse uitzendbureaus die weigeren om hun werknemers
te registreren.
Iedereen moet zich aan de spelregels houden, gelast Lohmann. Wie niet
luisteren wil, moet maar voelen. En dat geldt ook voor de huiseigenaren die
hun pand illegaal verhuren. Desnoods daagt ie ze voor de rechter. "De
zweep erover!", grapt hij.
Dat het niet zomaar spierballentaal is, heeft Lohmann inmiddels wel bewezen.
Ook dat hij zich niet bang laat maken door dreigementen. Ferm: "Nee,
dan is het end zoek. Ik kom aan veel geld, dat weet ik ook wel, maar iemand
moet deze klus klaren." Zijn vrouw en vrienden verklaren hem voor gek,
vertelt hij, maar opgeven is geen optie. "Ik ben een drammer. Als er
een muur staat, ga ik eronderdoor of overheen, of er zelfs dòòrheen als het
moet." Zijn belangrijkste drijfveer is zijn diepe afkeer van uitbuiting
door winstbejag. "Ik wil de problemen hier oplossen. Ik heb er een
gruwelijke hekel aan als kwetsbare groepen, zoals de Polen hier, worden
uitgebuit."
Patersven is voor de ervaren projectleider met stip de 'moeilijkste, meest
absurde en energievretende' klus die hij ooit heeft gehad. Wie zijn staat
van dienst kent, weet hoe veelzeggend dat is. Eerder werd Lohmann als
projectleider ingehuurd om problemen als prostitutie, drugs en illegaal
gokken te lijf te gaan in het Spijkerkwartier in Arnhem. Ook rekende hij af
met huisjesmelkers, vrouwenhandelaren en drugscriminelen overal in het land.
Hij gaat niet weg uit Zundert voordat de boel op orde is, zegt hij, en het
park klaar is om er een legale woonwijk van te maken. Nog een jaartje of
vijf, schat hij. En dan wordt het voor de Tukker tijd om weer op zoek te
gaan naar een nieuwe uitdaging. Ergens anders de kastanjes uit het vuur
halen.
Kijk voor meer nieuwtjes uit Zundert ook eens op: www.dichtbijzundert.nl . Deze website biedt u de gelegenheid uw eigen nieuws, foto’s en video’s te plaatsen.
© BN DeStem 2012, op dit artikel rust copyright.
Wij plaatsen alleen reacties die ondertekend zijn met uw voornaam, achternaam en woonplaats.
Sorteer reacties
