Aukje van Ginneken: 'Het lijkt me heel erg als mijn kinderen moederloos opgroeien' foto Ron Magielse/het fotoburo
BREDA - "Het was mijn vader die me vroeg", zegt Aukje van Ginneken.
"Of het me leuk leek om met hem en met mijn zus Marieke op te treden bij
de Kerstmezz." Ze aarzelde. "Het leek me hartstikke leuk"
zegt de Bredase actrice. "Wij hebben nog nooit met z'n drieën op het
podium gestaan. Alleen is het een hele hectische tijd."
Op haar vingers telt ze af. "Deze week is mijn dochtertje voor het eerst
naar de peuterspeelzaal, vrijdag, de dag van de Kerstmezz, is mijn zoontje
Fedde jarig. Hij gaat voor het eerst naar school. Ik had het druk met de
theatervoorstellingen van Ontboezemingen, was dit weekend in Parijs en ben,
als klap op de vuurpijl ook zondag nog eens ten huwelijk gevraagd." Ze
lacht even. "Ja, leuk hè?"
Pap, had ze gezegd. "Ik wil graag meedoen, maar ik weet echt niet wanneer
ik tijd heb om te repeteren." Ze wilde dus eigenlijk niet, tot vader
Maarten haar vertelde dat met het optreden een goed doel wordt ondersteund.
Stichting Inloophuis De Honingraad in Breda, een instelling die zich inzet
voor kankerpatiënten en hun naasten. "Ik was om", zegt Aukje. "Hoe
druk kun je het hebben als je bedenkt wat kankerpatiënten en hun familie
moeten verduren."
Aukje speelt op dit moment in Ontboezemingen. 'Een humoristisch drama over
borstkanker', zoals de ondertitel luidt. Ze is Anne. "Een vrouw van
mijn leeftijd, 28 jaar. Muzikante met een dochtertje van drie. Ze droomt
ervan ooit die grote hit te scoren. Wanneer ze hoort dat ze borstkanker
heeft staat ze voor de keuze: de ultieme popsong schrijven of meer tijd met
haar dochter doorbrengen."
Anne beseft dat ze omwille van haar carrière weinig aandacht aan haar kindje
besteedt. Dat ze, in plaats van op de bühne staan, het ook waardevol vindt
om thuis met haar kind lekker lui op de bank naar een film te kijken.
Quality-time. Toch blijft de keuze moeilijk.
Het zette Aukje zelf aan het denken. "Deze voorstelling drukt je met de
neus op de feiten. Tijdens de voorbereidingen hebben we ons natuurlijk
verdiept in de ziekte, in wat die met je doet. We zijn bijvoorbeeld naar het
Antoni van Leeuwenhoekziekenhuis geweest. Heel indrukwekkend."
Ze sprak met veel patiënten. Doet dat nog steeds. "Want na elke
voorstelling, waar veel vrouwen op af komen die zelf borstkanker hebben, is
er een nazit."
Aukje leerde veel. Over kracht, over schaamte, over behandelingen, over
reacties van de omgeving en over zichzelf. "Sinds Ontboezemingen vragen
mensen mij of ik zelf bang ben om ziek te worden. Dat ben ik niet. Dat heeft
geen zin. Maar ik ben wel bang om dood te gaan. Niet voor mezelf. Voor mijn
kinderen. Het lijkt me verschrikkelijk als zij zonder moeder moeten
opgroeien. Dat wil ik niet. Het is mijn grootste angst."
Ze beseft: "Ik ben gelukkig gezond. Niet als de mensen die wij spelen.
Niet als een deel van ons publiek. Mijn medespeelster Dominique van Vliet
zegt: wij trekken onze kanker aan, maar trekken het na twee uur gelukkig
weer uit. Dat geldt niet voor wie ziek is."
Aukje heeft door Ontboezemingen een andere levenshouding gekregen. "Relativerender.
Ik vond het bijvoorbeeld altijd belangrijk dat het huis netjes was. Ook als
het mooi weer was en de kinderen naar buiten wilden. Nu kies ik voor de
speeltuin in plaats van voor stofzuigen. Dat huis is morgen ook nog wel
rommelig."
Aukje is ambassadrice van Villa Pardoes. "Vanuit die functie begrijp ik
hoe belangrijk het werk van De Honingraad is. Niet altijd wordt onderkend
wat een ernstige ziekte betekent voor de mensen in de nabije omgeving van de
patiënt. Alle aandacht is gericht op de zieke. Vergeten wordt soms wat het
met je doet als je dreigt je moeder, je kind, je zus, je vader te verliezen.
De Honingraad heeft juist ook oog voor hen."
Kerstmezz, 17 december, met diverse
optredens meer info: www.mezz.nl
© BN DeStem 2012, op dit artikel rust copyright.
Wij plaatsen alleen reacties die ondertekend zijn met uw voornaam, achternaam en woonplaats.
Sorteer reacties
